دی‌زربی، توپ فوتبالت را قورت بده! (عکس)
بر اساس گزارش کیک زون، روبرتو دی‌زربی، سرمربی تاتنهام پس از گل نجات‌بخش دقیقه ۹۲ در اولدترافورد رفتاری دیوانه‌وار از خود به نمایش گذاشت و تصویری خلق کرد که یکی از شگفت‌انگیزترین تصاویر این هفته فوتبال اروپا محسوب می‌شود.
همزمانی که سولانکه غیرممکن را ممکن ساخت و با پیچ‌وتاب‌های خاصش آن ضربه سر شگفت‌انگیز را وارد کرد و سنه لامنس را مغلوب کرد، هیچکس در این دنیا به اندازه دی‌زربی خوشحال نبود. او از یک باخت تلخ دیگر فرار کرده بود و باید راهی برای نشان دادن هیجانات درونی خود پیدا می‌کرد.
فراموش نکنیم که دی‌زربی ایتالیایی است. ملتی که به واکنش‌های عجیب و غریب در لحظات احساسی معروف است. دی‌زربی فقط چند ثانیه در این حالت دیده شد و آفرین به کارگردان انگلیسی که بلافاصله پس از گل دی‌زربی دوربینی را که او را در حالت عجیب نشان می‌داد به ما ارائه کرد. سرمربی تاتنهام یک توپ را از کنار خط برداشت، به دهانش چسباند و واقعاً قصد داشت آن را بخورد. دی‌زربی توپ را گاز گرفت و فریاد زد، تمام خشم و دلهره و نگرانی که در این بازی و هفته‌های آغازین لالیگا در وجود سرمربی تاتنهام انباشته شده بود، به این شکل بر روی توپ کنار زمین تخلیه شد.
پیش‌زمینه این لحظه عجیب را با هم مرور کنیم: تاتنهام در اولدترافورد تا مرز یک شکست تلخ دیگر پیش رفته بود، به خصوص از زمانی که با اخراج مستقیم رودریگو بنتانکور به ده نفره تبدیل شده بود. تقریباً هیچکس تصور نمی‌کرد تاتنهام بتواند بازگردد؛ احتمالاً به جز سولانکه که در آخرین لحظه گل زد و شاید یکی دو نفر از خوش‌بین‌ترین هواداران تاتنهام یا کسانی که روی گل زدن این تیم شرط بسته بودند.
منچستریونایتد با گل دقیقه ۷۳ برایان امبومو پیش افتاده بود و همه چیز نشان می‌داد شیاطین سرخ قرار است با سه امتیاز از این ماجرا خارج شوند.
اما تقدیر فوتبال تصمیم دیگری گرفت و دو دقیقه پس از شروع وقت‌های تلف‌شده، ساندرو تونالی توپ را به قلب محوطه جریمه فرستاد و سولانکه با ضربه سر کار را به تساوی کشاند.
این گل برای تاتنهام واقعاً حیاتی بود. تیمی که تا چند لحظه پیش چشم‌انتظار شکستی دیگر بود، ناگهان از دل ناامیدی یک امتیاز ارزشمند بیرون کشیده بود. دی‌زربی کنار خط طولی می‌توانست بدود و فریاد بزند، می‌توانست مانند برخی مربی‌ها با زانوهایش روی چمن بنشیند، اما در آن لحظه سطح آدرنالین در خونش آنقدر بالا رفته بود که کنترل دستش از خارج نبود و واقعاً متوجه نبود چه می‌کند. دی‌زربی که مشخص نیست توپ را از زمین برداشت یا آن را قبل از گل در دست داشت، در حالی که تمام انرژی‌اش را در دهانش جمع کرده بود، توپ را گاز زد. دی‌زربی واقعاً می‌خواست توپ فوتبال را قورت بدهد!
چرا آدرنالین ترشح شده در رگ‌های دی‌زربی چند برابر یک مربی عادی فوتبال در زمان به ثمر رسیدن گلی در دقیقه ۹۲ بود؟ پاسخ این پرسش در هفته‌های پیشین نهفته است. باید شرایط بحرانی تاتنهام پیش از این دیدار را مرور کنیم. اسپرز پنج مسابقه ابتدایی فصل را بدون پیروزی پشت سر گذاشته بود؛ سه باخت، دو مساوی، کسب تنها دو امتیاز و به ثمر رساندن دو گل. حذف از جام اتحادیه مقابل لیورپول اوضاع را پیچیده‌تر کرده بود. شکست سه بر دو مقابل استون‌ویلا پیش از تعطیلات بازی‌های ملی بار روانی را دوچندان کرد و تاتنهام را با سقوط به قعر جدول به فیفا دی فرستاد. دی‌زربی گفته بود که برایش بسیار سخت بوده که سه هفته منتظر بماند تا فیفا دی تمام شود و او و تیمش نشان بدهند که همه چیز را واگذار نکرده‌اند.
دی‌زربی پیش از بازی گلایه داشت که شاگردانش موقعیت‌های فراوانی خلق می‌کنند اما در ضربات نهایی دقت کافی ندارند. شروع دیدار با یونایتد ادامه همان سناریو بود؛ تاتنهام فرصت‌سازی می‌کرد، اما راهی برای بهره‌برداری از برتری فنی‌اش پیدا نمی‌کرد.
با وجود اهمیت این گل و خوشحالی دیوانه‌وار دی‌زربی، یک واقعیت غیرقابل انکار همچنان پابرجاست: تاتنهام با دی‌زربی هنوز موفق به کسب اولین برد خود در لیگ برتر نشده است. این تساوی هرچند از نظر انگیزشی و روانی اهمیت زیادی داشت، اما مشکلات عمیق تیم را درمان نمی‌کند. اسپرز پیش از این در پنج مسابقه تنها دو گل زده بود و ضربه سولانکه سومین گل فصل آنها در لیگ جزیره به شمار می‌رفت.
دی‌زربی با این تساوی دراماتیک فعلاً از اخراج در امان است و دست‌کم تا هفته آینده خیلی‌ها درباره تلاش او برای خوردن توپ حرف خواهند زد، اما این مرد ایتالیایی خودش هم می‌داند که باید ظرف یکی دو هفته اولین سه امتیاز را به دست بیاورد وگرنه هیچ کاری، حتی قورت دادن توپ، نمی‌تواند به نجاتش بیاید.
