جام جهانی ۲۰۲۶: از پیچیدگیهای فراوان تا اتحاد بیسابقه ملیپوشان در خاک کالیفرنیا
تیم ملی فوتبال ایران این روزها خود را برای سومین و آخرین رویارویی در مرحله گروهی جام جهانی آماده میکند؛ یک مسابقه که میتواند با عبور بیسابقه از گروه G، نقطه عظیمی در تاریخ فوتبال کشور باشد. پیش از این رویاروی سرنوشتساز مقابل مصر، در گزارشی کامل به وضعیت تیم ملی ایران پرداخته شد. شش روز پیش از مواجهه با بلژیک، در ورزشگاه سوفای و در فضایی که بیشتر شبیه به زمین حریف بود و در میان موجی از تنشها، بازیکنان ملی ایران شکایاتی را مطرح ساختند که میتوانستند توجیهی برای ناکامی احتمالیشان در جام جهانی ۲۰۲۶ به شمار آیند. در آن زمان، امیر قلعهنویی، سرمربی وقت تیم، شاگردانش را «مظلومترین تیم» حاضر در این رقابتها خوانده بود و ملیپوشان نیز از تأثیرات منفی محدودیتهای سفر به ایالات متحده بر برنامههای آمادهسازی خود ابراز نگرانی کردند. مهدی طارمی، مهاجم برجسته تیم، اوضاع را «یک فاجعه کامل» توصیف کرده بود. پس از تساوی ۲-۲ در برابر نیوزیلند، این گفتهها بیشتر به دلیلی برای توجیه حذف زودهنگام از جام جهانی شباهت داشتند. اما روز یکشنبه، با بازگشت به همان استادیوم در حومه لسآنجلس، فوتبالیستهای ایرانی به یکپارچگی و هماهنگی دست یافتند و با کسب یک تساوی سخت و ارزشمند ۰-۰ مقابل بلژیک، پیامی کاملاً متفاوت را به سراسر جهان مخابره کردند. علیرضا جهانبخش در این خصوص گفت: «ما به اندازه کافی درباره شرایطی که با آن روبرو هستیم، صحبت کردهایم.»
اکنون زمان اتحاد و همبستگی فرا رسیده بود؛ هم به عنوان یک تیم و هم به عنوان یک ملت. تیم ملی ایران بارها و بارها بلژیک پرستاره را به چالش کشید و موفق شد ستارگان برجستهای نظیر کوین دیبروینه و لئاندرو تروسار را مهار کند. یک بار نیز موفق به گشوده شدن دروازه حریف شد که پس از بازبینی توسط سیستم کمک داور ویدئویی (VAR) مردود اعلام شد. پس از یک واکنش استثنایی از سوی علیرضا بیرانوند در نیمه دوم، بازیکنان به دور او حلقه زدند و در دقایق پایانی حتی برای کسب پیروزی فشار زیادی وارد آوردند؛ تا جایی که برخی از بازیکنان از از دست دادن سه امتیاز ابراز ناراحتی میکردند. با این وجود، ملیپوشان ایران از تساوی بدون گل مقابل بلژیک راضی بودند؛ نتیجهای که حداقل برای چند ساعت آنها را در صدر جدول گروه G قرار داد. اما سوال اساسی اینجا بود که چگونه تیمی با چنین مشکلات عدیدهای در روزهای اخیر، توانست چنین نمایشی ارائه دهد. علیرضا جهانبخش پاسخ سادهای برای این پرسش داشت و گفت: «این بخشی از فرهنگ ماست؛ در شرایط سخت، عملکرد بهتری از خود نشان میدهیم.» واقعیت این است که چالشهای ایران حتی تا آستانه مسابقه نیز ادامه داشت. تنها دو روز پیش از بازی، بازیکنان در هنگام صرف ناهار در کمپ تیم واقع در تیخوانای مکزیک، هنوز از زمان دقیق سفر خود به لسآنجلس بیخبر بودند. به گفته امیر قلعهنویی، فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا) در همان روز با تیم تماس گرفته و احتمال پرواز عصر جمعه را مطرح کرده بود؛ برنامهای که از ابتدا مورد درخواست ایران بود، اما در عمل هرگز محقق نشد.
در نهایت، کاروان تیم ملی بعدازظهر روز شنبه، در شرایطی که به گفته مسئولان تیم به تصمیم مقامات آمریکایی وابسته بود، راهی لسآنجلس شد. امیر قلعهنویی پس از پایان مسابقه اظهار داشت که تیمش حتی فرصت برگزاری یک جلسه تمرینی کامل را نیز پیدا نکرده است و با تأکید بیان کرد: «این محدودیتها شرایط را برای ما بسیار دشوار کرده است.» با این حال، به نظر میرسد همین دشواریها به عامل اصلی همبستگی و انسجام بیشتر در تیم تبدیل شده است. جهانبخش در این باره تصریح کرد: «این شرایط ما را بیش از پیش متحد کرد. ما شخصیت فوقالعادهای از تیم به نمایش گذاشتیم و بخشی از آن به همین وضعیت مربوط میشود.» سامان قدوس نیز ارزیابی مشابهی ارائه داد و گفت: «این موضوع شخصیت تیم ما را آشکار میسازد.» در میان تمام این حاشیهها و چالشها، بازیکنان ایران با یک هدف مشترک قدم به میدان گذاشتند: نزدیک شدن به صعودی تاریخی به مرحله حذفی جام جهانی و الهامبخش بودن برای تمامی ایرانیان در سراسر جهان. آنها در برابر ۷۰ هزار و ۳۱۷ تماشاگر حاضر در ورزشگاه سوفای، گامی بسیار مهم در این مسیر برداشتند.
با آغاز مسابقه، بار دیگر کانون توجه به خود فوتبال معطوف گردید. حتی برخی از تماشاگرانی که پیش از شروع بازی و در هنگام پخش سرود ملی ایران واکنشهای منفی از خود نشان داده بودند، در طول مسابقه به شدت به هیجان آمده و با تیم همراه شدند. در لحظه گل مردودشده طارمی و همچنین پس از ده نفره شدن تیم بلژیک، بخش قابل توجهی از تماشاگران از جای خود برخاستند و به تشویق پرداختند. به نظر میرسد میان بازیکنان ایران و بخشی از هواداران حاضر در ورزشگاه، حتی آن دسته از تماشاگرانی که نسبت به تیم ملی احساسات متناقضی داشتند، نوعی ارتباط واقعی و عمیق شکل گرفته بود؛ ارتباطی که بازیکنان نیز به وضوح در پی ایجاد آن بودند.
جهانبخش در خصوص این پیوند اظهار داشت: «ما برای تمامی ایرانیان بازی میکنیم؛ چه آنهایی که در داخل ایران هستند و چه آنهایی که در خارج از کشور زندگی میکنند، با هر عقیده و هر سلیقهای. تلاش میکنیم آنها را شاد کنیم، زیرا مطمئنم در نهایت همه از ته دل به تیم ملی کشورشان عشق میورزند.» او همچنین با تأکید بر متقابل بودن این علاقه افزود: «ما به همه آنها احترام میگذاریم. مهمترین کاری که میتوانیم انجام دهیم این است که خوب بازی کنیم، قلبمان را در زمین بگذاریم و هر کاری که از دستمان برمیآید برای خوشحال کردن مردم انجام دهیم.» تیم ملی ایران دقیقاً همین کار را روز یکشنبه به انجام رساند و اکنون در آستانه ثبت یک دستاورد تاریخی قرار گرفته است. تیم ملی ایران در طول تاریخ خود هرگز موفق به صعود به مرحله حذفی جام جهانی نشده بود، اما حالا یک تساوی در دیدار پایانی گروه G مقابل مصر که روز جمعه (صبح شنبه به وقت ایران) برگزار میشود، میتواند تا حد زیادی صعود این تیم را قطعی کند. ملیپوشان ایران با روحیهای بالا به کمپ خود در تیخوانا بازمیگردند؛ آنها بر بازی بعدی متمرکز هستند، اما قدردان حمایتهایی که در روزهای اخیر دریافت کردهاند نیز میباشند. جهانبخش در این باره گفت: «شرایط ایدهآل نبوده، اما نمیخواهیم مدام درباره آن صحبت کنیم، چون فکر میکنم همه از آن آگاه هستند.» او به جای بحث از مشکلات، ترجیح داد از مردم تیخوانا تشکر کند؛ شهری که در هفتههای اخیر میزبان تیم ملی بوده است. جهانبخش با لبخند گفت: «موچاس گراسیاس.» به گفته او، محبت بیشائبه مردم مکزیک باعث شده بازیکنان احساس کنند تیخوانا به خانه آنها تبدیل شده است. حتی جملهای میان مردم شهر رایج شده که جهانبخش با خنده آن را نقل میکند: «ایران، برادر، تو حالا یک مکزیکی هستی.» تیم ملی ایران حالا با همین روحیه بالا و حمایتهای ارزشمند، آماده دیدار سرنوشتساز مقابل مصر میشود. امیر قلعهنویی امیدوار است این بار تیم بتواند زودتر به محل مسابقه بعدی در سیاتل سفر کند تا فرصت آمادهسازی بیشتری داشته باشد. ایران در دورههای گذشته چند بار تا آستانه صعود پیش رفته اما هر بار در این راه ناکام مانده است. این بار اما بازیکنان مصمماند تا این سد تاریخی را بشکنند و به رؤیای صعود جامه عمل بپوشانند. جهانبخش درباره دیدار پیشرو گفت: «مهمترین چیز این است که خوب ریکاوری کنیم و با همان انرژی و همان روحیه برای بازی بعدی آماده شویم. امیدوارم بهترین عملکرد را برای مردم کشورمان ارائه دهیم؛ چه کسانی که در ورزشگاه بودند و چه کسانی که در خانه از ما حمایت میکنند.» پیش از ترک لسآنجلس، بازیکنان ایران پیامی نیز در رختکن ورزشگاه نوشتند؛ پیامی خطاب به هواداران و میزبان مسابقه. در بخشی از این پیام آمده است: «از ایران باستان هزاران سال پیش تا ایران متمدن امروز، روح ایران همچنان زنده و استوار است. ما با افتخار به لسآنجلس آمدیم، با شرافت رقابت کردیم و با عزت اینجا را ترک میکنیم. از لسآنجلس برای مهماننوازیاش سپاسگزاریم و از همه ایرانیانی که در این ۱۸۰ دقیقه قلب، صدا و روح خود را برای ایران هدیه کردند تشکر میکنیم. باشد که صلح، احترام و دوستی میان همه ملتها حاکم باشد.»
