مربی محبوب، چراغ سبز به میلان و منچستریونایتد!

به نقل از کیک زون، آنتونیو کونته در مصاحبه‌ای با اتلتیک به گذشته، حال و آینده خود پرداخته است. این سرمربی پیشین یوونتوس، اینتر و ناپولی در این گفتگو به موضوعات مختلفی اشاره کرد که ابتدا به تیم ملی ایتالیا اختصاص یافت:

در خصوص جام جهانی ۱۹۹۴: 'آیا می‌دانستید در جام جهانی مدال نقره کسب کردم؟ مردم به یاد دارند برزیل فینال را برد، نه اینکه ایتالیا در ضربات پنالتی شکست خورد. تیمی از ایتالیا با روبرتو باجو و فرانکو بارسی. اگر آن بازی را برده بودم، به عنوان قهرمان جهان شناخته می‌شدم.'

در مورد یورو ۲۰۰۰: 'در یورو ۲۰۰۰ به دلیل گل طلایی در فینال مقابل فرانسه باختیم. چه کسی این را به یاد دارد؟ آزاردهنده است، اما واقعیت همین است. مردم نفر دوم را فراموش می‌کنند. در یوونتوس در فینال لیگ قهرمانان با ضربات پنالتی مقابل آژاکس پیروز شدیم، اما سه فینال دیگر را هم واگذار کردیم.'

در رابطه با شکست‌ها: 'به همین دلیل وقتی با بازیکنانم صحبت می‌کنم، معمولاً روحیه رقابتی قوی نشان می‌دهم و سعی می‌کنم آن را به آنها منتقل کنم. چون من می‌دانم. جام‌های زیادی برده‌ام، اما شکست‌های زیادی هم داشته‌ام. بسیار زیاد. و وقتی شکست می‌خورید... و این چیزی است که می‌خواهم بازیکنانم درک کنند، چون خودم آن را از نزدیک تجربه کرده‌ام... اگر در فینال جام جهانی یا لیگ قهرمانان شکست بخورید و بعد به تعطیلات بروید، ممکن است فکر کنید فرصت دیگری خواهد بود. اما همیشه فرصت دیگری وجود ندارد. این آخرین فرصت است.'

در مورد چلسی: 'چه کسی فکر می‌کرد قهرمانی من آخرین قهرمانی باشد؟ مشکل همین است. به همین دلیل سخت‌کوشی اهمیت دارد. قهرمانی آسان نیست و به تعهد نیاز دارد. بعضی‌ها فکر می‌کنند موفقیت از آسمان می‌افتد و درست در دامن شما قرار می‌گیرد. اما باید بیرون بروید و آن را به دست بیاورید. نشستن و صحبت کردن درباره آن باعث نمی‌شود اتفاق بیفتد. ما آن قهرمانی لیگ برتر را در شرایطی به دست آوردیم که مدعی اصلی نبودیم.

خریدهای بزرگی انجام نداده بودیم. داوید لوئیز، مارکوس آلونسو و انگولو کانته را به خدمت گرفته بودیم، این باشگاه ۱۰ بار از من پرسید که آیا درباره او مطمئن هستم یا نه. او بازیکن معمول چلسی نبود؛ قدبلند و خوش‌قیافه. او از آن دست بازیکنانی بود که وقتی می‌دیدیدش، فقط... خب، وقتی برای نخستین بار او را دیدم، من هم درباره شرایط فیزیکی‌اش کمی تردید داشتم، اما مطمئن بودم بازیکنی در سطح بالا است.'

در خصوص آرسنال و فابرگاس: 'یک مسیر وجود دارد، یک چشم‌انداز وجود دارد. آرتتا مسیر را تعیین می‌کند، همانطور که کلوپ و گواردیولا این کار را انجام دادند. از نظر من، سرمربی باید در مرکز کار باشد و اهمیت داشته باشد. اگر راضی نیستید، او را اخراج می‌کنید. سرمربی باید مسیر و چشم‌انداز را مشخص کند. به کومو نگاه کنید. فابرگاس در تصمیمات نقش دارد. پاری‌سن‌ژرمن با امباپه، مسی و نیمار لیگ قهرمانان را نبرد. درباره بهترین بازیکنان جهان صحبت می‌کنیم. اما باید درک کنید که تعادل و هماهنگی باید وجود داشته باشد.'

در مورد آینده: 'بسیاری از باشگاه‌ها به نوعی تاریخ خود را از یاد برده‌اند. دوست دارم به یکی از این باشگاه‌ها بروم تا آن تاریخ را از زیر غبار بیرون بیاورم و دوباره بدرخشانم. باشگاه‌هایی که در آنها فشار وجود دارد، باشگاه‌هایی که در نهایت به خوبی می‌دانید فقط برای شرکت کردن به آنجا نمی‌روید، بلکه برای رقابت کردن می‌روید. حتی اگر آن یک درصد باشد... اما باید یک درصدی باشد که بتواند به ۷۰، ۸۰ یا حتی ۱۰۰ درصد تبدیل شود. این به نحوه انتقال پیام شما بستگی دارد. سرمربی اهمیت دارد، چون روزبه‌روز آن پیام را منتقل می‌کند.'

در رابطه با بازیکنان: 'بازیکنان همیشه آسان‌ترین گزینه‌ها را انتخاب می‌کنند، گزینه‌هایی که باعث می‌شوند احساس خوبی داشته باشند و به تلاش کمتری نیاز داشته باشند.'

در مورد انگلیس و بازار نقل‌ و انتقالات: 'امروز در انگلیس از بازوکا استفاده می‌کنند، در حالی که همه جای دیگر هنوز با تپانچه کار می‌کنند. اما باید درباره نحوه خرج شدن پول هم مراقب باشیم. به همین دلیل بود که پیش‌تر درباره انجام ارزیابی‌های درست و داشتن یک چشم‌انداز صحبت می‌کردیم؛ چون ممکن است پول داشته باشید، اما باید آن را هوشمندانه خرج کنید.'