آمریکا؛ سرزمین وعدههای بربادرفته برای ستارههای ناپولی
رسانههای ایتالیایی، بهخصوص وبسایت ال ماتینو، با بررسی عملکرد بازیکنان ناپولی در جام جهانی ۲۰۲۶، به افت قابل توجه برخی از شخصیتهای برجسته این باشگاه از جمله کوین دیبروینه و روملو لوکاکو، پرداختهاند. این گزارش با اشاره به تساوی بیگل تیم ملی بلژیک مقابل ایران، تأثیر منفی این نتیجه بر رسانههای بلژیک را برجسته ساخته و تأکید میکند که این دو بازیکن کلیدی شیاطین سرخ هماکنون بیشتر از هر زمان دیگری تحت فشارهای عمومی و انتقادات رسانهای قرار دارند. در توصیف فضای حاکم بر تیم آمده است: «روح این تیم گم شده به نظر میرسد. بطریای که دیگر چیزی در آن باقی نمانده، حبابهایی که از بین رفتهاند و نگاههایی بیروح.» ستارههای ناپولی در جام جهانی ۲۰۲۶ روزهای دشواری را پشت سر میگذارند و پنج بازیکنی که انتظار میرفت در این مسابقات بدرخشند، دیگر آن شور و هیجان گذشته را در ناپل از خود نشان نمیدهند. هرچند هنوز فرصتی برای صعود به مرحله بعد وجود دارد و حذف در این مرحله شکستی واقعی تلقی خواهد شد، اما تا این لحظه، آمریکا برای اسکات مکتومینای، کوین دیبروینه، روملو لوکاکو، ماتیاس اولیورا و نوآ لانگ چیزی وعدههای تحققنیافته به ارمغان نداشته است.
اسکات مکتومینای که با نمایش درخشانش در تیم ملی اسکاتلند و باشگاه ناپولی محبوبیت قابل توجهی کسب کرده بود، در جام جهانی عملکردی کاملاً ناامیدکننده از خود بروز داد. او در رویارویی با مراکش و همچنین در بازی نخست مقابل هائیتی، نتوانست انتظارات را برآورده کند و به دلیل حضور در خط میانی چهار نفره، به جای آنکه نقشی آزادانهتر در نزدیکی خط حمله ایفا کند، مورد انتقاد قرار گرفت. از سوی دیگر، اشتباه ماتیاس اولیورا در بازی اروگوئه در برابر کیپورد ممکن است تا مدتها در ذهن هواداران باقی بماند. پاس اشتباه او منجر به گل حریف شد؛ اشتباهی که اگر به حذف اروگوئه منجر شود، اهمیت بیشتری خواهد یافت. با این حال، بیشترین انتقادات متوجه تیم ملی بلژیک و دو ستاره بزرگ آن، کوین دیبروینه و روملو لوکاکو، است. آئورلیو دیلورنتیس، رئیس باشگاه ناپولی، برای تماشای مستقیم بازی بلژیک و ایران در ورزشگاه حضور داشت، اما احتمالاً با ناامیدی ورزشگاه را ترک کرده است. تیم بلژیک دیگر شباهتی به تیمهای سالهای گذشته خود ندارد و تنها نشانههایی از تلاش برای بقا در آن دیده میشود. دیبروینه در این مسابقه یک کنترل توپ بینظیر داشت که تصاویر آن در سراسر جهان پخش شد، اما در طول ۹۰ دقیقه بازی، نمایش او چندان چشمگیر نبود و او بارها تلاش کرد توپ را روی سر لوکاکو ارسال کند، بدون آنکه نتیجه ملموسی حاصل شود. لوکاکو ۷۱ دقیقه در میدان حضور داشت؛ طولانیترین زمان بازی او از زمان مصدومیتی که در اردوی پیشفصل در کاستل دی سانگرو دچار شده بود. با وجود این، حضور او تقریباً بیاثر بود و تنها حمایت رودی گارسیا، سرمربی بلژیک، از او توجهها را جلب کرد.
فضای رسانهای اطراف این دو ستاره در کشور بلژیک به شدت سنگین شده است. نتیجه تساوی بیگل مقابل ایران «شرمآور» خوانده شده و روزنامهها حتی سن و وضعیت جسمانی دیبروینه و لوکاکو را به سخره گرفتهاند. روزنامه Het Laatste Nieuws با استفاده از فناوری هوش مصنوعی، در صفحه نخست خود تصاویری از این دو بازیکن را در حالت پیری منتشر کرده و آنها را با ساکنان یک «خانه سالمندان» مقایسه کرده است. انتقادات از دیبروینه به طور خاص بسیار تند و تیز بوده است. او در کشورش با فشار شدیدی روبروست و یادداشتهای انتقادی متعددی منتشر شده که در آنها پرسیده میشود چرا «کوین واقعی» دیگر در ترکیب تیم ملی بلژیک حضور ندارد. خوششانسی بلژیک این است که در آخرین بازی مرحله گروهی باید به مصاف نیوزیلند برود، آن هم پس از دو تساوی در برابر مصر و ایران. در این میان، نوآ لانگ نیز وضعیت چندان مساعدی ندارد. او تنها چهار دقیقه و نیم برای تیم ملی هلند به میدان رفته و باید دید رونالد کومان در ادامه او را روی نیمکت نگه دارد یا خیر. تیم هلند در وضعیت خوبی قرار دارد و برای کسب مقام نخست گروه با تیم تونس رقابت میکند؛ موضوعی که باعث شده نقش و اهمیت لانگ در ترکیب نارنجیها کمتر دیده شود. با این حال، هنوز فرصت برای جبران وجود دارد. در جام جهانی، بازیکنان باید از فرصتهای به دست آمده نهایت استفاده را ببرند، در غیر این صورت ممکن است تا سالها حسرت آن را بخورند. اشتباه اولیورا باید هرچه سریعتر فراموش شود و به نظر نمیرسد مارسلو بیلسا قصد داشته باشد او را از ترکیب اصلی کنار بگذارد. اما برای تیمهای بلژیک و اسکاتلند، وضعیت به یک نقطه عطف حساس رسیده است، زیرا دیبروینه، لوکاکو و مکتومینای همگی فاصله زیادی با سطح واقعی خود دارند. دوران سختی برای آنها فرا رسیده است، آن هم دقیقاً در مهمترین هفتههای فصل.
