استراماچونی، مدیون تراکتور و دنیزلی!
به نقل از کیک زون، اگر بخواهیم یک مسابقه را بهعنوان نقطه عطف استقلال جذاب آندرهآ استراماچونی در نظر بگیریم، باید به روز دهم آبان سال ۱۳۹۸ در ورزشگاه یادگار امام بازگردیم. جایی که آبیها مصاف تراکتور مصطفی دنیزلی را تجربه کردند و با یکی از برترین نمایشهای سالهای اخیر خود، تبریز را با پیروزی چهار بر دو ترک کردند.
استراماچونی در لیگ نوزدهم را به خوبی آغاز نکرد. استقلال در پنج هفته ابتدایی تنها سه امتیاز کسب کرد و شکست در دربی نیز فشارها را بر سرمربی ایتالیایی افزایش داد. با به دست آوردن نخستین پیروزیها، تیم بهتدریج شکل موردنظر سرمربی خود را پیدا کرد، اما همچنان تردیدهایی درباره توانایی استقلال برای پیروزی در مسابقات بزرگ وجود داشت. دیدار با تراکتور قرار بود پاسخ همین پرسش باشد.
برد تبریز از نظر زمانی، آغاز نتایج خوب استقلال محسوب نمیشد. تیم استراماچونی پیش از این مسابقه نیز در لیگ و جام حذفی چند پیروزی متوالی به دست آورده بود، اما غلبه بر تراکتور در خانهاش، آن روند را جدیتر کرد. استقلال پس از این بازی دیگر یک تیم در حال بازسازی به حساب نمیآمد و بهعنوان یکی از مدعیان فصل شناخته شد.
تراکتور تحت هدایت مصطفی دنیزلی در هفت هفته ابتدایی شکست نخورده و حتی یک گل هم دریافت نکرده بود. این تیم پس از شکست مقابل صنعت نفت به هفته نهم رسید و با پیروزی بر استقلال میتوانست به صدر جدول برسد. حضور بازیکنان سرشناس و حمایت هواداران تبریزی نیز باعث شده بود تراکتور شانس بیشتری برای پیروزی داشته باشد.
مسابقه نیز مطابق خواسته میزبان آغاز شد و محمدرضا آزادی در دقیقه ۲۰ تراکتور را پیش انداخت. استقلال برخلاف هفتههای ابتدایی فصل پس از دریافت گل از جریان خارج نشد. شیخ دیاباته در دقیقه ۴۰ با ضربهای تماشایی بازی را مساوی کرد تا آبیها با امید بیشتری راهی رختکن شوند.
نیمه دوم به صحنه معرفی رسمی مهاجم مالیایی استقلال تبدیل شد. دیاباته که تا پیش از آن مسابقه برای آبیها گلزنی نکرده بود، در دقایق ۶۵ و ۶۹ دو بار دیگر دروازه تراکتور را باز کرد و هتتریک خود را کامل کرد. ساسان انصاری در دقیقه ۷۹ فاصله را کاهش داد، اما شوت دیدنی علی کریمی در دقیقه ۸۴ نتیجه را چهار بر دو کرد و امیدهای میزبان برای بازگشت را نابود کرد.
آن مسابقه آغازگر محبوبیت گسترده استراماچونی میان هواداران استقلال بود. تیم او در یکی از سختترین ورزشگاههای ایران، عقب افتاد، به بازی برگشت و چهار بار دروازه تیمی را باز کرد که تا چند هفته قبل گل خوردن را فراموش کرده بود. استقلال با این برد ۱۵ امتیازی شد و به رده هفتم رسید، اما مهمتر از جایگاه جدول، تصویری بود که از تیم ایتالیایی آبیها ساخته شد.
هتتریک تبریز نیز دوران متفاوتی را برای دیاباته آغاز کرد. مهاجمی که تا آن روز هنوز گلزنی نکرده بود، در ادامه به یکی از محبوبترین بازیکنان استقلال تبدیل شد و فصل را با عنوان آقای گلی لیگ برتر به پایان رساند. پیروزی مقابل تراکتور، نخستین نمایش بزرگ زوج دیاباته و مهدی قایدی در خط حملهای بود که بعدتر به نقطه قوت اصلی تیم تبدیل شد.
استقلال چند روز پس از فتح تبریز، صنعت نفت را با پنج گل شکست داد و روند صعودی خود را ادامه داد. تیم استراماچونی در ادامه به صدر جدول رسید و نمایشهای تهاجمی آبیها باعث شد شروع ضعیف فصل به فراموشی سپرده شود. برد مقابل تراکتور آغاز عددی این روند نبود، اما مسابقهای بود که استقلال جدید را به فوتبال ایران معرفی کرد.
در سوی دیگر میدان، شکست مقابل استقلال یکی از سنگینترین ضربهها به پروژه مصطفی دنیزلی در تراکتور بود. سرمربی ترکیهای بلافاصله پس از آن مسابقه برکنار نشد، اما تیمش وارد دورهای از نتایج ضعیف شد و چند هفته بعد، در شانزدهم آذر، همکاری او با باشگاه به پایان رسید. تراکتور هنگام جدایی دنیزلی پس از ۱۳ هفته ۱۸ امتیاز داشت.