گزارش ورزشی از سخنرانی رحیمه شهابی در ژنو
کیک زون از شصتودومین اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد خبر میدهد که در آن نمایندگان کشورها بر «زنان و دختران در ورزش» متمرکز بودند؛ در این میان، یکی از مربیان والیبال اهل لامرد ایران به سخنرانی پرداخت و از شاگردان ۱۰ و ۱۱ سالهاش که به طرز مظلومانهای در حملات آمریکا و اسرائیل به ایران شهید شده بودند، یاد کرد.
رحیمه شهابی، مربی والیبال دختران لامرد، در این جلسه از شاگردان ۱۰ و ۱۱ سالهای یاد کرد که در سالن ورزشی حضور داشتند؛ کودکانی که برای تمرین، یادگیری و ساختن آینده آمده بودند، اما قربانی جنگ شدند. او در سخنانش بیان کرد: «من ۲۰ سال در لامرد تلاش کردم تا دختران را در ورزش توانمند کنم؛ اما به جای مدال، ترکش جنگ بر سینه دختران ما نشست و بازی آنها ناتمام ماند.
شهابی از لحظات پس از انفجار در سالن ورزشی روایت کرد: «۲۸ فوریه ۲۰۲۶ در حال تمرین به دختران، ۱۰، ۱۱ ساله بودم که ناگهان صدای انفجار آمد و هزاران ترکش بر سقف سالن ورزشی فرو ریخت. هلما شاگرد عزیزم که تنها فرزند خانواده بود، در لحظات آخر هراسان فریاد زد: «خانم، قلبم...» الهام ۱۱ ساله با اشک گفت: «خانم کمک...» اما هر دو شهید شدند. بچههای فوتبال هم در زمین چمن کنار ما به همراه مربی خود شهید شدند. این جنایت جنگی آمریکا دهها شهید و زخمی داشت که حتی یکی از آنها هم نظامی نبودند. به لامرد بیاید تا این سندهای زنده جنگی را ببینید.»
او بیان کرد برخی از دختران این حادثه با آسیبهای جدی جسمی روبرو شدند؛ دخترانی که قرار بود در زمین ورزش رشد کنند، اما زندگیشان با یک حادثه تلخ تغییر کرد. مربی دختران لامرد در شورای حقوق بشر خطاب به حاضران گفت: «امروز درباره توانمندسازی زنان و دختران در ورزش صحبت میکنید. اما باید از دخترانی هم سخن گفت که امنیتشان در همان زمین ورزش از آنها گرفته شد. آمریکا و اسرائیل سالن ورزشی ما را به گورستان تبدیل کردند، حالا نوبت شورای حقوق سازمان ملل است که بازی را به دادگاه بکشاند، آنها را محاکمه کنید.» روایت لامرد در حالی در ژنو مطرح شد که موضوع اصلی این نشست، حمایت از حضور زنان و دختران در عرصه ورزش بود؛ موضوعی که اینبار از زاویهای متفاوت، یعنی ضرورت حفاظت از امنیت و جان ورزشکاران در شرایط جنگ و بحران، مورد توجه قرار گرفت.
