پیامدهای تلخ جام جهانی برای بارسلونا!
بر اساس گزارشهای موجود، بارسلونا با اعزام ۱۶ بازیکن خود به این مسابقات، یکی از پرنمایندگان اصلی محسوب میشود، اما در دور اول مرحله گروهی، هیچیک از ستارههای این تیم نتوانستند عملکردی هماهق با روزهای اوج خود از خود به نمایش بگذارند و به نظر میرسد خستگی سنگین ناشی از یک فصل باشگاهی پرفشار، تمرکز و انرژی جسمانی بازیکنان این تیم را کاهش داده است.
در تیم ملی اسپانیا که ۸ بازیکن از بارسلونا را در اختیار دارد، شرایط چندان هم رضایتبخش نیست. خوآن گارسیا، دروازهبان اصلی بارسلونا، طبق پیشبینی نیمکتنشین اونای سیمون بود. گاوی در پست غیرتخصصی بال چپ به میدان رفت و در تساوی بیگل مقابل کیپ ورد کاملاً نامحسوس بود.
پدری در پستی جلوتر از جایگاه معمول خود در بارسلونا بازی کرد و اگرچه با عقب کشیدن در نیمه دوم کمی بهتر عمل کرد، اما بازدهی مورد انتظار را نداشت. فران تورس عملی ضعیف ارائه داد و بهترین موقعیت بازی را به تیر دروازه کوبید. لامین یامال نیز آمادگی لازم را نداشت، هرچند اسپانیا پس از ورود او در دقیقه ۲۰ جان گرفت. دنی اولمو نیز که توانایی بالایی در شکستن خطوط دفاعی فشرده دارد، از ابتدا بازی نداد تا انتقادات از لوئیس دلا فونته تشدید شود.
شرایط بازیکنان خارجی بارسلونا در تیمهای ملی دیگر نیز مشابه بود. ژول کنده در نیمه اول بازی فرانسه ضعیف ظاهر شد و بارها توپ را از دست داد، هرچند در نیمه دوم بهتر شد. فرنکی دییونگ در تساوی هلند مقابل ژاپن، با وجود دقت پاس بالا، در خلق موقعیت و مشارکت در کارهای تهاجمی بیاثر بود. ژوائو کانسلو در شب تساوی پرتغال مقابل کنگو عملکرد متوسطی داشت و گل قیچی برگردان او نیز مردود اعلام شد.
آنتونی گوردون، خرید جدید بارسلونا، در برد پرگل تیم ملی انگلیس عجول و ناموفق به نظر رسید، در حالی که رقیبش مارکوس رشفورد پس از ورود به زمین گلزنی کرد. رافینیا نیز پس از تساوی برزیل مقابل مراکش، به بازیکنی انتقادبرانگیز در ترکیب تیم کارلو آنچلوتی تبدیل شد و رونالد آرائوخو هم به دلیل مصدومیت بازی اول اروگوئه را از دست داد.
در این میان، درخشش شگفتانگیز لئو مسی ۳۸ ساله و ثبت هتتریک با پیراهن آرژانتین، حسرتی بزرگ را برای طرفداران کاتالونیا به همراه داشت.
