کیوو: یک کشور بیرحمانه علیه بازیکنم عمل کرد
طبق گزارش کیک زون، در جایی که باستونی متهم به شبیهسازی شد و برای کارت قرمز بازیکن حریف دست زد. کیوو توضیح میدهد که واکنش رسانهها بیش از حد و ناعادلانه بود و از این بازیکن حمایت کرد زیرا شایسته چنین محاکمه عمومی نبود. باستونی با وجود آن اتفاق و مصدومیتهای بعدی، روحیه و تعهد خود را حفظ کرده است.
در برخورد با باستونی از چه روشی استفاده کردید؟
«ابتدا از او دفاع کردم که این برای من مهمترین چیز بود. شب خاصی بود، به خصوص به خاطر حرفهایی که روز قبل در کنفرانس مطبوعاتی گفته بودم (من هنوز سرمربیای را ندیدهام که تصمیمی به نفعش گرفته شود، بلند شود و عذرخواهی کند؛ همیشه وقتی کسی اشتباه میکند همه اعتراض میکنند). این یکی از بدترین موقعیتهایی بود که یک سرمربی میتوانست با آن روبرو شود و باید انتخاب میکردم. اما نه به این دلیل که باستونی صرفاً نیاز به دفاع داشت، بلکه به این دلیل که موج رسانهای ایجادشده به سمتی میرفت که برای من قابل قبول نبود. آنها از شبیهسازی شروع کردند و سپس به موضوع خوشحالی پس از اخراج رسیدند. در مورد شبیهسازی، تقصیر باستونی نیست، بلکه ایراد از پروتکل کمکداور ویدئویی است که نمیتوانست مداخله کند. علاوه بر این، من همچنان معتقدم که کالولو دستش را به سمت آله دراز کرد، حتی اگر آن لمس بسیار ناچیز بوده باشد. اما بعد از آن، صحبتها به سمت خوشحالی او رفت و من اصلاً دوست نداشتم که بسیاری از همکاران سابقم نتوانستند احساسات جاری در یک مسابقه را درک کنند. این یک واکنش احساسی در بالاترین سطح هیجان بازی بود. آنجا بود که عصبانی شدم، چون بازیکن مرا در میدان شهر قرار دادند تا به سمتش سنگ پرتاب کنند؛ او طعمه یک محاکمه رسانهای بیسابقه شد و من هرگز چنین چیزی ندیده بودم. یک کشور علیه بازیکن من شده بود.»
چگونه آن را مدیریت کردید؟
«آسان نبود. من انتخاب کردم که در کنار او و تیم بایستم. آنجا فهمیدم که بهتر است برخی ارزشهایی را که دوست دارم به این فوتبال منتقل کنم کنار بگذارم و فقط به اهداف تیم فکر کنم. در یک مقطع باید بپذیری که اگر خودت را وفق ندهی، این دنیای گرگها تو را میبلعد. بنابراین تمرکزم را روی این گذاشتم که اعتبار و احترامم را نزد بازیکنانم از دست نهم؛ آنها هستند که اهمیت دارند، نه حواشی اطراف. پیامی که باستونی روز بعد برای من فرستاد، ارزشش از هر چیز دیگری بیشتر بود.»
باستونی بعد از آن اتفاق در چه وضعیتی بود؟
«او تلاش میکرد احساساتش را پنهان کند، اما ما متوجه شده بودیم که دوران سختی را میگذراند. همانطور که میدانیم، یک اتفاق منفی هرگز تنها نمیآید؛ بعد از آن در دربی مصدوم شد، مسائل تیم ملی پیش آمد اما او همیشه شجاعانه با مسائل روبرو شد. میتوانست به راحتی فرار کند و بگوید آمادگیاش را ندارم، اما در عوض همیشه خودش را در اختیار تیم گذاشت و حتی با عصا به اردو رفت. همه ما قدردان این رفتار او بودیم و به همین دلیل او شایسته این تقدیر و محبت است.»
