فراتر از اسطورههای فوتبال ایران؛ دایی، نکونام و همه نامهای بزرگ!
بر اساس گزارش کیک زون، از آغاز فصلی که یکی از عجیبترین دورههای تاریخ فوتبال ایران محسوب میشود، نام احسان حاجصفی در ترکیب سپاهان شنیده شد؛ فصلی که سپاهان در لحظات پایانی و دقیقه ۹۶، عنوان قهرمانی لیگ را به پرسپولیس واگذار کرد و به عنوان نایب قهرمانی راضی شد. ظهور و درخشش او در مقابل استقلال زیر نظر فیروز کریمی و در نهایت گلزنی مقابل پرسپولیس در آن بازی تاریخی در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۷.
احسان حاجصفی چند لحظه پس از گل زیبای محسن خلیلی، در محوطه جریمه صاحب توپ شد و با یک ضربه زمینی از زیر دستان مهدی واعظی، گل تساوی را به ثمر رساند. اما در پایان، سپاهان در ثانیههای پایانی آن بازی شکست خورد و جام قهرمانی را به پرسپولیس داد. یک ماه بعد، اولین بازی ملی احسان حاجصفی مقابل تیم ملی زامبیا برگزار شد؛ جایی که او در همان مسابقه دو پاس گل داد و اکنون پس از ۱۸ سال، جایگاهش در تیم ملی همچنان پابرجاست.
۱۸ سال، آیا باور میکنید؟ ۱۸ سال یعنی همبازی با چهرههایی مانند وحید هاشمیان، مهدی مهدویکیا و جواد نکونام تا امروز و بازی در کنار بازیکنان جوانی چون آریا یوسفی، محمدمهدی زارع و کسری طاهری. در این بازه زمانی طولانی، یک نام هم در ترکیب تیم ملی ثابت باقی مانده؛ احسان حاجصفی. پس از تجربه بازی در جام باشگاههای جهان با سپاهان، زمان فتح عناوین قهرمانی در لیگ برتر فرا رسید. دو قهرمانی با پیراهن زرد سپاهان و در ادامه، بازی در خارج از ایران برای مدتی طولانی.
احسان حاجصفی در چهار جام جهانی متوالی به میدان رفته و از این نظر، پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال ایران لقب گرفته است. همین عدد در کنار نامش برای حضور در جام ملتهای آسیا نیز درخشان است و همکاری با این همه سرمربیان در سطح ملی و باشگاهی، گواه آن است که این بازیکن تقریباً نظر هر سلیقه متفاوتی را به خود جلب کرده است. علیرغم حدود دو سال غیبت ملی و بازگشت دوباره به ایران، شاهد دعوت دوباره احسان حاجصفی به رختکن تیم ملی و در نهایت رسیدن به رکورد تاریخی و بینظیر ۱۵۰ بازی برای او بودیم.
مدافع-هافبکی که هم در استقلال بازی نکرد و هم در پرسپولیس و البته چند بار تا آستانه پوشیدن لباس این دو تیم پیش رفت. به ویژه در تابستان سال ۹۵، علیرضا منصوریان همه تلاشش را برای حضور احسان حاجصفی در رختکن استقلال انجام داد، اما در نهایت این اتفاق رخ نداد. البته یک دوره بازی در تراکتور و باز هم مهاجرت به خارج از ایران، بخشی از سوابق این بازیکن در طول این سالهای طولانی بوده است.
شخصیتی آرام و بدون حاشیه که حتی یک مورد دعوا، درگیری، عصبانیت و تندی نیز از او در ذهن هواداران فوتبال ایران ثبت نشده؛ بازیکنی که مورد احترام و پسند حتی هواداران معتدل استقلال و پرسپولیس قرار داشته و برای ۱۸ سال استمرار بازی در سطح اول فوتبال ایران، اراده و پشتکاری فولادین از خود نشان داده است. گرچه دو بازی پایانی او در ترکیب تیم ملی با حواشی فراوان همراه بود، اما نباید فراموش کرد که او به چه جایگاه بزرگی در فوتبال ایران دست یافته و برای رسیدن به این رکورد شگفتانگیز، از اسامی تاریخسازی مانند علی دایی و جواد نکونام در این مدت عبور کرده است.
در تاریخ فوتبال ایران مدافعان چپ بزرگی چون آندرانیک اسکندریان، مهرداد میناوند، مجتبی محرمی، رضا شاهرودی، علی نیکبخت، محمدحسین انصاریفر و چند نفر دیگر حضور داشتهاند؛ اما بیتردید احسان حاجصفی یکی از نامزدهای کسب عنوان بهترین مدافع چپ تاریخ خواهد شد.
یک پاس اشتباه مقابل ازبکستان، هرگز نمیتواند بیانگر کارنامه طلایی احسان حاجصفی باشد؛ بازیکنی که در طی حدود دو دهه و همچون بازیکنان بزرگ و مطرح فوتبال جهان، حضور در سطح ملی را تجربه کرده، مورد پسند همه سرمربیان قرار گرفته و البته هرگاه در تیم ملی نبوده، شاهد حتی یک مورد مصاحبه، تندی و حاشیه از سوی او علیه دیگر ملیپوشان نبودیم؛ یک سرباز واقعی که همیشه خود را وقف پیراهن تیم ملی کرده است.