عمل جراحی بزرگ ایران ترکیب بلژیک را تکان داد!

به نقل از کیک زون، تساوی بی‌گل بلژیک در برابر ایران، موج انتقادات از تیم رودی گارسیا را در رسانه‌های این کشور تشدید بخشید. در جدیدترین قسمت پادکست فوتبال HLN، توبی آلدروایرلد و مارک دگریسه با لحنی تند عملکرد شیاطین سرخ را تحلیل کردند و از افت کیفیت بازیکنان هجومی، تصمیمات مربی و فضای درونی تیم ملی بلژیک صحبت کردند. بلژیک که پس از تساوی مقابل مصر نیازی مبرم به پیروزی بر ایران داشت، در دومین بازی خود نیز نتوانست نتیجه‌ای بهتر از تساوی صفر-صفر کسب کند. این پیامد فشارها را بر دوش رودی گارسیا و بازیکنان باتجربه بلژیک افزایش داد، به‌ویژه از این جهت که این تیم با وجود داشتن نام‌هایی چون کوین دی‌بروینه، روملو لوکاکو، تیبو کورتوا، لئاندرو تروسار و یوری تیلمانس، هنوز در جام جهانی عملکردی قابل قبول ارائه نکرده است. مارک دگریسه در پاسخ به این سؤال که مشکل اصلی بلژیک در مقابل ایران از کجا شروع شده، گفت: «فکر نمی‌کنم فقط یک دلیل برای این از دست رفتن امتیاز وجود داشته باشد. برای من این نتیجه، حاصل مجموع خیلی چیزهاست. همه می‌توانند بهتر باشند، به جز کورتوا. ما بارها گفته‌ایم که جام ملت‌های اروپا یا جام جهانی کاملاً با بازی‌های مقدماتی بی‌اهمیت فرق دارد که در آن‌ها پشت سر هم گل می‌زنی.» توبی آلدروایرلد نیز مشکل اصلی بلژیک را کمبود کیفیت عنوان کرد و توضیح داد: «بزرگ‌ترین مشکل از نظر من کمبود کیفیت بود، به‌خصوص در کار با توپ. بازیکنان بزرگ آن چیزی را که باید ارائه می‌کردند، نشان ندادند. وقتی گارسیا چند تعویض خوب انجام داد و این حس به وجود آمد که مالکیت توپ ما قرار است به تهدید بیشتری تبدیل شود، آن کارت قرمز بدهنگام را گرفتیم و بعد کار کاملاً دشوار شد.»

دگریسه در ادامه به کیفیت سازماندهی ایران و مصر اشاره کرد و گفت: «تیم‌هایی مثل ایران و مصر فوق‌العاده باانگیزه هستند و خیلی خوب سازماندهی شده بازی می‌کنند. در چنین شرایطی باید در فاز هجومی به بهترین سطح خودت برسی تا بتوانی موقعیت بسازی. اسم همه را می‌شود آورد.» او سپس تک‌تک ستاره‌های هجومی بلژیک را زیر سؤال برد: «لوکاکو، قبول، این فصل کم بازی کرده، اما خوب نبود. دی‌بروینه در بهترین سطح نبود. دوکو در بازی اول فوق‌العاده نبود. تروسار بازیکن آرسنال است، اما من مقابل ایران این را ندیدم. سالیماکرز هم همین‌طور. همه چیز باید بهتر شود. من در فاز هجومی قاطعیت بسیار کمی می‌بینم. این وظیفه گارسیا هم هست که بازیکنانش را به سطح بالاتری برساند و آن‌ها را آماده‌تر کند.» آلدروایرلد نیز با اشاره به انتظارات همیشگی از خط حمله بلژیک گفت: «در هر تورنمنت می‌گوییم در جلو کیفیت داریم و مشکل در عقب زمین است. اما وقتی به سه، چهار تورنمنت اخیر نگاه می‌کنید، می‌بینید که بیشتر در خط حمله نتوانسته‌ایم کاری را که باید انجام بدهیم. پس باید جرئت داشته باشیم به بازیکنانی که آنجا بازی می‌کنند هم نگاه کنیم. آن‌ها باید مسئولیت بپذیرند و کیفیت بیشتری ارائه کنند.» بخش بعدی بحث به تغییراتی مربوط بود که رودی گارسیا باید مقابل نیوزیلند اعمال کند. دگریسه در این باره گفت: «اگر من جای گارسیا باشم، بازی بعدی را با تیلمانس، دی‌بروینه و واناکن شروع می‌کنم. دیگر راه برگشتی وجود ندارد. حالا باید برابر نیوزیلند، با تمام احترام، ضعیف‌ترین تیم روی کاغذ این تورنمنت، تا جایی که می‌شود گل زد. واناکن جایگاهش را در این تیم دارد، از نظر من حتی مقابل تیم‌های قوی‌تر هم همین‌طور است.» آلدروایرلد نیز اعتقاد دارد حضور هانس واناکن می‌تواند دی‌بروینه را آزادتر کند: «من هم دیدم بعد از ورود واناکن، دی‌بروینه آزادتر بازی کرد. موقعیت خوب دکویپر را به یاد دارم، جایی که دی‌بروینه توپ را خیلی خوب از هوا گرفت. با ورود واناکن حرکت بیشتری در تیم دیده شد.» او ادامه داد: «همه هانس را بازیکنی ایستا می‌بینند، اما باید نگاه کرد که چقدر حرکت می‌کند. او فضاها را فوق‌العاده پیدا می‌کند. دوباره فقط نیم ساعت بازی کرد، اما یک بار اجازه بدهند از ابتدا شروع کند و در جریان مسابقه رشد کند، چون هیچ چیزی سخت‌تر از این نیست که به عنوان بازیکن تعویضی وارد شوی و مجبور باشی تفاوت ایجاد کنی.» دگریسه در یکی از تندترین بخش‌های صحبت‌هایش گفت: «اگر من دی‌بروینه بودم، همین حالا پیش سرمربی تیم ملی می‌رفتم و می‌گفتم: رودی، گوش کن، من واناکن را کنار خودم می‌خواهم. اینکه چه کسی پشت سر ما بازی کند مهم نیست، اما واناکن باید کنار من باشد. در یک مقطع، باید جرئت کنی به بازیکنان اعتماد بدهی.»

او سپس به وضعیت ماتیس فرناندز-پاردو هم اشاره کرد: «بازیکنی مثل فرناندز-پاردو هم مقابل ایران دوباره زمان کمی بازی کرد. به نظر من یک سرمربی باید کمی هم با شور و اشتیاق هواداران همراه شود. می‌توانی لجباز و خودرأی باشی، اما اگر وضعیت تغییر نکند، همین موضوع علیه خودش برمی‌گردد.» آلدروایرلد در بخش دیگری از این پادکست، واکنش الکسیس سالماکرز هنگام تعویض را نشانه‌ای نگران‌کننده دانست و گفت: «آن واکنش سالماکرز موقع تعویض... ببینید، اگر لوکاکو یا دی‌بروینه چنین کاری کنند، می‌شود آن را تا حدی درک کرد. اما درباره سالماکرز فرق می‌کند. تو باید خیلی خوشحال باشی که اصلاً اجازه پیدا کردی بازی را از ابتدا شروع کنی. غیرممکن است گارسیا یا یکی از هم‌تیمی‌ها از این واکنش خوشش آمده باشد. شنیده بودیم فضای تیم فوق‌العاده است و هیچ‌وقت این‌قدر خوب نبوده، اما برای من این یک هشدار جدی بود.» دگریسه نیز معتقد است بعد از این نتیجه، تنش در فضای تیم طبیعی است: «نمی‌تواند غیر از این باشد که حالا تنش در هوا وجود داشته باشد. از بیرون انتقادها زیاد است، اما داخل تیم هم باید جرئت کنند حرف‌ها را به هم بزنند. شاید لازم باشد کمی برخورد و بحث جدی پیش بیاید. این بهتر از آن است که چند نفر با چهره ناراحت راه بروند. پس از آن، گارسیا باید جرئت کند تصمیم‌های قاطع بگیرد.» آلدروایرلد در ادامه تأکید کرد که بلژیک به یک جلسه گروهی نیاز دارد: «حالا واقعاً باید یک گفت‌وگوی گروهی برگزار شود. یا با تمام اعضای تیم، یا دست‌کم با کاپیتان‌ها. باید دوباره همه نگاه‌ها را به یک سمت برگردانیم، چون اگر بازیکنان حالا شروع کنند به مقصر دانستن یکدیگر، قطعاً موفق نمی‌شویم. می‌فهمم که بعضی‌ها عجیب می‌دانند روز بعد از مسابقه دوباره روز خانواده برگزار شود، اما شاید این اصلاً بد نباشد تا کمی فشار از روی تیم برداشته شود.» او در پایان با اشاره به تغییر سریع فضای رسانه‌ای در فوتبال گفت: «هلند مثال کامل این است که اوضاع چقدر سریع می‌تواند عوض شود. چند روز پیش همه می‌گفتند کومان باید برود، حالا دوباره می‌گویند آن‌ها قهرمان جهان می‌شوند. با یک نتیجه خوب مقابل نیوزیلند شاید ما هم دوباره راه بیفتیم، اما اول باید این وضعیت را برگردانیم. هر تیم خوب در یکی از دو بازی اولش نشان داده چقدر می‌تواند خوب باشد، ما متأسفانه هنوز این کار را نکرده‌ایم. امیدوارم مقابل نیوزیلند این را تغییر بدهیم.»