بابک کیهان‌فر، مربی تبریزی بایرن مونیخ!
به گزارش کیک زون، در نخستین ماه‌های حضور بابک کیهان‌فر روی نیمکت ماینتس، وقتی با او گفت‌وگو می‌کردیم، بزرگ‌ترین آرزویش نجات تیم زادگاهش از سقوط بود. او برای سرمربی شدن عجله‌ای نداشت و در پاسخ به پرسشی درباره مسیر سریع پیشرفت مربیانی مانند یولیان ناگلزمان می‌گفت: «هر مربی‌ای ناگلزمان نمی‌شود.» اکنون چند سال از آن مصاحبه گذشته و مسیر حرفه‌ای او به بایرن مونیخ رسیده است.
کیهان‌فر ۴۱ ساله از تابستان امسال به کادر فنی تیم دوم بایرن، همان تیم زیر ۲۳ سال باشگاه، پیوسته و همراه کریستیان اشتروبل دستیار دانته است. مدافع برزیلی سابق بایرن پس از پایان دوران بازی در نیس، نخستین تجربه سرمربیگری خود را در مونیخ آغاز کرده و باشگاه برای همراهی او، سراغ مربی‌ای رفته که سابقه دستیاری بو اسونسون در لیفرینگ، ماینتس و اونیون برلین را دارد.
متولد ماینتس، با پدر و مادری تبریزی
بابک کیهان‌فر در سال ۱۹۸۵ در ماینتز به دنیا آمده، اما ریشه خانوادگی‌اش به تبریز بازمی‌گردد. او در گفت‌وگوی پیشین خود با کیک زون توضیح داده بود: «من در آلمان و در ماینتس به دنیا آمده‌ام، اما پدر و مادرم تبریزی هستند. خودم هم چند باری ایران بوده‌ام.»
رابطه او با زبان فارسی هم از همین محیط خانوادگی شکل گرفته است. کیهان‌فر در پایان آن مصاحبه، درباره دشواری صحبت کردن به فارسی گفته بود: «تا ۲۱ سالگی با پدر و مادرم زندگی می‌کردم و با پدرم آذری و با مادرم فارسی حرف می‌زدم.» پس از مستقل شدن و کمتر شدن گفت‌وگوهای روزمره خانوادگی، به گفته خودش فارسی‌اش کمی ضعیف شده بود، هرچند همچنان می‌توانست از مسیر فوتبالی‌اش به زبان مادری صحبت کند.
مربیگری از ۲۴ سالگی، همزمان با بازی
فوتبال برای کیهان‌فر از پنج‌سالگی و در تیم ماینتس زولهافن آغاز شد. تا ۱۶ سالگی در آن تیم ماند و سپس بخش عمده دوران بازی خود را در گونزنهایم و سطح چهارم فوتبال آلمان گذراند. مسیر او اما خیلی زود به نیمکت رسید. در ۲۴ سالگی، در حالی که هنوز برای تیم بزرگسالان گونزنهایم بازی می‌کرد، هدایت تیم زیر ۱۹ سال باشگاه را پذیرفت.
او حتی فرصت بازی در سطوح بالاتر را داشت، اما ترجیح داد شرایطی را حفظ کند که بتواند همزمان بازیکن و مربی باشد. توضیحش درباره این انتخاب، نگاه او به فوتبال را روشن می‌کرد: «فقط به بازی خودم توجه نداشتم، بلکه کل تیم را می‌دیدم.»
بزرگ شدن و کار کردن در ماینتس، فرصت تماشای فعالیت دو مربی مهم فوتبال آلمان را هم برای او فراهم کرد. کیهان‌فر تأکید داشت تصمیمش برای مربی شدن مستقیماً تحت تأثیر یورگن کلوپ یا توماس توخل نبوده، اما دیدن تمرینات و مسابقات تیم‌های آنها، بخش مهمی از یادگیری‌اش را تشکیل داده است.
او درباره کلوپ گفته بود: "یکی از مربیانی است که قدرت رهبری بسیار بالایی دارد." درباره توخل نیز به امکان تماشای تمریناتش از نزدیک اشاره می‌کرد: "دیدن کار این دو مربی اینجا در ماینتس برای من اتفاق خیلی مهمی بود و طبیعی است که از تماشای کارشان چیزهای زیادی یاد گرفتم."
یکی از بخش‌های کمتر شناخته‌شده کارنامه کیهان‌فر، همکاری طولانی با بازیکنان ژاپنی است. او در مصاحبه قدیمی خود از ۱۱ سال فعالیت در این زمینه و چند سفر به ژاپن برای برگزاری دوره‌های فوتبالی صحبت کرده بود، تجربه‌ای که تنها به تمرین و مسائل فنی محدود نمی‌شد.
کیهان‌فر و همکارانش به بازیکنان ژاپنی برای پیدا کردن باشگاه، خانه و سازگار شدن با زندگی در آلمان کمک می‌کردند. او شینجی اوکازاکی، مهاجم سابق ماینتس که بعدها به لسترسیتی رفت، را شناخته‌شده‌ترین بازیکنی معرفی کرده بود که در این مسیر با او کار کرده است.
در همان گفت‌وگو، وقتی از امکان اجرای چنین برنامه‌ای برای بازیکنان ایرانی پرسیده شد، به دشواری‌های دریافت ویزا و اقامت اشاره کرد و این مسئله را یکی از موانع مهم دانست.
نقطه مهم مسیر مربیگری کیهان‌فر، آشنایی با بو اسونسون در سال ۲۰۱۸ بود. او به عنوان دستیار این مربی دانمارکی در تیم زیر ۱۹ سال ماینتس انتخاب شد و همکاری‌شان خیلی زود به رابطه‌ای نزدیک‌تر تبدیل شد.
کیهان‌فر درباره آن دوره گفته بود: "خیلی خوب کار کردیم و خیلی زود رابطه نزدیکی پیدا کردیم و علاوه بر همکار، با هم دوست شدیم." این همراهی از رده جوانان ماینتس به لیفرینگ در مجموعه فوتبالی ردبول در اتریش رسید و سپس با بازگشت به تیم بزرگسالان ماینتس، وارد بوندس‌لیگا شد. اونیون برلین نیز ایستگاه بعدی همکاری آنها بود، پیش از آنکه کیهان‌فر مسیر تازه‌اش را در بایرن آغاز کند.
فوتبال هجومی و پرس، با ریشه‌های ماینتس
کیهان‌فر در توصیف ایده فوتبالی خود و اسونسون، بر تأثیر ماینتس و مجموعه ردبول تأکید داشت. او گفته بود: "برایمان خیلی مهم است که ابتکار عمل را در دست داشته باشیم، فوتبال هجومی به نمایش بگذاریم، حریف را تحت فشار قرار دهیم و پرس کنیم."
البته در همان مصاحبه توضیح می‌داد که اجرای چنین ایده‌هایی زمان می‌خواهد. وقتی درباره نمایش دفاعی ماینتس مقابل دورتموند از او سؤال شد، یادآوری کرد که نمی‌توان تنها یک هفته پس از ورود به تیم، تمام خواسته‌های کادر فنی را در زمین پیاده کرد.
یکی از جالب‌ترین بخش‌های آن گفت‌وگو، نگاه کیهان‌فر به آینده بود. او در آن مقطع ۳۵ سال داشت و دستیاری در بوندس‌لیگا را دستاورد بزرگی می‌دانست. وقتی بحث تبدیل شدن به سرمربی یک تیم بوندس‌لیگایی مطرح شد، پاسخ داد: "سرمربی شدن؟ چرا که نه، اما الان وقتش نیست."
او با اشاره به نمونه ناگلزمان، بر ضرورت کسب تجربه تأکید می‌کرد: "خیلی مربیان در جوانی سرمربی یک تیم می‌شوند، اما بعداً می‌بینید که برایشان زود بوده است. به نظر من یک مربی باید حتماً تجربه زیادی داشته باشد، نه فقط در فوتبال، بلکه در زندگی."
برای کیهان‌فر، در آن روزها ماندن ماینتس در بوندس‌لیگا هدفی ملموس‌تر از ترسیم یک آینده پرزرق‌وبرق بود. می‌گفت رؤیای بزرگش کار کردن در بوندس‌لیگا بوده و حالا که به آن رسیده، می‌خواهد یاد بگیرد و پیشرفت کند.
تجربه کیهان‌فر کنار اولین نیمکت دانته
اکنون او تجربه سال‌های گذشته را به تیم دوم بایرن برده است. کادر جدید با حضور دانته، کیهان‌فر و اشتروبل، کار خود را در تمرینات پیش‌فصل از ۲۲ ژوئن آغاز کرد، در جمعی که بسیاری از بازیکنانش از تیم زیر ۱۹ سال فصل قبل آمده بودند.
این مسئولیت، پیوندی میان دو بخش مهم کارنامه کیهان‌فر است: آموزش بازیکنان جوان و تجربه کار در فوتبال بزرگسالان. دانته تجربه سال‌ها بازی در بالاترین سطح را به این گروه آورده و دستیار ایرانی‌تبارش، تجربه کار روی نیمکت را. برای مربی‌ای که از هدایت جوانان گونزنهایم شروع کرد و زمانی تنها رؤیایش حضور در بوندس‌لیگا بود، حالا کار روزانه با استعدادهای بایرن فصل تازه‌ای از همان مسیر است.
