تأثیر گزارشگر سرشناس بر تبدیل شدن ستاره جوان آبیها به فوتبالیست
کیک زون گزارش میدهد که امیرمحمد رزاقینیا، هافبک جوان استقلال، در برنامه «فوتبال برتر» شب گذشته از سالهای دشوار ابتدای کارش در فوتبال سخن گفت. روزهایی که او در ۱۳سالگی از یزد به تهران نقل مکان کرد، مدتی طولانی فرصت بازی نیافت و حتی نزدیک بود به شهرش بازگردد. او در این مسیر از کمکهای محمد سیانکی، یکی از مربیانش در آکادمی کیا که از گزارشگران شناختهشده فوتبال است، به عنوان عاملی تأثیرگذار یاد کرد.
رزاقینیا در ابتدا درباره شروع این مسیر توضیح داد: «چهار سال در فولاد یزد بازی کردم؛ از ۹سالگی تا ۱۳سالگی. سپس در ۱۳سالگی به تنهایی به تهران آمدم و به آکادمی کیا رفتم. روزی که به تهران رسیدم، همراه خانوادهام بودم، اما بعد از اینکه در خوابگاه مستقر شدم، آنها به یزد بازگشتند. تنها زندگی کردن در ۱۳سالگی برایم بسیار دشوار بود.»
او ادامه داد: «در ابتدا برای تست به آکادمی کیا رفتم. آقای مهدی مهدویکیا گفتند که مرا میخواهند و باید به تیم اضافه شوم. برایم سخت بود که از یک شهر دیگر به تهران بیایم. پدرم مرا به تهران آورد و بعد برگشت و من تنها ماندم.»
هافبک استقلال درباره شرایطش در آکادمی کیا گفت: «در مقطعی نفر بیستم تیم بودم و حتی به عنوان بازیکن تعویضی هم وارد زمین نمیشدم. کادر فنی اعتماد زیادی به من نداشت و در بسیاری از بازیها و تمرینها پشت دروازه میایستادم. شرایط به جایی رسید که میخواستم به یزد برگردم.»
او سپس از حضور محمد سیانکی در آکادمی کیا به عنوان نقطه عطف مسیرش یاد کرد: «یک سال آقای سیانکی مربی ما شدند. همان سال تصمیم گرفتم بیشتر تلاش کنم. هر روز حدود شش ساعت تمرین میکردم و با خودم میگفتم باید حقم را بگیرم و بازی کنم.»
رزاقینیا درباره برنامه سنگین تمرینیاش گفت: «ساعت ۹ شب میخوابیدم و ساعت ۷ صبح بیدار میشدم. از ساعت ۸ تا ۱۱ تمرین میکردم و بعد با مترو به محل تمرین میرفتم. مسیر رفتوبرگشت حدود چهار ساعت طول میکشید و بخش زیادی از روزم در مسیر و تمرین سپری میشد.»
هافبک استقلال در ادامه به شرایط سخت اقتصادی خانوادهاش اشاره کرد: «بعد از مدتی پدر و مادرم هم به تهران آمدند. پدرم برای اینکه بتواند حقوق بازنشستگی بگیرد، زودتر بازنشسته شد و شرایط مالی خانواده سختتر شد. برادرم در یزد فوتبال بازی میکرد و ما در تهران بودیم. با کاهش درآمد، زندگی برایمان دشوار شد. حتی ماشینمان را فروختیم و با موتور رفتوآمد میکردیم.»
او افزود: «فشار زیادی روی من بود، هم از نظر زندگی و هم از نظر فوتبال. حتی احساس عذاب وجدان داشتم، چون خانوادهام به خاطر من سختی میکشیدند، در حالی که خودم در آکادمی کیا بازی نمیکردم.»
رزاقینیا درباره تمرینهای انفرادی خود نیز گفت: «در یک حیاط کوچک هر روز روپایی میزدم. یک روز رکورد ۲۶۰۰ روپایی زدم که حدود چهار ساعت طول کشید. میخواستم آنقدر تلاش کنم که بتوانم جایگاهم را به دست بیاورم.»
او در پایان درباره ادامه مسیرش گفت: «پس از دو سال، آقای حسین عبدی مرا دعوت کردند و در آکادمی کیا به بازیکن فیکس تبدیل شدم. ابتدا حدود ۳۰ دقیقه بازی میکردم و بهتدریج زمان بازیام به ۹۰ دقیقه رسید. پنج سال در ردههای ملی حضور داشتم و در ۱۷سالگی از آکادمی کیا به گلگهر پیوستم.»