صدمین سالگرد سنسیرو: انتظار مرگ و زایش دوباره
به گزارش کیک زون، سن سیرو، محلی برای میلیونها خاطره، آماده بازسازی و تولد دوباره برای مسابقات جام ملتهای اروپا در سال ۲۰۳۲ است.
فابیو کاپلو، سرمربی پرافتخار ایتالیایی که بارها در این ورزشگاه حضور داشته، درباره این بنا نمادین بیان کرد: 'سن سیرو نمادینترین ورزشگاه جهان است. پلههای منتهی به طبقات دوم و سوم، چیز بینظیری هستند. برای من بازی در آنجا یک رویا بود. وقتی وارد میشدی و به بالا نگاه میکردی، بلافاصله متوجه میشدی باید کار فوقالعادهای انجام دهی. تصور اینکه دیگر این ورزشگاه وجود نداشته باشد، دشوار است. این یک خلأ بزرگ خواهد بود، اما باید به آینده نگاه کرد.'
در مقابل، استفانو بوئری، معروف به طراح جنگل عمودی میلان، سن سیرو را میراثی معماری دانسته که با گذشت زمان تکامل یافته است. او معتقد است این ورزشگاه چیزی فراتر از یک زمین فوتبال است. بوئری گفت: 'سن سیرو تاریخ فوتبال جهان را نمایندگی میکند. این بنا یک میراث، یک نماد و یک معماری بینظیر است. ساختار آن از سه بخش معماری تشکیل شده که به مرور زمان روی هم قرار گرفتهاند. این مجموعه یک اثر هنری منحصر به فرد است.'
سن سیرو که در ۱۹ سپتامبر ۱۹۲۶ با بازی میلان و اینتر افتتاح شد، طی یک قرن به صحنه نبردهای تاریخی، کنسرتهای بزرگی با حضور ستارگانی چون باب مارلی و بروس اسپرینگستین و میزبانی چهار فینال لیگ قهرمانان اروپا تبدیل شد. این ورزشگاه در ابتدا متعلق به باشگاه میلان بود اما به تدریج به نماد کل شهر میلان بدل گشت.
اگرچه دوران باشکوه این بنا در حال به پایان رسیدن است و پروژههای مدرن جایگزین آن خواهند شد، اما میراث سن سیرو جاودان است. این ورزشگاه شاهد حضور اسطورههایی از کرایف و مارادونا تا مالدینی و رونالدو بوده و قلب تپنده رقابتهای میلان و اینتر محسوب میشده است.
اکنون شهر میلان با نگاهی به آینده و ساخت استادیومی فوقالعاده مدرن، در حال ورق زدن صفحه جدیدی از تاریخ فوتبال است؛ جایی که سنت و مدرنیته با هم پیوند میخورند تا روایتگر داستانهای نوینی در دنیای فوتبال باشند.