پذیرش بی‌نظیر فرانسه از مربی کاریزماتیک با کت‌وشلوار
به گزارش کیک زون، دو دهه از آخرین مسابقه با پیراهن تیم ملی در خانه گذشته بود و زین‌الدین زیدان در شبی سرشار از احساس و خاطره بر نیمکت مربیگری فرانسه نشست. نه در هر مکانی، در ورزشگاه ملی فرانسه، استاد دو فرانس.
برای زین‌الدین زیدان، استاد دو فرانس یک ورزشگاه بتنی مانند دیگران نیست؛ این چمن هویت جاودانه اوست. امشب، بیست سال پس از آخرین حضور زیزو با پیراهن شماره ۱۰ فرانسه در این چمن، این بار با کت‌وشلوار مربیگری به سنت‌دنی بازگشت و تماشاگران چنان شور کردند که انگار بزرگ‌ترین قهرمان تاریخ کشور پس از سال‌ها دورگی به خانه بازگشته است.
بلیط‌های بازی از چند روز پیش تمام شده بود و حدود هشتاد هزار هوادار لحظه‌شماری می‌کردند تا دوران مربیگری زیزو در خانه تیم ملی را آغاز کنند. از ساعت‌ها قبل از شروع مسابقه مشخص بود که ستاره اصلی این شب در زمین بازی نمی‌کند، بلکه مردی کاریزماتیک روی خط کناری است.
انفجار احساسات تماشاگران زمانی رخ داد که گوینده استادیوم اسامی کادر فنی فرانسه را خواند؛ به محض اینکه نام زیدان از بلندگوها پخش شد، صدای بلند هواداران استاد دو فرانس همه جا را پر کرد.
پرشورترین تشویق سال متعلق به زیزو بود.
تماجای یکصدا نام او از سوی تماشاگران و نمایش بنرهای باشکوه با عبارت فرانسوی «خوش آمدی به خانه»، ادای احترامی به اسطوره‌ای بود که افتخارات فراموش‌نشدنی تاریخ فوتبال این سرزمین را روی همین چمن‌ها خلق کرده است.
معبدی که زیزو در آن جاودانه شد
آخرین خاطره زیدان از بازی در این ورزشگاه به ۲۷ مه ۲۰۰۶ برمی‌گردد؛ بازی دوستانه مقابل مکزیک که صدمین بازی ملی او بود و با تعویض در دقیقه ۵۲ به پایان رسید. با این حال، تصویری که زیدان و سنت‌دنی را برای همیشه در تاریخ پیوند زد، فینال جام جهانی ۱۹۹۸ است.
دوازدهم ژوئیه ۱۹۹۸، او در فینال رویایی مقابل برزیل با دو حرکت خیره‌کننده و دو ضربه سر غیرقابل مهار دروازه تافارل را باز کرد تا فرانسه با پیروزی سه بر صفر برای اولین بار قهرمان جهان شود. هر دو گل در همین استاد دو فرانس زده شد تا نام زیزو برای همیشه با روح این ورزشگاه گره بخورد.
۲۸ سال پس از آن جشن ملی، او دوباره به آن زمین بازگشته؛ این بار نه برای پرواز روی تیر اول، بلکه برای شروع نسل جدیدی که قرار است پرچم فرانسه را دوباره به اوج ببرد.
