نقش حیاتی بازیکنان تعویضی در مسیر صعود ایران؛ مهاجمان نیمکتی آمادهتر از آغاز رقابتها!
تحلیل دو بازی اخیر تیم ملی ایران مقابل نیوزیلند و بلژیک نشان میدهد که بیشترین موقعیتهای گلزنی ایران در حدود سی دقیقه وسط و دقایق پایانی هر مسابقه ایجاد شده و در این بازههای زمانی، شاهد افزایش چشمگیر فشار حملات تیم ملی بودهایم. در همین راستا، امیر قلعهنویی تعویضهای هجومی بیشتری را در این مقاطع به کار گرفته و بازیکنانی مانند مغانلو، حسینزاده و علیپور فرصت حضور در میدان را یافتهاند. اگر این الگو در بازی با مصر ادامه یابد، موفقیت ایران در صعود به مرحله حذفی به شدت به مهرههای تعویضی وابسته خواهد بود؛ این بازیکنان با نفوذ به سوم دفاعی حریف، قادرند با ایفای نقشهای متنوع، از جمله ایجاد فضای مناسب برای طارمی یا استفاده از فضاسازیهای مهدی، راه رسیدن به دروازه مصر را هموار کنند. ایران در دیدارهای قبلی خود با اتکا به ضدحملات سریع و هدفمند و با کمترین تعداد پاس، توانایی خود را در اجرای این سبک بازی به نمایش گذاشته است؛ ادامه این رویکرد در بلندمدت، فشار مضاعفی بر خط دفاعی حریف وارد میکند و دقایق پایانی، زمان مناسبی برای بازیکنان ذخیره است تا با بهرهگیری از آمادگی جسمانی و ذهنی بالاتر، اثربخشی خود را به حریف تحمیل کنند.
علی علیپور و شهریار مغانلو، دو مهاجمی که احتمال حضورشان در ترکیب اصلی برابر مصر وجود دارد، در تمرینات اخیر، روحیهای بالا و انگیزهای قابل توجه از خود بروز دادهاند. حضور در جام جهانی و کسب دقایقی بازی در این رقابتها، شرایط روانی بهتری را برای این دو بازیکن در مقایسه با ابتدای مسابقات فراهم کرده است. امید است که تعویضهای تیم ملی در نیمه دوم بازی با مصر، سرنوشتساز و مثمر ثمر واقع شوند.
