اسپانیا 2-1 کرواسی | مرینو ارتش کرواسی را منهدم ساخت
به گزارش کیک زون، در دنیایی فوتبال که پر از جوایز درخشان، هیاهو و حواشی بی‌پایان است، بازیکنی مانند میکل مرینو خودنمایی نمی‌کند؛ اما او سرآغاز خوشبختی اسپانیاست. میکل که پیش از این بارها در آرسنال اثبات کرده بود تنها می‌تواند بازی‌ها برای میکل آرتتا به پیروزی برساند، امشب در شهر اسپلیت در کشور کرواسی، بازی باخته را برای تیم ملی کشورش اسپانیا به برد تبدیل کرد و اسپانیایی‌ها که 1-0 عقب بودند با دبل او 2-1 پیروز شدند.
ورود او به زمین، مسیر بازی مقابل کرواسی که سراپا خشن و جنگنده بود را به کلی دگرگون نمود و ورق را به نفع لاروخا بازگرداند.
دبل چشم‌نواز مرینو، اسپانیا را مستقیماً به مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ ملت‌های اروپا رساند. ارزش این پیروزی دوچندان است، زیرا حریفشان کرواسی بود نه یک تیم دست‌وپاگیر. یاران لوکا مودریچ نمایشی در سطح تیمی جهانی ارائه دادند، اما اسپانیا ثابت کرد که راه مقابله در هر شرایط تاکتیکی و آب‌وهوایی را می‌داند.
لاروخا تحت فشار، شب بازی با انگلیس در ومبلی، تعادلش را از دست نمی‌دهد، صبورانه منتظر فرصت می‌ماند و در نهایت بی‌رحمانه حمله می‌کند.
کروات‌ها که چند روز پیش انگلیس تمام غرورشان را زیر پا گذاشته بودند، با حداکثر تعصب برای دفاع از آبروی خود به میدان آمدند. کرواسی سرزمین نوابغ فوتبال و خالقان صحنه‌های شگفت‌انگیز این ورزش است. آنها به هیچ وجه حاضر نبودند دو تحقیر پیاپی را تحمل کنند.
فقط 10 ثانیه از آغاز مسابقه نگذشته بود که میکل اویارزابال طعم تکل‌های خشن میزبان را روی مچ پایش چشید. اسپانیا به عنوان قهرمان جهان به میدان آمده بود و این بهترین انگیزه برای بیدار شدن این ببر زخمی، کرواسی، بود.
کرواسی در فاز بدون توپ چهره‌ای شبیه به آرژانتین پیدا کرده بود؛ با شدتی عجیب و مثال‌زدنی که ریشه در سخنرانی شورانگیز مودریچ در رختکن داشت. آنها وقتی مالکیت توپ را به دست می‌آوردند به لشکری از دونده‌های سریع، شبیه دونده‌های دوی سرعت، تبدیل می‌شدند که تاکتیک‌های اسپانیا را به هم می‌ریختند. در سمت چپ، ایوان پریشیچِ تمام‌نشدنی سنگرها را یکی پس از دیگری فتح می‌کرد و شب را به کام مارک پوبیل تلخ کرده بود.
اسپانیا که با ترکیبی در حد فینال جام جهانی به میدان آمده بود، خود را در تله‌ای پیچیده گرفتار دید. در میان این سردرگمی، تنها لامین یامال که انگار نیمی از کل کشور کرواسی مأمور مهار او شده بود، هرگاه در تقابل تن‌به‌تن با یوشکو گواردیول قرار می‌گرفت لرزه بر اندام حریف می‌انداخت. او تنها نقطه درخشان در تیمی بود که اضطراب بر آن سایه انداخته بود.
البته گذاشتن کل بار حملات بر دوش لامین یامال ایده خوبی نبود. حریف تمام تمرکزش را روی او گذاشته بود و در این لحظات اسپانیا باید به دنبال آتش‌باری از نقاط دیگر زمین می‌گشت. اما مشکل این بود که درخشش دائمی در ساق‌های الکس بائنا، دنی اولمو و اویارزابال دیده نمی‌شد و بازی مرعوب‌کننده و درگیرانه کروات‌ها تأثیر خود را گذاشته بود.
مهار عالی اونای سیمون در مقابل ضربه ماتانوویچ می‌رفت که خیال اسپانیا را راحت کند، اما در ریباند پریشیچ گل زده شد. این گل برای اسپانیا نگران‌کننده بود و با توجه به شرایط بازی خبر از طوفانی سهمگین می‌داد.
از زمان بازی در ومبلی که انگلیس برای نیم ساعت به یک هیولا تبدیل شده بود، اسپانیا هرگز این‌گونه تحت فشار قرار نگرفته و احساس خفگی نکرده بود. ماتانوویچ، مهاجم غول‌پیکر فرایبورگ و خود پریشیچ، تا آستانه زدن گل دوم و تمام کردن کار پیش رفتند.
اسپانیا همچنان در پیدا کردن رخنه‌ای در خط دفاعی کرواسی ناکام بود. قهرمانان جهان در نبردهای فیزیکی، برخوردها و درگیری‌های میانه میدان بازنده مطلق بود. تنها یک سوال باقی مانده بود؛ اینکه مقاومت کروات‌ها تا کجا دوام می‌آورد و اکسیژن‌شان چه زمانی تمام می‌شود؟ تیمی که خطاهای آشکار مرتکب می‌شد و پس از هر سوت داور، مانند یک ارکستر سمفونیک هماهنگ و دسته‌جمعی اعتراض می‌کرد.
اما پاسخ این سوال خیلی زود مشخص شد. کرواسی با فروکش کردن فوران خشم و انرژی‌اش، مالکیت را از دست داد و اسپانیا کنترل بازی را به طور کامل در دست گرفت و به جای حمله‌های تک‌نفره روی دروازه حریف خیمه زد. اسپانیایی‌ها شبیه به ورزش هندبال پشت محوطه جریمه کرواسی خیمه زده بودند و سعی داشتند حملات را از آنجا پایه‌ریزی کنند. وقتی موور اسپانیا این‌گونه روشن می‌شود، حریف چاره‌ای جز دعا کردن ندارد.
در همین دقایق، لوئیس دلافوئنته بازیکنی را به زمین فرستاد که نمی‌توان روی او قیمت گذاشت. میکل مرینو که جایگزین بائنا شده بود، در انگلیس به تعویض طلایی و مهره شانس معروف است، اما او برای اسپانیا فراتر از این توصیف‌ها بود.
او شروع به قدم گذاشتن در مناطقی کرد که کمر هر خط دفاعی را می‌شکند. همه می‌دانند او در زمین حضور دارد، اما هیچ‌کس نمی‌داند دقیقاً چه زمانی ناگهان ظاهر خواهد شد؛ مرینو در ترکیب اسپانیا یک موهبت بزرگ است.
اسپانیا با رهبری و نبوغ پدری در میانه میدان، بوی پیروزی می‌داد. هر توپی که به لامین یامال می‌رسید، به کابوس برای مدافعان کرواسی تبدیل می‌شد که پس از نیمه اول پرفشارشان حالا به شدت تحلیل رفته بودند.
سرانجام در میان تجمع پاهای پرشمار در محوطه جریمه، توپ به پای چپ مرینو رسید و گل تساوی به ثمر رسید. در این لحظه بود که روحیه پیروزی‌طلبی قهرمان جهان در اسپلیت زنده شد.
دلافوئنته با در نظر گرفتن معادلات صعود و همچنین برای جلوگیری از خشم احتمالی باشگاه‌ها، یامال را بیرون کشید و به او استراحت داد.
اونای سیمون با یک واکنش استثنایی با پا، دروازه تیمش را در مقابل ضربه عالی پریشیچ نجات داد؛ و البته لحظاتی بعد پریشیچ با کارت قرمز داور از زمین اخراج شد.
حالا صحنه برای درخشش برگزیدگان اسپانیا آماده بود. مرینو پاسی را در محوطه جریمه دریافت کرد، با یک کنترل شگفت‌انگیز توپ را مهار کرد و با یک شلیک قدرتمند پای چپ تور دروازه را لرزاند. او پس از این گل تاریخی به سمت پرچم کرنر دوید و پرچم کشورش را بوسید. یک پیروزی مهم که نشان داد اسپانیا در هر شرایطی، هرچند هم سخت باشد، می‌تواند خودش را پیدا کند و برنده از زمین بیرون بیاید.
