طنز تلخ ویدیوهای بی‌پایان خداداد عزیزی!
به نقل از کیک زون پس از دریافت حکم محرومیت چهار ماهه، خداداد عزیزی شیوه نوینی را برای ارتباط با هوادارانش برگزیده و با انتشار کلیپ‌های طولانی در شبکه‌های اجتماعی، به گفتگو با مخاطبانش می‌پردازد.
در جدیدترین ویدئوی او، به اختلافات شب گذشته اعضای هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال پرداخته و با کنایه‌های تند، پیگیری مشکلات تراکتور برای حضور در لیگ برتر را خواستار شده. اگر مخاطب اظهارات صریح خداداد هستید، گفتگوی انفرادی امشب او را از دست ندهید.
خداداد عزیزی در آغاز سخنانش گفت: وقتی جنگ و جدال دوستان در فدراسیون فوتبال را در برنامه‌های تلویزیونی می‌بینم به این نتیجه می‌رسم که چرا مشکلات فوتبال کشورمان حل نمی‌شود. دوستان نمی‌توانند مشکلات خودشان را حل کنند، پس چگونه می‌خواهند مشکلات فوتبال را برطرف کنند؟ این واقعاً جای تعجب دارد. الان استقلال و تراکتور در لیگ برتر نمی‌دانیم چه زمانی میزبان هستیم، چه زمانی مهمان. اصلاً نمی‌توانیم در شهر خودمان مسابقه برگزار کنیم.
وی در ادامه افزود: این موضوع کنار، حتی نمی‌دانیم چطور به کشور سوم برویم و بازی کنیم. کک دوستان نمی‌گزد که نامه‌ای بنویسند یا کاری برای ما بکنند. چون بیشتر درگیر مشکلات خودشان هستند. برای مثال دوستان در هیئت رئیسه فدراسیون فوتبال حسین عبدی را به عنوان سرمربی تیم امید انتخاب کرده‌اند، وقتی در ناگویا نتیجه نگرفتند، بیانیه دادند و همه چیز را گردن حسین عبدی انداختند و حالا دنبال مربی جدید هستند. این مربی هم بیاید نتیجه نگیرد که باز هم گردن او را می‌اندازید.
خداداد با کنایه صحبت‌هایش را اینگونه ادامه داد: البته یک گزینه خوب دارید. از خارج ایران یکی می‌آید همه را سیاه می‌کند و سرمربی تیم امید می‌شود و نتیجه نمی‌گیرد و باز هم به ایران برمی‌گردد، این مشکل به نظر من قابل حل است. البته مشکلات فوتبال ما حل‌ناپذیر است چون فکر می‌کنم داستان همان وای یک روزی بگندد نمک است…
مدیر تیم فوتبال تراکتور که دوران محرومیت خود را پشت سر می‌گذارد، در ادامه آن بیت شعر را کامل خواند و گفت: مشکل ما این است که نمک دارد می‌گندد و دوستان هم که مدتی به ما درس اخلاق می‌دادند، یواش یواش خیلی چیزها را فراموش کرده‌اند. دوباره آن شعر معروف است که می‌گوید؛ کارتان باز به این کهنه غزل می‌افتد، عاقبت پوست به دباغ محل می‌افتد. من فکر می‌کردم پسر بد فوتبال من هستم. اما به این نتیجه رسیدم پسر خوب فوتبال هستم. اما باز هم پسر بدِ فوتبال (منم). شما با این دعواها خیلی خوب هستید!
