توقف جشن ملیپوشان ایرانی در تیخوانا!
به گزارش کیک زون، فوتبالدوستان ایرانی در نخستین ساعات صبح امروز لحظاتی پرشور و پرتنش را تجربه کردند. تیم ملی که با سه تساوی و عملکردی قابل قبول مرحله گروهی را به پایان رسانده بود، اکنون نگاهها را به نتایج سایر گروهها دوخته بود تا یکی از سناریوهای صعود محقق شود. در طول شب، نه غنا توانست کرواسی را مغلوب کند و نه ازبکستان مقابل جمهوری کنگو برتری نشان داد؛ به این ترتیب تمام توجهات به آخرین معادله باقیمانده معطوف شد: الجزایر مقابل اتریش. دیداری که هر نتیجهای جز تساوی، تأییدکننده نخستین صعود ایران از مرحله گروهی جام جهانی بود. اما سرنوشت طبق معمول، پاسخ را تا آخرین لحظه به تأخیر انداخت و حتی آن شانس نهایی را نیز تا لحظات پایانی کشید؛ الجزایر در دقیقه ۳+۹۰ گل سوم را به ثمر رساند و پیش افتاد. دقیقاً در همان لحظهای که در هتل محل اقامت تیم ایران در تیخوانا نیز هیجان به اوج خود رسیده بود. بازیکنان ایران همراه با هواداران و هموطنان حال ویژهای داشتند. معادله ساده بود: هر نتیجهای غیر از تساوی، ایران را به مرحله بعدی جام جهانی میرساند.
به همین هر لحظه از بازی با واکنشهای گوناگونی همراه بود. در تصاویر ثبت شده از هتل محل اقامت تیم ایران، چهرههایی چون مهدی ترابی، آریا یوسفی، میلاد محمدی و محمد محبی در میان هواداران دیده میشدند و دقایق پایانی مسابقه را با دنبال میکردند؛ در چهرههایشان همزمان هیجان، نگرانی و انتظار قابل مشاهده بود.
با گل دقیقه ۹۳ الجزایر، فضای سالن رنگی دیگر به خود گرفت. محمد محبی به سوی هواداران چرخید، دست داد و تبریک گفت؛ گویی صعود را قطعی میدانست. حتی یکییکی سراغ همتیمیهایش رفت، در آغوششان گرفت و شادیاش را با آنها تقسیم کرد. آریا یوسفی که توانایی ایستادن را نداشت با لبخندی آرام به صفحه تلویزیون خیره مانده بود؛ لبخندی شبیه به زمانی که کار تمام شده است و صالح حردانی نیز حال خوشی گرفته بود. در این میان، مهدی ترابی و میلاد محمدی متفاوتتر از بقیه به نظر میرسیدند؛ بدون واکنشهای اغراقآمیز، با چهرهای که استرس در آن موج میزد، ثانیههای باقیمانده را دنبال میکردند. انگار هنوز چیزی را تمام شده نمیدانستند.
اما فوتبال همچون همیشه تا سوت پایان داستان خود را نگه داشت. در واپسین ثانیههای مسابقه، اتریش گل تساوی را به ثمر رساند. شادی کوتاه سالن ناگهان جای خود را به سکوتی سنگین داد؛ سکوتی که خبر از یک واقعیت میداد: صعودی که تا چند لحظه قبل در دسترس بود، از مقابل چشمان ایرانیها فرار کرده بود.
