کلوپ بر نیمکت آلمان تکیه زد: شادی بر سر باد!
کیک زون گزارش می‌دهد: عبور از میان طوفان شک‌ها و اعتراض‌های بی‌شمار تا فریاد خوشحالی سکوهای ورزشگاه آلیانتس؛ این کاملترین توصیف ممکن از دو بازی نخست کلوپ روی گود تیم ملی آلمان است. یورگن کلوپ پس از پشت سر گذاشتن روزهای سخت آغاز کارش، در برابر فشار سنگین رسانه‌ها ایستاد و اولین پیروزی در دوران مربیگری‌اش در سطح ملی را جشن گرفت. بامداد پنجشنبه در چارچوب رقابت‌های لیگ ملت‌های اروپا، تیم ملی آلمان در خانه بایرن مونیخ به مصاف صربستان رفت و با ارائه یک بازی حساب‌شده و حفظ دروازه، حریف را با دو گل شکست داد. گلزنی نسل نو و درخشش ستاره‌های جوان، مانشافت را از روزهای تلخ جدا کرد.
این پیروزی برای کلوپ و فوتبال آلمان حیاتی و روحیه‌بخش بود. سرمربی سابق لیورپول که با پوشیدن ردای ناجی در تابستان، هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت، با انتظارات بالایی روبرو شد؛ هواداران از او می‌خواستند با همان سبک همیشگی یعنی پرسینگ گگن‌وای و فوتبال پرتعداد، شکوه از دست رفته فوتبال آلمان را بازگرداند و ناکامی‌های چند سال اخیر را به پایان برساند.
اما مسیر آغاز فعالیت او جهنم واقعی بود؛ تساوی یک بر یک مقابل هلند و سپس شکست غیرمنتظره یک بر صفر از یونان در دو هفته اول، ژرمن‌ها را بدون پیروزی در انتهای جدول جای داده بود.
فوراً اعتراض‌ها به اوج رسید: «آیا تاکتیک‌های کلوپ برای فوتبال ملی مناسب است؟»، «مرد موفق لیگ برتر در سطح ملی گم شده است؟» و «آیا فوتبال آلمان درمانی ندارد؟». زیر بار این تردیدها، بازی خانگی مقابل صربستان که سه شکست متوالی در کارنامه داشت، به یک بازی حیاتی تبدیل شد؛ مسابقه‌ای که پیروزی در آن راه نجات از بحران بود و شکست می‌توانست پروژه نوپای او را از هم بپاشاند.
در میان این فشار سنگین، ستاره‌های جوان آلمان وارد عمل شدند و با کیفیت استثنایی توانایی خود را به نمایش گذاشتند تا تیم و سرمربی‌شان را از زیر آوار فوارا بیرون بکشند. آلمان در طول نود دقیقه کاملاً مطابق با اصول فوتبالی کلوپ بازی کرد؛ پرس از بالا با تمام توان، ریتم سریع در حمله و دفاع، فشار مداوم روی حریف و کنترل کامل مسابقه که تصویر کسل‌کننده و سنگین دو بازی قبل را کاملاً پاک کرد.
در نیمه اول حملات پیاپی آلمان آغاز شد؛ ضربه سر خطرناک نیکلاس وولتماده در آستازه باز کردن دروازه مهار شد و کمی بعد فلوریان ویرتز با یک دریبل شگفت‌انگیز خط دفاعی حریف را به هم ریخت، اما ضربه نهایی‌اش به تیر عمودی دروازه خورد.
فرصت‌ها نصیب کسانی می‌شود که تا لحظه آخر تلاش خود را متوقف نمی‌کنند. در دقیقه ۳۹ قفل دروازه صربستان سرانجه باز شد؛ توپی که با شوت ویرتز به تیرک خورده بود برگشت داده شد و تام بیشوف با استارت سریع خود را به تیر دوم رساند و ضربه‌ای قدرتمند روانه دروازه کرد تا حساب کار یک بر صفر شود. این گل نه تنها اولین گل بازی، بلکه نخستین گل ملی بیشوف در پیراهن تیم بزرگسالان آلمان بود؛ ستاره جوانی که با این گل نامش را بر سر زبان‌ها انداخت و مسیر پیروزی را هموار کرد.
با آغاز نیمه دوم، آلمان دست از حمله برنداشت و به فشار روی دفاع فشرده صرب‌ها ادامه داد. وولتماده یک فرصت دیگر را با ضربه‌ای آرام از دست داد، اما اشتهای تیم فروکش نکرد. در دقیقه ۶۱ ماکسیمیلیان میتلشتات با یک پاس کات‌بک و زمینی توپ را به محوطه رساند تا ویرتز، ستاره اصلی ژرمن‌ها، با آرامش کامل و بدون توجه به مدافعان حریف توپ را به گوشه دروازه فرستد و با نتیجه دو بر صفر همه نگرانی‌ها را برطرف کند.
کلوپ با این برد طلسم ناکامی‌های ابتدای کارش را شکست. این اولین پیروزی رسمی او روی نیمکت مانشافت بود که بار سنگین انتقادات رسانه‌ها را از روی دوشش برداشت تا مسیرش در تیم ملی روی ریل درست بیفتد. سرمربی آلمان پس از بازی با قاطعیت اعلام کرد تلاش و جنگندگی بازیکنانش نقص نداشت و این همان چهره‌ای است که باید از آلمان در مسابقات آینده دید.
دومین دست‌آورد، واقعی شدن طوفانی از جوانان بود که امیدها را زنده کرد. هر دو گل بازی را بازیکنان جوان به ثمر رساندند؛ گل اول ملی برای بیشوف، نمایش مسلط و درخشان ویرتز در دو فاز حمله و دفاع، و شجاعت نسل تازه‌ای که برنامه‌های کلوپ را با تعهد کامل در زمین اجرا کردند. تیمی که پیش از این با بحران کمبود بازیکن و شکاف نسلی دست‌وپنجه نرم می‌کرد، با ظهور این بازیکنان آینده‌دار صاحب پشتوانه‌ای مطمئن شده است که آمده‌اند پرچم تیم ملی را به دوش بکشند.
نکته سوم، اجرای سبک بازی موردنظر کلوپو روی زمین و بازگشت روحیه سرسخت سنتی آلمان بود. ژرمن‌ها در طول مسابقه پرسینگ منظم را به نمایش گذاشتند، چرخش توپ را سرعت بخشیدند و در برابر بازی بسته حریف با حوصله رخنه کردند تا هم دروازه خود را بسته نگه دارند و هم موقعیت‌های گلزنی فراوان خلق کنند. کسانی که بازی را با دقت و با دید فنی تماشا کردند تایید می‌کنند که آشفتگی و سردرگمی قبلی جای خود را به انضباط و سلطه ژرمن‌ها داده بود. این دقیقاً همان چیزی بود که مانشافت و دنیای فوتبال از کلوپ انتظار داشت.
