برناردو سیلوا به طور رسمی به رئال مادرید پیوست

طبق گزارش کیک زون، باشگاه رئال مادرید رسماً اعلام کرد که برناردو سیلوا با قراردادی تا پایان فصل ۲۰۲۸ و با گزینه تمدید یک ساله دیگر به این تیم پیوسته است. این بازیکن پرتغالی که اکنون در جام جهانی با تیم ملی کشورش به میدان می‌رود، به عنوان آخرین خرید رئال به مارک کوکوریا، دنزل دومفریس و ابراهیما کوناته (که هنوز رسماً اعلام نشده) اضافه می‌شود.

مذاکرات بین برناردو سیلوا و رئال مادرید از روز ۱۱ ژوئن در مراحل پیشرفته‌ای قرار داشت و امروز این انتقال به صورت رسمی نهایی شد. برناردو سیلوا پس از پایان قراردادش با منچسترسیتی که از سال ۲۰۱۷ تاکنون یکی از بازیکنان کلیدی سیستم پپ گواردیولا بوده، به عنوان بازیکن آزاد به سانتیاگو برنابئو می‌آید.

این بازیکن پرتغالی هفته‌ها پیش گفته بود: «در نهایت، تلاش می‌کنم تیمی را پیدا کنم که واقعاً مرا بخواهد، جایی که احساس کنم مورد نیاز هستم. این بسیار مهم است و وقتی تصمیمم را بگیرم، همه متوجه خواهند شد.» آن تیم در نهایت رئال مادرید است که در رقابت برای جذب او، بارسلونا و اتلتیکو مادرید را پشت سر گذاشته است.

داستانی که سه روز پیش عملاً به پایان رسیده بود اما امروز رسماً اعلام شد، سرانجام به نتیجه رسید. ماجرایی پر از فراز و نشیب. در پایان ماه آوریل، پیشنهادی از سوی رئال مادرید به او ارائه شد. انتقالی که در آن مقطع توجه خاصی را به خود جلب نکرد، زیرا هنوز زود بود و پیشنهادها تا زمانی که در حد پیشنهاد باقی بمانند، امری رایج محسوب می‌شوند. اما نام او وارد فهرست شد. وقتی تمایلش برای بازی در مادرید مشخص شد، نامش بیش از پیش مطرح گردید. این موضوع فعالیت‌ها در پایتخت اسپانیا را تشدید کرد، زیرا دو مدعی جدی وارد رقابت شدند: بارسلونا و اتلتیکو مادرید. رقابت اصلی آغاز شده بود.

در ۲۴ مه، او از منچسترسیتی خداحافظی کرد، فصل را به پایان رساند و به آینده فکر می‌کرد. پیشنهادها در حال بررسی بودند. بارسلونا پیشتاز بود و او در پایان ماه مه با این باشگاه به توافق رسید. این موضوع به او برتری نسبت به اتلتیکومادرید و بنفیکا (باشگاهی که احتمالاً روزی در آن بازنشسته خواهد شد، زیرا تیم دوران کودکی‌اش است) داد.

اما سپس تلفن به صدا درآمد. در ششم ژوئن، ژوزه مورینیو خواهان جذب این بازیکن شد. او به فهرست درخواست‌های رسمی این باشگاه اضافه گردید. این موضوع اهمیت زیادی داشت، زیرا نفوذ مورینیو در این پنجره نقل‌وانتقالاتی بسیار قابل توجه است. در ۱۰ ژوئن، برناردو سیلوا درباره آینده‌اش ابراز تردید کرد و شایعات به دفترهای این باشگاه رسید.

و زلزله آغاز شد. تنها ۴۸ ساعت که همه چیز را تعیین کرد. در ۱۱ ژوئن، رئال مادرید آن دکمه قرمزی را فشرد که همه چیز را تغییر می‌دهد: اولویت. این همان واژه بود. دیگر نه یک آرزو، نه یک احتمال. حتی دیگر موضوعی برای مذاکره نبود. او باید جذب می‌شد. مورینیو شخصاً با برناردو سیلوا تماس گرفت تا عزم راسخ خود برای جذب او را منتقل کند. تا مستقیماً به او اطلاع دهد که این عملیات به خواست سرمربی پیش می‌رود. این که موضوعی شخصی است. برناردو سیلوا که دو هفته کامل بر سر تصمیمش تردید و کشمکش داشت، ناگهان انتخابش را انجام داد. تصمیم گرفته شد: رئال مادرید. همان بعدازظهر، توافق نهایی شد. ماجرایی که تنها چند ساعت طول کشید.

برناردو سیلوا در حالی که همراه تیم ملی پرتغال و در اردوی آماده‌سازی جام جهانی حضور داشت، در تست‌های پزشکی شرکت کرد. این موضوع رویه‌ای رایج است، هرچند نهایی کردن یک انتقال در میانه یک تورنمنت، اقدامی غیرمتعارف محسوب می‌شود. اما زمانی برای از دست دادن وجود نداشت. نه برای او و نه برای رئال. او که در آستانه ۳۲ سالگی قرار دارد، قراردادی دو ساله تا سال ۲۰۲۸ امضا کرده است. او در ماه ژوئیه، همانند سایر خریدهای جدید و حتی خود مورینیو، به‌ صورت رسمی معرفی خواهد شد.

یک نابغه از راه رسیده است. بازیکنی چپ‌پا، با قد ۱.۷۳ متر و در پست هافبک، هرچند توانایی بازی در کناره‌ها یا به‌ عنوان هافبک تهاجمی را نیز دارد. چندپسته بودن او همان‌قدر تحسین می‌شود که دقت فوق‌العاده‌اش. متخصص ضربات ایستگاهی و یک رهبر درون تیم. او می‌تواند نقش بازیساز را ایفا کند، هرچند منابع حاضر در سانتیاگو برنابئو تأکید دارند که این باشگاه همچنان به دنبال جذب یک بازی‌ساز تخصصی‌تر است. برناردو سیلوا بازیکنی است که در پاس آخر می‌درخشد، توانایی بالایی در دریبل‌زنی دارد و از آرامش مثال‌زدنی برخوردار است.

رهبری آرام، هم در داخل زمین و هم خارج از آن. بازیکنی اثبات‌شده. اگر مورینیو مطابق انتظار سیستم ۱-۲-۳-۴ خود را حفظ کند، او باید یا در نقش پشت مهاجم بازی کند که با جود بلینگام تداخل خواهد داشت یا در سمت راست خط حمله. زیرا بر اساس تصورات فعلی، خط میانی در اختیار فدریکو والورده و اورلین شوامنی خواهد بود. اما این موضوعی است که باید درباره آن بحث شود. بحثی جذاب.

او مترادف استعداد و نقطه مقابل مصدومیت است. آمارها نیز این موضوع را تأیید می‌کنند: او در ۱۰ سال گذشته تنها هشت مصدومیت عضلانی را تجربه کرده است. دقیق‌تر بگوییم از سال ۲۰۱۵ تاکنون. فقط هشت مورد. و به‌ جز پارگی عضلانی سال ۲۰۱۶ که ۶۳ روز او را از میادین دور کرد، هیچ‌کدام از آنها بیش از سه هفته طول نکشیده‌اند.

برناردو سیلوا ممکن است نقاط ضعفی داشته باشد، مانند قدش که یکی از پاشنه‌های آشیل او محسوب می‌شود اما مصدومیت قطعاً یکی از آنها نیست. او در این دهه تنها ۱۱ مسابقه باشگاهی را به دلیل ناراحتی‌های عضلانی از دست داده است. در واقع، این آماری است که نمونه‌های مشابه بسیار کمی برای آن وجود دارد. و با توجه به سن او، موضوعی اطمینان‌بخش به شمار می‌رود.