کیلیان امباپه در افسانههای فوتبال جهان!
به نقل از کیک زون، تیم ملی فرانسه با وجود تمام تلاشهای خود نتوانست دروازه سنگال را باز کند. شاگردان دیدیه دشان، سرمربی ۵۷ ساله فرانسه، از همان ابتدای مسابقه تیم برتر میدان بودند و بارها به دروازه حریف آفریقایی حمله کردند، اما انگار طلسمی بر دروازه سنگال حاکم شده بود. شاید یکی از جادوگران آفریقایی برای طلسم کردن دروازه ادوارد مندی اجیر شده بود. شرایط به جایی رسید که کیلیان امباپه زمین خورد و همه فرانسویها انتظار داشتند او پشت نقطه پنالتی برود و گل بزند، اما علیرضا فغانی تصمیم دیگری گرفت. فغانی نه تنها فرانسویها بلکه کیلیان امباپه را نیز بسیار خشمگین کرد.
امروز سنگال با چشمان خود دید که خشم امباپه برای حریف ویرانگر است. تنها چند دقیقه پس از این جنجال داوری و در دقیقه ۶۶ مسابقه، مایکل اولیسه، وینگر ۲۴ ساله فرانسه، یکی از زیباترین و مهندسیشدهترین پاسهای بازی را ارائه داد. این پاس یکی از شاهکارهای تورنمنت تا این لحظه محسوب میشد. اولیسه پاسی به ارزش طلا انداخت و توپ را به سمت راست محوطه جریمه فرستاد. امباپه با یک فرار فوقالعاده و انفجاری خود را به موقعیت مناسب رساند و بدون وقفه و با ضربهای قوی توپ را به زاویه مخافی打入 کرد و ادوارد مندی را غافلگیر نمود.
امباپه از شدت شادی سر از پا نمیشناخت و حق کامل را داشت. او با این گل نامش را در تاریخ فوتبال فرانسه جاودانه کرد. طبق آمار، کاپیتان خروسها با این گل به رکورد تاریخی ژوست فونتن، اسطوره فوتبال فرانسه، رسید و اکنون به طور مشترک بهترین گلزن تاریخ این کشور در جامهای جهانی محسوب میشود. این رکورد که سالها دستنیافتنی به نظر میرسید، سرانجام تسلیم پاهای جادویی ستاره این روزهای فوتبال جهان شد.
امباپه ناگهان توجه همه را به یک اتفاق عجیب جلب کرد. خبری از شادی گل همیشگی با دستهای گرهخورده روی سینه نبود. امباپه جشن کاملا متفاوتی را به نمایش گذاشت. راز این شادی عجیب به چند روز پیش از شروع تورنمنت و حضور او در برنامه جیمز کوردن، مجری ۴۷ ساله بریتانیایی، برمیگردد. امباپه در یک گفتگوی صمیمانه فاش کرده بود که به خواست پدر و مادرش در دوران کودکی مدتی در کنسرواتوار فلوت مینواخته. کوردن از او قول گرفته بود که در صورت گلزنی در بازی اول جام جهانی، شادی گلش را با تقلید از حرکت نواختن فلوت انجام دهد. امباپه گفته بود که مقابل سنگال این کار را خواهد کرد. امشب کیلیان به آن عهد وفادار بود، دستانش را مقابل صورتش گرفت و به نشانه نواختن فلوت حرکت کرد.
با این حال، عطش پسر طلایی فوتبال فرانسه با یک گل و یک رکورد سیراب نمیشد. در حالی که بازی به لحظات پایانی نزدیک میشد و تابلوی ورزشگاه دقیقه ۹۶ را نشان میداد، امباپه یک شاهکار دیگر خلق کرد تا پاسخ کوبندهتری به منتقدان بدهد. پیش از این، فرانسه یک گل خورده بود. در واقع، کمتر از یک دقیقه قبل، امبایه دروازه فرانسه را باز کرده بود. یادمان نرود که در دقیقه ۸۲، بارکولا بازی را ۲-۰ کرد و امبایه در ۹۰+۵ بازی را ۲-۱ کرد. ظاهراً کیلیان این بار هم از خوردن گل توسط فرانسه خشمگین شد و مانند گل اول که به خاطر خشم از فغانی گل زده بود، این بار هم بدون وقفه گل زد تا در اولین بازی جام دبل کند.
کیلیان توپ را با پشت به دروازه سنگال در فاصله سی متری دریافت کرد، با یک چرخش ساده رو به دروازه قرار گرفت. در حالی که سه یا چهار مدافع با فاصله زیادی از او بودند که حتی اوسین بولت هم نمیتوانست به موقع به او برسد، کیلیان ناگهان تصمیمی درخشان گرفت و یک شلیک سهمگین و مهارنشدنی توپ را به تور دروازه سنگال چسباند. این ضربه موشکی و گل بسیار زیبا، بهترین پایان ممکن برای شب درخشان کیلیان امباپه بود.
این شلیک سی متری یک رکورد تاریخی دیگر بود. امباپه با این گل زیبا، تعداد گلهای ملی خود را به عدد ۵۸ رساند و با عبور از الیویه ژیرو، مهاجم ۳۹ ساله فرانسه، به تنهایی عنوان بهترین گلزن تمام ادوار تاریخ تیم ملی فرانسه را به نام خود ثبت کرد. همانطور که در این یادداشت اشاره شد، او با گل اول از ژوست فونتن پیشی گرفت و بهترین گلزن ملی فرانسه در جامهای جهانی شد. کیلیان با گل دوم از ژیرو گذشت و بهترین گلزن تاریخ فرانسه در همه مسابقات ملی شد.
امشب کل دنیا با چشمان خود دید که موتور گلزنی شماره ده فرانسه روشن شده است. حالا مدافعان تیمهای حریف فرانسه از شنیدن نام امباپه به خود میلرزند: او اکنون تنها دو گل دیگر تا رسیدن به رکورد جاودانه میروسلاو کلوزه، مهاجم افسانهای آلمان، فاصله دارد. شاید این جام، جام کیلیان باشد. راستش را بخواهید، جام قبلی هم میرفت جام کیلیان شود اگر مسی نبود و در آن فینال عجیب و رویایی، تاج و تخت را از او نمیربود. امباپه این بار خیلی زود آتشبازی به راه انداخته. خط و نشان سفت و سخت تیم ملی فرانسه و رهبر و کاپیتانش کیلیان امباپه.
