تاریخ پرسپولیس در آستانه یک تغییر بزرگ
بر اساس گزارش منتشر شده در کیک زون، علی علیپور در پرسپولیس بیشتر با گلزنی شناسایی شده است. مهاجمی اکنون با ۹۶ گل در جایگاه دوم گلزنان باشگاه قرار دارد و برای شکستن رکورد فرشاد پیوس، نیاز به زدن ۵۷ گل دیگر دارد. با وجود این، آمار پاس‌های گل او نشان می‌دهد که نقشش در خط حمله سرخپوشان فراتر از ضربات نهایی بوده است.
در جدول آماری، علیپور با ۴۸ پاس گل در رتبه چهارم پاسوران برتر تاریخ پرسپولیس قرار دارد. بالاتر از او علی پروین با ۷۲، امید عالیشاه با ۵۶ و مهدی ترابی با ۵۲ پاس گل قرار دارند که این موضوع مهاجم سرخ را در میان بازیکنانی که بیشتر با توانایی ساختار بازی شناخته می‌شوند، جا داده است.
علیپور در این فهرست حتی از محسن عاشوری با ۴۷ پاس گل بالاتر است و فاصله‌اش با ترابی تنها چهار پاس گل است. البته پایه محاسبات این لیست، علاوه بر پاس گل، گرفتن پنالتی منجر به گل را نیز در نظر می‌گیرد.
عملکرد این فصل علیپور کاملاً با این نقش دوگانه هماهنگ است. او سه گل به ثمر رسانده و سه پاس گل داده تا به همان اندازه که خودش گلزنی کرده، برای گلزنی هم‌تیمی‌هایش نیز مؤثر واقع شده باشد. این آمار برای مهاجم پرسپولیس، در کنار تلاش برای رسیدن به گل شماره صد، اهمیت ویژه‌ای دارد.
اکنون دو عدد مهم پیش روی علیپور قرار دارد: ۲۴ پاس گل برای رسیدن به صدر جدول پاسورها و ۵۷ گل برای رسیدن به رکورد بهترین گلزن تاریخ باشگاه. دو هدف بزرگ برای مهاجمی که معمولاً گل‌هایش بیشتر به چشم می‌آید، اما در ساخت گل‌های پرسپولیس نیز یکی از چهره‌های برجسته تاریخ این تیم محسوب می‌شود.
مشکل علیپور این است که هم در برخی از مقاطع فصل دچار افت می‌شود که گویی هیچ شباهتی به آن مهاجم گلزن و گلساز ندارد. این اتفاق فصل گذشته نیز تکرار شد و او پس از درخشش اولیه، نتوانست در ادامه بازی گل بزند و شانس آقای گلی را از دست داد. بنابراین، فراتر از ارقام و آمار، آنچه اهمیت دارد این است که او بتواند به صورت مستمر برای تیمش بدرخشد.
فراموش نکنید که علیپور نزدیک به ۳۰۰ بازی برای پرسپولیس انجام داده و اکنون به حدود ۳۲ سالگی رسیده است. اگر می‌خواهد این ۸۱ گل و پاس گل مورد نیاز را نیز به ثبت برساند، باید در سه یا چهار فصل آینده همچون یک مهاجم مؤثر به صورت مستمر برای تیمش بدرخشد و از افت‌های همیشگی خودداری کند.
