ستاره رئال مادرید پیش از این هرگز چنین ترسی از زیدان نداشت!
به گزارش کیک زون، اورلین شوامنی که در نخستین اردوی تیم ملی فرانسه در دوران زین‌الدین زیدان حضور نداشت، جایگاهش را در معرض خطر جدی می‌بیند. در روزهایی که هافبک رئال مادرید در تلاش است پس از یک مصدومیت طولانی به فرم ایده‌آل بازگردد، رقبای او در خط میانی فرانسه نمایش‌های برجسته‌ای داشته‌اند و به ویژه لوکاس داکنیا توجهات را به خود جلب کرده است.
شوامنی قطعاً آرزو داشت دوران زیدان در تیم ملی را با شیوه‌ای متفاوت آغاز کند. پس از عملکرد نه‌چنان درخشان شوامنی در جام جهانی ۲۰۲۶ که نقطه اوج آن در بازی مقابل اسپانیا و حذف تیم فرانسه بود، نام این هافبک رئال مادرید در اولین فهرست سرمربی جدید دیده نشد. البته این عدم دعوت ماهیت تنبیهی نداشت. شوامنی به تازگی از یک مصدومیت دو ماهه رهایی یافته بود و نیاز داشت تا به تدریج به شرایط مسابقه بازگردد. او از ابتدای فصل تنها در چهار بازی برای رئال مادرید به میدان رفته و تحت نظر ژوزه مورینیو فقط دو بار در ترکیب اصلی قرار گرفته بود. به همین دلیل زیدان ترجیح داد روی او ریسک نکند و در نشست خبری خود گفت: «شوامنی دو ماه از میادین دور بود. بهتر بود در مادرید می‌ماند تا روند ریکاوری‌اش را کامل کند.»
ژوزه مورینیو نیز تأیید کرد که در این تصمیم نقشی نداشته است. سرمربی پرتغالی رئال در این باره اظهار داشت: «من هیچ دخالتی در دعوت نشدن او نداشتم. من و زیدان با هم صحبتی نکردیم و این اتفاق برای من هم غافلگیرکننده بود. اما آنها با هم گفتگو کردند و به این نتیجه رسیدند که بهترین کار این است که او زمان بیشتری برای تکمیل تمرینات پیش‌فصل داشته باشد. سرمربی تیم ملی به او گفته که در برنامه‌های آینده‌اش جا دارد و هر دو بر این موضوع توافق کرده‌اند.»
روی کاغذ، غیبت شوامنی کاملاً منطقی به نظر می‌رسید، اما در عمل این غیبت ممکن است برای او گران تمام شود، زیرا در روزهای تمرین او در مادرید، رقبایش در تیم ملی بهترین بهره را از این فرصت بردند.
لوکاس داکنیا برای شوامنی یک شگفتی ناخوشایند بود. بازیکنی که برای پر کردن جای خالی ستاره مادریدی‌ها به اردو فراخوانده شد و تا چند روز پیش برای فوتبال‌دوستان فرانسوی کاملاً ناشناخته بود، حالا به یکی از ارکان تیم زیدان تبدیل شده است. هافبک باشگاه کومو پروفایلی کاملاً متفاوت با شوامنی دارد. او در بازی مقابل بلژیک در نقش تک‌هافبک دفاعی یعنی پست همیشگی شوامنی به کار گرفته شد و بلافاصله با تکنیک بالا، پای چپ توانمند و توانایی‌اش در شکستن خطوط حریف با پاس‌های بلند و دقیق، همه را شگفت‌زده کرد. او در اولین بازی ملی خود ۹۷ بار توپ را لمس کرد، ۶ بار موفق به توپ‌گیری شد و در چهار نبرد تن‌به‌تن به پیروزی رسید و آنچه بیشتر همه را شگفت‌زده کرد این بود که او در تصمیم‌گیری‌هایش چقدر پخته عمل می‌کند.
البته نمایش او مقابل ایتالیا کمی پرنوسان‌تر بود و روی گل تساوی لاجوردی‌پوشان نقش داشت. پس از ارسال پاس آدرین رابیو، کنترل بد داکنیا باعث شد الساندرو باستونی کار را به تساوی بکشاند. اما زیدان تمام‌قد پشت بازیکن تازه‌واردش ایستاد و گفت: «من وارد این بازی نمی‌شوم که مقصر چه کسی بود. وقتی اشتباهی رخ می‌دهد، همه مقصرند.»
خود داکنیا در مصاحبه با تله‌فوت مسیر رسیدنش به تیم ملی را این‌گونه توصیف کرد: «راستش را بخواهید مسیر سختی را طی کردم تا به اینجا برسم. به همین دلیل اولین چیزی که به ذهنم رسید خانواده‌ام بود. آنها همیشه به من می‌گفتند تسلیم نشوم و ادامه دهم. امروز برای من یک پاداش بزرگ است. هیچ فشاری حس نمی‌کنم و فقط از فوتبال لذت می‌برم.»
داکنیا خوب می‌داند که این درخشش‌های او در تیم ملی باید ادامه‌دار باشد، وگرنه ممکن است آینده ملی‌اش به راحتی تباه شود. سبک بازی او دقیقاً همان چیزی است که زیدان برای تیمش در ذهن دارد. داکنیا در این باره می‌گوید: «فکر نمی‌کنم سبک بازی من مبتنی بر درگیری فیزیکی باشد. من بازیکنی نیستم که مدام توپ‌گیری کنم. کار من این است که در عقب زمین با پا به توپ شدن، ریسک‌پذیری و بازیسازی تفاوت ایجاد کنم.» این توصیفات دقیقاً با خواسته‌های سرمربی جدید همخوانی دارد.
زیدان به دنبال هافبکی است که در حفظ توپ مهارت داشته باشد و سرعت بازی را با پاس‌هایش بالا ببرد. سرمربی فرانسه در تمجید از او گفت: «چیزی که از یک هافبک انتظار دارم؟ دقیقاً همان کارهایی که او انجام داده و در حال انجامش است. داکنیا ترسی از بازی کردن ندارد و پاس‌های کلیدی می‌دهد. او می‌تواند پاس‌های قطری چهل متری ارسال کند و این دقیقاً همان چیزی است که من دوست دارم. او بازیکن بسیار جالبی است.» این جملات می‌تواند لرزه بر اندام ستاره خط میانی رئال بیندازد. شوامنی قطعاً وقتی این بخش از مصاحبه زیدان را شنیده، یک لحظه همه چیز را فراموش کرده است.
بزرگترین تهدید برای شوامنی همین تغییر نگرش در خط میانی فرانسه خواهد بود. در دوران دیدیه دشان، شوامنی به قدری جایگاه خود را تثبیت کرده بود که حتی به کاپیتان دوم تیم تبدیل شد. سیستم دو هافبک دفاعی به خوبی توانایی‌های فیزیکی، قدرت تخریب و پوشش‌های دفاعی او را به رخ می‌کشید. اما زیدان کارت‌ها را دوباره بُر زده است. او در اولین اردوی خود سیستم چهار سه سه را پیاده کرد؛ سیستمی با یک هافبک دفاعی عقب‌زمین و دو هافبک میانی. مهم‌تر از همه اینکه زیدان روی بازیکنان تکنیکی و بازیساز تأکید ویژه‌ای دارد.
زیدان در گفتگو با تله‌فوت ایده تاکتیکی‌اش را این‌گونه تشریح کرد: «ایده ما از این سبک بازی، بازپس‌گیری سریع توپ است تا مجبور نشویم استارت‌های طولانی و خسته‌کننده بزنیم. وقتی توپ را در زمین خودی پس می‌گیرید، هشتاد متر تا دروازه حریف فاصله دارید. پس هدف ما گرفتن توپ در سریع‌ترین زمان ممکن است و برای این کار برنامه‌هایی داریم. فکر می‌کنم بازیکنان عالی کار کردند. مهم‌ترین چیز این است که آنها درک خوبی از وظایفشان در زمین دارند. من این میل به پس گرفتن توپ را در تیم می‌بینم. قطعاً جای پیشرفت داریم اما از چیزی که دیدم بسیار راضی‌ام. طبیعتاً دوست داشتم این بازیکنان را از نزدیک و در جریان مسابقات پرفشار ببینم و عملکردشان در زمین ثابت کرد که تصمیمم درست بوده است. بله، مالکیت توپ برای من خیلی مهم است و همیشه دوست دارم توپ را در اختیار داشته باشم. ترجیح می‌دهم تیمم با توپ بدود تا اینکه دنبال توپ بدود. البته می‌دانیم که باید در یک‌سوم دفاعی حریف بهتر عمل کنیم. کمی در زدن ضربات آخر مشکل داریم و باید سرعت بازی‌مان را بالا ببریم.»
به گزارش روزنامه آ اس، شوامنی تمریناتش را دوچندان کرده تا هرچه زودتر افت فیزیکی ناشی از مصدومیت طولانی‌اش را جبران کند. او حتی در دربی مادرید هم بدون اینکه به آمادگی صددرصد رسیده باشد به میدان رفت. شوامنی سخت دارد بدنسازی می‌کند به خصوص به این علت که رئال مادرید به دلیل کمبود بازیکن ممکن است در بازی مقابل ویارئال از او در قلب خط دفاعی استفاده کند. حالا توپ در زمین شوامنی است. تجربه و جایگاه قبلی او وزنه‌های مهمی هستند، اما درخشش چشمگیر داکنیا، بازگشت موفق کاماوینگا، ثبات کنه و رابیو و در راه بودن زئیر امری کار را برای او سخت کرده است. بدون شک اردوی بعدی تیم ملی فرانسه برای اورلین شوامنی حکم بازی مرگ و زندگی را خواهد داشت.
