بارکولا اگر جای محبی بود، قطعه قطعه میشد!
بر اساس گزارش کیک زون، گاهی اوقات در جام جهانی، یک شادی گل از خود گل بیشتر دیده میشود، اما وقتی این حرکت برای بازیکنی دیگر معنای کاملاً متفاوتی پیدا کند، ماجرا عجیبتر میشود. پس از گل تساوی ایران مقابل نیوزیلند، محمد محبی با فشار شدیدی روبرو شد، برخی رسانهها و کاربران، شادی او را به حرکت شلیک تعبیر کردند و حتی از محرومیت صحبت کردند، اما تنها چند ساعت بعد، بردلی بارکولا در جریان پیروزی ۳ بر یک فرانسه برابر سنگال، حرکتی مشابه انجام داد و واکنشها به آن اندازه تند و سیاسی نبود. در دیدار ایران و نیوزیلند، محبی یکی از مهمترین گلهای تیم ملی را به ثمر رساند. او با ضربه سر روی ارسال رامین رضاییان دروازه نیوزیلند را باز کرد و بازی را به تساوی ۲ بر ۲ کشاند. با این حال، شادی پس از گل او خیلی زود از قاب فوتبال خارج شد و در شبکههای اجتماعی و برخی رسانههای خارجی، به عنوان یک حرکتی جنجالی بازتاب یافت. محبی پس از گل، حرکتی شبیه شلیک انجام داد و این موضوع در فضای تنشآلود بازی ایران و نیوزیلند واکنشهایی به همراه داشت. با این وجود، محبی پس از مسابقه تأکید کرد این شادی خودجوش بوده و آن را برای هواداران انجام داده است. اما ماجرا زمانی رنگ دیگری گرفت که بردلی بارکولا، وینگر فرانسه، در بازی برابر سنگال پس از گلزنی حرکتی مشابه انجام داد. فرانسه با گلهای کیلیان امباپه و بارکولا، سنگال را ۳ بر یک شکست داد و بارکولا در نیمه دوم گل دوم فرانسه را به ثمر رساند. برخلاف آنچه درباره محبی رخ داد، فضای رسانهای پیرامون شادی گل بازیکن فرانسوی به شکل گسترده به سمت اتهام سیاسی یا درخواست برخورد انضباطی نرفت. همین تفاوت برخورد، خیلی زود در شبکه اجتماعی ایکس مورد توجه کاربران قرار گرفت. یکی از کاربران اسپانیاییزبان نوشت: «دیروز آنها برای محبی گریه میکردند، حالا دوست دارم ببینم برای بارکولا هم گریه میکنند یا نه.» کاربر دیگری نوشت: «بارکولا همین حالا شادی شلیک انجام داد، اما این یکی آن تیترسازیهایی را که امروز علیه محبی دیدیم، نخواهد داشت.»
یک کاربر دیگر با اشاره مستقیم به مقایسه محبی و بارکولا نوشت: «بازیکن فرانسه، بارکولا، دقیقاً همان شادی بازیکن ایران، محبی، را انجام داد. چرا ناگهان دیگر مسئلهای نیست؟» این جمله خیلی زود به یکی از محورهای بحث تبدیل شد، زیرا دقیقاً همان نکتهای را نشانه میرفت که هواداران ایرانی از آن گلایه داشتند: یک حرکت مشابه، دو نوع قضاوت متفاوت. در میان واکنشها، یک کاربر انگلیسیزبان با طعنه نوشت: «آیا بارکولا هم به خاطر این شادی به خانه فرستاده میشود یا این قانون فقط برای بازیکنان ایران است؟» دیگری نوشت: «اگر بازیکن عراق یا ایران چنین شادی بارکولا را انجام میداد، رسانهها تکهتکهاش میکردند.» یک کاربر دیگر هم نوشت: «بارکولا شادی شلیک انجام داد، امیدوارم حالا دست از سر آن بازیکن ایران بردارند.» واکنشهای ترکی و اسپانیایی هم در همین مسیر بود. یک کاربر ترکیهای نوشت: «ببینیم حالا درباره کاری که بارکولا کرد چه میگویند. کسانی که وقتی محمد محبی این حرکت را انجام داد، فضا ساختند، آیا همانطور که به ایران حمله کردند به فرانسه هم حمله میکنند؟» کاربر اسپانیاییزبان دیگری هم نوشت: «این همان شادی جنجالی محمد محبی از ایران بود، اما دقت کنید که امروز بردلی بارکولا هم در گل خود برای فرانسه همان شادی را انجام داد. بگذارید بازی کنند.»
فشار روی محبی در حالی شکل گرفت که حتی تیری آنری و زلاتان ابراهیموویچ هم در تحلیلهای خود از سختگیری بیش از اندازه نسبت به این بازیکن فاصله گرفتند. زلاتان با وجود اینکه گفت بازیکن باید در صحنهای مثل جام جهانی هوشمندانه شادی کند، تأکید داشت داستان اصلی باید عملکرد محبی و گل مهم او باشد، نه جنجال بعد از شادی. آنری هم نگاه صریحتری داشت و گفت نباید هر حرکت بازیکن را بدون توضیح خودش به یک بیانیه سیاسی تبدیل کرد. او تأکید کرد فوتبال باید داستان اصلی باشد و ایران برابر نیوزیلند دو بار به بازی برگشت. شادی گل محبی شاید از نظر تصویری قابل بحث باشد و طبیعی است که در جام جهانی هر حرکت بازیکنان زیر ذرهبین قرار بگیرد، اما تبدیل آن به یک پرونده سیاسی، آن هم بدون اظهارنظر مستقیم بازیکن درباره نیتش، همان مسیری است که آنری نسبت به آن هشدار داد. حالا شادی مشابه بارکولا نشان داده اصل ماجرا فقط خود حرکت نیست، گاهی نام بازیکن، پیراهنی که میپوشد و کشوری که نمایندگی میکند، تعیین میکند واکنشها تا کجا پیش برود.
