بهترین گلر سری آ، بزرگترین حسرت فیفادی بلژیک
نسل طلایی فوتبال بلژیک به روزهای پایانی خود نزدیک میشود و در حالی که بازیکنانی چون کوین دیبروینه و روملو لوکاکو هنوز در ترکیب شیاطین سرخ حضور دارند، خط دروازه این تیم نیز پس از تصمیم تیبو کورتوا برای دوری موقت از بازیهای ملی، دستخوش تغییر شده است. کورتوا برای حفظ آمادگی جسمی و روحی خود تصمیم گرفت یک سال از تیم ملی فاصله بگیرد و غیبت او باعث شد تا کادر فنی بلژیک، سِنه لامنس ۲۴ ساله را به عنوان دروازهبان اصلی انتخاب کند.
لامنس در منچستریونایتد عملکرد خوبی از خود نشان داده و در این فیفادی نیز توانسته اعتماد کادر فنی را جلب کند، اما شاید اگر اتفاقات پنج سال پیش رخ نمیداد، مایل سِویلار رقیب اصلی او برای این جایگاه بود.
دروازهبان ۲۷ ساله رم که در شهر آنتورپ متولد شده و فوتبال خود را از آکادمی اندرلخت آغاز کرده است، در دو فصل اخیر به یکی از بهترین دروازهبانان فوتبال ایتالیا بدل شده است.
سِویلار در فصل گذشته عنوان بهترین دروازهبان سری آ را به دست آورد و این روزها به عنوان یکی از دروازهبانان مطرح فوتبال اروپا شناخته میشود. با این حال، او هرگز قادر نخواهد بود پیراهن تیم ملی بلژیک را بر تن کند؛ تصمیمی که خود در سال ۲۰۲۱ اتخاذ کرد و هزینهای سنگین برای او در پی داشته است.
برای درک دلیل این اتفاق عجیب، باید به سپتامبر ۲۰۲۱ بازگردیم. سِویلار تمام دوران فوتبال پایه خود را در تیمهای ملی بلژیک گذرانده بود، اما در نهایت تحت تأثیر پدرش، راتکو، که از چهرههای شناختهشده فوتبال صربستان بود، تصمیم گرفت برای تیم ملی این کشور بازی کند. او در دیداری دوستانه مقابل قطر برای نخستین بار پیراهن صربستان را پوشید و ۴۵ دقیقه در میدان حضور داشت.
اما این تصمیم خیلی زود با پشیمانی او همراه شد.
سِویلار که ظاهراً تمایلی به رقابت با دروازهبانان حاضر در تیم ملی صربستان نداشت، بلافاصله تلاش کرد تصمیم خود را تغییر دهد و دوباره به تیم ملی کشور زادگاهش بازگردد. این خواسته با واکنش بسیار منفی فدراسیون فوتبال صربستان روبرو شد و درهای تیم ملی این کشور برای همیشه به روی او بسته شد.
سِویلار تصور میکرد میتواند با پیگیری پروندهاش در فیفا، مجوز بازی برای بلژیک را دریافت کند، اما قوانین مانع از این امر شد. بازیکنی که پس از اولین بازی ملی بخواهد تابعیت ورزشی خود را تغییر دهد، باید آن بازی را پیش از ۲۱ سالگی انجام داده باشد. مشکل سِویلار این بود که اولین بازیاش برای صربستان تنها پنج روز پس از تولد ۲۲ سالگیاش انجام شده بود.
از آن زمان، تلاشهای حقوقی وکلای سِویلار نتوانسته این وضعیت را تغییر دهد. او از یک سو جایی در تیم ملی صربستان ندارد و از سوی دیگر طبق قوانین نمیتواند برای بلژیک بازی کند؛ دروازهبانی که در حال حاضر بهترین گلر سری آ است، اما در نهایت مجبور است مسابقات بزرگ ملی را از خانه تماشا کند و تعطیلات فیفادی را در رم سپری کند.
دوشنبه شب مقابل فرانسه نیز سِنه لامنس احتمالاً در دروازه بلژیک خواهد ایستاد. لامنس در ۲۴ سالگی فرصت بزرگی برای تبدیل شدن به جانشین کورتوا یافته است، اما هیچکس به اندازه سِویلار حسرت جایگاهی را نمیخورد که پنج سال پیش، تنها با پنج روز اختلاف، برای همیشه از دست داد.