ستاره پاریسی همه را شگفت‌زده کرد!
به گزارش کیک زون، مایکل اولیسه در روز دوشنبه طی پیروزی ۴-۱ تیم ملی فرانسه مقابل بلژیک، با حضور خیره‌کننده خود در زمین، دو گل و یک پاس گل را به نام خود ثبت کرد و این شعار که پیش‌تر معمولاً به عثمان دمبله تعلق داشت، این بار به اولیسه اختصاص یافت: «اولیسه توپ طلا! و اولیسه توپ طلا!»
در ورزشگاه استادو دو فرانس، مایکل اولیسه بود که با بازی درخشانش مورد تحسین تماشاگران قرار گرفت. این بازیکن بایرن مونیخ در ۲۴ سالگی، نقش جدیدی را در ترکیب خروس‌ها ایفا کرده است. در دوران نخستین حضور زین‌الدین زیدان، او به چهره محبوب، شاهزاده و ناجی تیم ملی کشورش تبدیل شده است.
زمانی که فرانسه در دقیقه ۶۰ با یک گل عقب بود، اولیسه به سرعت تأثیر خود را نشان داد. یک مهار توپ، یک ابتکار عمل، یک شتاب‌گیری و آن سبک خاص بازی با سر بالا و جستجوی مداوم راهکارهای ضرب‌آهنگ حریف. اولیسه برای یک بازی ساده وارد زمین نمی‌شود، او تأثیر خود را بر مسابقه می‌گذارد، می‌درخشد و همه را مجذوب خود می‌کند.
در مقابل بلژیک نیز تأثیرگذاری اولیسه سریع مشخص شد. او که پیش از این در سه گل نخست این دیدارهای ملی نقش داشت، با ورود به زمین ریتم بازی را کاملاً تغییر داد. ابتدا با پاس دقیق به عقب، گل دوم را برای رایان شرکی آماده کرد و سپس در دقایق پایانی فرماندهی تیم را در دست گرفت.
دو گل. دو ضربه. دو پا با مهارت متفاوت. در دقیقه ۸۸، او با تلاشی بی‌امان پاس دزیره دوئه را با پای راست به گل تبدیل کرد. سپس در وقت‌های اضافه، با ارسال دیگر این بازیکن پاریسی با پای چپ گل دوم را به ثمر رساند. دو حرکتی بی‌نقص برای شبی فراموش‌نشدنی که نشان داد او دیگر فقط بازیکنی برای تحسین نیست، بلکه کسی است که سرنوشت بازی را تعیین می‌کند.
در جام جهانی نیز اولیسه همان بازیکنی بود که با کیفیت ضربات، دید و ظرافتش ستودنی بود. اکنون وقتی فرانسه به جرقه و درخشش نیاز دارد، همه چشم‌انتظار او هستند. لنی یورو می‌گوید: «آنچه او هر بار به تیم تزریق می‌کند واقعاً چشمگیر است!» و اندی دیوف نیز می‌افزاید: «او بازیکنی فوق‌العاده است. او به تنهایی می‌تواند جریان بازی را تغییر دهد. این ویژگی است که یک بازیکن بزرگ را متمایز می‌کند.»
اولیسه از آن کیفیتی برخوردار است که هنرمندان را متمایز می‌سازد: او به خوب بازی کردن بسنده نمی‌کند. او این حس را القا می‌کند که در هر لحظه می‌تواند مسیر مسابقه را تغییر دهد. حضور او در زمین، تعادل‌ها را برهم می‌زند. مدافعان عقب می‌نشینند، فها باز می‌شوند و سرعت بازی افزایش می‌یابد. در این نسخه جدید از تیم ملی فرانسه، توانایی ایجاد آشوب یک سلاح ارزشمند است.
کاری که اولیسه انجام می‌دهد استثنایی است. مقایسه او با سرمربی‌اش ناخودآ وسوسه‌انگیز است. همان ظرافت، همان توانایی بازی میان خطوط و همان پیش‌بینی بازی. اولیسه هنوز زیدان نیست (البته که هیچ‌کس نیست) اما او از آن دست بازیکنانی است که به فوتبال هنری می‌بخشند. زیدان به رهبران فنی نیاز دارد، به بازیکنان مسئولیت‌پذیر، به شخصیت‌هایی که در لحظات حساس دست‌پاچه نمی‌شوند. اولیسه تمام این معیارها را دارد. این قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ می‌گوید: «من حرفی برای گفتن ندارم، کاری که او انجام می‌دهد فوق‌العاده است.»
این بازیکن بایرن مونیخ با ۱۱ گل در ۲۹ بازی ملی دیگر در دوران وعده‌ها نیست، او وارد مرحله مسئولیت‌پذیری شده است. دیدارهای نخست این دوران جدید نشان می‌دهد که او کاملاً مصمم است این مسئولیت‌ها را به دوش بکشد.
در سکوهای استادو دو فرانس، تماشاگران فقط دو گل یا یک ورود طوفانی را تشویق نکردند. آنها ویژگی نادرتری را به رسمیت شناختند: بازیکنی که می‌تواند انتظار و هیجان را برانگیزد و این حس لذت‌بخش را که هر بار او توپ را لمس می‌کند، اتفاق ویژه‌ای در راه است. کیلیان امباپه در این بازی حضور نداشت اما درخشش گم نشد. این نور در پاهای مایکل اولیسه جریان داشت.
