ترسناکترین و بهترین تیم تاریخ فوتبال آسیا!
کیک زون گزارش میدهد، تیم شگفتانگیز کرهجنوبی در جام جهانی 2002 که بهترین دستاوردهای یک تیم آسیایی در این مسابقات را به ثبت رساند را کنار بگذارید. آن تیم با مزایای میزبانی و داوریهای بحثبرانگیز توانست از رقبایش عبور کرده و به نیمهنهایی راه یابد و در نهایت در رتبه چهارم قرار گرفت. به جز آن، در تمام این سالها هیچ تیم آسیایی موفق به شکستن حصار هشت تیم نهایی جام جهانی نشده و ممکن است در این دوره نیز چنین اتفاقی نیفتد. اما کیفیت و بلوغ تیم ملی ژاپن چیزی است که نمیتوان آن را در نتایج پنهان کرد. تیم ملی ژاپن در ایران به محبوبیتی چشمگیر رسیده که حتی برای یک مسابقه صبحگاهی ساعت 7 نیز بیننده تلویزیونی داشته، اما احتمالاً بیشتر خوانندگان این متن، مسابقه را تماشا نکردهاند. پس برای کسانی که هنوز تصویری از این بازی ندیدهاند: شور و هیجان و اشتیاق، همچون بچههایی که در خیابان دنبال توپ میدوند، بدون خستگی. پویایی و بلوغ و توازن و نظم و سازمانیافگی، واژههایی که توصیف ژاپن با آنها اغراق نیست.
ساموراییهای آبی از همان ابتدا به دروازه حریف یورش آوردند و در دقیقه ۳ دروازه را باز کردند، پاس کیتو ناکامورا و ضربه دایچی کامادا (بازیکنانی که مقابل هلند گلزنی کرده بودند). سپس نوبت به آیاسه اوئدا، آقای گل لیگ هلند رسید که دروازه را گشود. او در ادامه یک گل دیگر و یک پاس هم به نام خود ثبت کرد تا ستاره تیمش لقب بگیرد. ژاپن بدشانس بود وگرنه میتوانست حداقل یک گل دیگر نیز بزند اما فاصله میلیمتری سبب شد تا پنجمین گل و صدر جدول را از دست بدهد.
این نمایش زیبا و چهار گل باعث شد همه فراموش کنند که ژاپن مهمترین ستاره خود را در این مسابقه در اختیار نداشت. تاکفوسو کوبو، وینگر رئال سوسیداد که در بازی با هلند از ناحیه زانو آسیب دید و زمین را ترک کرد، در این دیدار حضور نداشت تا به جمع غایبان تیمش بپیوندد. اما ژاپن بدون اینکه ذرهای از این غیبت آسیب ببیند، نمایش مطمئنی برابر تونس ارائه داد و این تیم را به نخستین تیم آفریقایی حذفشده از جام تبدیل کرد. البته مصدومیت کوبو نباید باعث شود که فراموش کنیم ژاپن بهترین ستارههایش را اساساً به جام جهانی نیاورده است. تاکومی مینامینو (موناکو)، واتارو اندو (لیورپول) و کائورو میتوما (برایتون). بازیکنانی که حضور آنها در هر تیم آسیایی، از جمله ایران، میتواند سطح آن تیم را یک رده بالاتر ببرد. حال تصور کنید تیم ملی فعلی ایران یک بازیکن ثابت و تأثیرگذار در موناکو داشت، میتوانست تا چه حد شرایط متفاوتی را داشته باشد.
اما برای ژاپن، غیبت این بازیکنان و هر بازیکن دیگری اهمیت چندانی ندارد. هاجیمه موریاسو به معنای واقعی کلمه سیستم و چارچوبی را ایجاد کرده که هر بازیکنی میتواند در آن جای گرفته و نقش خود را ایفا کند. همانطور که در دیدار قبلی باوجود مصدومیت کوبو، در نهایت ژاپن توانست گل تساوی را به هلند بزند و یک امتیاز را از این مدعی قهرمانی سلب کند. ژاپن چیزی مانند یک هیولای بزرگ در جام جهانی است. تیمی که حداقل در حال حاضر از تیمهایی مثل کرواسی، آلمان، اسپانیا و... بهتر عمل کرده و شاید جزو هشت تیم آماده جام جهانی هم باشد. پس آنها از این هراس نخواهند داشت که در مرحله بعدی با برزیل یا مراکش دیدار کنند. خصوصاً اینکه در سالهای گذشته تیمهای مدعی و بزرگ و سرشناس فوتبال دنیا را از پیش رو برداشتهاند و حالا اعتماد به نفس کافی برای یک برد دیگر را هم دارند. نتایج ژاپن در سالهای گذشته مقابل تیمهای سرشناس را مرور کنید: جام جهانی: ژاپن 2- آلمان 1، جام جهانی: ژاپن 2- اسپانیا 1، دوستانه: ژاپن 4 - آلمان 1، دوستانه: ژاپن 4 - ترکیه 2، دوستانه: ژاپن 4- کانادا 1، دوستانه: ژاپن 3- برزیل 2، دوستانه: ژاپن 2- غنا 0، دوستانه: ژاپن 1 - اسکاتلند 0، دوستانه: ژاپن 1 - انگلیس 0، دوستانه: ژاپن 1 - ایسلند 0. به عبارتی ژاپن در چهار سال گذشته 10 تیم بزرگ دنیا را شکست داده و حالا ابایی از تقابل با برزیل و مراکش و فرانسه به عنوان حریفان احتمالی مرحله یک شانزدهم نهایی نخواهد داشت. در این لیست نام تیمهایی مانند عربستان، پرو، السالوادور و... حذف شده وگرنه میتوانست فهرست به 20 تیم هم افزایش پیدا کند. با این حال تیمی که در این سالها انگلیس و اسپانیا و آلمان و برزیل را شکست داده، حالا یک حریف ترسناک برای هر تیمی محسوب میشود. تیمی که با فشار خردکننده خود هفته گذشته خط دفاعی هلند به رهبری ویرجیل فن دایک را تسلیم کرد و این هفته تونس را در هم کوبید و شاید هفته بعد سوئد را به زانو در بیاورد. این، تیمی است که میتواند در جام جهانی پیش برود و حداقل یکی از هشت تیم مرحله نهایی باشد اما در غیر این صورت هم جایگاهش به عنوان یکی از آمادهترین تیمهای دنیا تغییر نخواهد کرد. تیمی که ستارهاش نه یک فرد و یک بازیکن بلکه یک تیم واقعی است. جالب است بدانید ژاپن اول شود یا دوم به هر حال باید به مصاف مراکش یا برزیل برود اما این تیم مثل تیمهای مدعی که توجهی به حریف بعدی خود ندارند، پیش رفت و تا آنجا که توانست به تونس گل زد تا تفاضل گل با هلند را جبران کند. طوری که انگار برزیل و مراکش را به مبارزه دعوت کرده باشد، یک سامورایی واقعی.
