تحلیل آتلتیک: حذف ایران در بازیای با سرنوشت مبهم!
طبق گزارش کیک زون، مسابقه میان تیمهای ملی الجزایر و اتریش که با احتیاط و مدیریت زمان و حملات از هر دو دنبال میشد، برخلاف روند بازی به تساوی پرگل منجر شد. این نتیجه سبب شد هر دو تیم راهی مرحله حذفی جام جهانی شوند و ایران به شیوهای غیرمنتظره و دراماتیک از این رقابتها کنار برود. این اتفاقی بود که بسیاری از پیشبینیها آن را محتمل میدانستند، اما شیوه وقوع این سناریو در بازی، همه را شگفتزده کرد.
سناریوی پیش از بازی کاملاً شفاف بود: تیم پیروز مستقیماً به مرحله یکشانزدهم نهایی راه مییافت تا با اسپانیا روبرو شود و تیم بازنده از دور مسابقات حذف میشد. در چنین شرایطی، مساوی میتوانست هر دو تیم را به مرحله بعد ببرد. این همان احتمالی بود که میتوانست ایران را از گردونه رقابتها خارج کند. ایران پس از کسب مقام سوم گروه، سرنوشتش کاملاً به این بازی گره خورده بود و تمام توجهها به این دیدار دوخته شده بود.
پیش از شروع بازی، رالف رانگنیک، سرمربی اتریش، درباره شایعات مربوط به توافق برای نتیجه مساوی، قاطعانه بیان کرد: «نه، قطعاً نه!». با این حال، اتریش در دقیقه ۲۸ بازی توسط مارکو آرناتوویچ به گل رسید و از حریف خود پیش افتاد.
اما الجزایر به سرعت بازی را به تساوی کشاند؛ آن هم روی یک گل عجیب که پس از برخورد توپ به پرچم کرنر و تغییر مسیرش آغاز شد. در ادامه این صحنه، بلغاری با یک حرکت انفرادی جذاب به داخل محوطه جریمه نفوذ کرد و با استعداد توپ را به تور دروازه چسباند.
اتریش مجدداً در دقیقه ۵۵ توسط مارسل زابیتسر، با شلیکی غیرقابل مهار از پشت محوطه جریمه، گل دوم تیمش را به ثمر رساند. اما این برتری تنها پنج دقیقه دوام داشت و ریاض محرز دوباره بازی را برای الجزایر مساوی کرد. پس از وقفه ناشی از خنککننده (کولینگ بریک) در اواخر بازی، سرعت مسابقه به وضوح کاهش یافت. به نظر میرسید هر دو تیم با نتیجهای که صعودشان را تضمین میکرد، رضایت داشتند؛ نتیجهای که الجزایر را در ونکوور به مصاف سوئیس و اتریش را در لسآنجلس مقابل اسپانیا میبرد. اما پس از ۱۰۹ پاس پیاپی الجزایریها که با عدم مقاومت اتریشیها و بیعلاقگی آنها برای پس گرفتن توپ همراه بود، در دقیقه ۹۳، ریاض محرز گل سوم الجزایر را به ثمر رساند تا اتریش در آستانه حذف قرار بگیرد. با این حال، این بازی پرهیجان هنوز یک غافلگیری دیگر داشت؛ ساشا کالایجیچ در دقیقه ۹۶ با ضربه سر گل تساوی را به ثمر رساند تا همه چیز دوباره به نقطه اول بازگردد و به کابوس ایران تبدیل شود.
آیا از ابتدا مشخص بود که بازی با تساوی به پایان میرسد؟ در حواشی پیش از آغاز این مسابقه، بارها به شکل کنایهآمیزی به ماجرای معروف «رسوایی خیخون» در جام جهانی ۱۹۸۲ اشاره شد؛ دیداری در اسپانیا که پیروزی کمدردسر ۱-۰ آلمان غربی مقابل اتریش باعث صعود هر دو تیم شد و الجزایر شایسته را قربانی یک توافق تاریخی کرد. تکرار رویارویی الجزایر و اتریش در چنین شرایط حساسی، جذابیت و درام داستان را به اوج خود رسانده بود. آن بازی تاریخی در خیخون بعدها به عنوان یکی از تاریکترین و جنجالیترین مسابقات تاریخ جام جهانی ثبت شد. باب ولنتاین، داور آن دیدار، در سال ۲۰۲۲ در مصاحبه با رسانه آتلتیک گفته بود: «حدود ۲۰ دقیقه از گذشته بود که احساس عجیبی به دست داد. با خودم گفتم چرا اینجا کسی تکل نمیزند و درگیری ایجاد نمیکند؟» اما این بازی جدید اصلاً شبیه به آن مسابقه نبود؛ بازی پر از هیجان بود که در سه پرده کاملاً متفاوت روایت شد. الیور کی، نویسنده سرشناس ورزشی، در تحلیل خود مینویسد: برای حدود یک ساعت، بازی کاملاً تهاجمی، رفتوبرگشتی و جذاب دنبال شد. هر دو تیم موقعیتهای باکیفیتی خلق کردند که گلهای زیبای بلغاری و زابیتسر از جمله آنها بود. فرصتهای خطرناک دیگری هم از دست رفت تا مشخص شود هر دو تیم برای برد وارد زمین شدهاند و فرضیه بازی نمایشی کاملاً رد شد. اما پس از ثبت نتیجه ۲-۲، جریان بازی با افتی شدید روبرو شد. نگاهی به آمارهای جالب بازی این موضوع را به خوبی اثبات میکند. در یک ساعت نخست بازی شاهد این آمار بودیم: • ۱۷ شوت (الجزایر ۱۱، اتریش ۶) • ۱۹ تکل (الجزایر ۱۲، اتریش ۷) اما در بازه زمانی دقیقه ۶۰ تا ۹۰ اوضاع کاملاً تغییر کرد: • تنها ۲ شوت زده شد! • فقط ۳ تکل موفق به ثبت رسید (که هر سه سهم اتریش بود)
در شرایطی که بازیکنان دیگر فشاری روی توپ نمیآوردند، پاسهای اشتباه به حداقل رسید. با ورود به وقتهای تلفشده، تماشاگران حاضر در ورزشگاه که از این روند خسته شده بودند، شروع به هو کردن و سوت زدن کردند. در نهایت الجزایر پس از یک مالکیت طولانی و بیثمر، ناگهان دست به حمله زد و محرز در دقیقه ۹۳ گل برتری را زد. آیا این یک انتقام تاریخی از اتفاقات بازی خیخون بود؟ همه چیز به این سمت میرفت، اما در آخرین لحظات کالایجیچ با یک گل تماشایی بازی را مساوی کرد تا شب عجیب، گیجکننده و تاریخی رقم بخورد. به عنوان یک فوتبالیست حرفهای، حتی در پست دفاع راست، رفیق بلغاری در طول دوران حرفهای گلهای زیادی در سطوح مختلف به ثمر رسانده است؛ اما این گل تساوی در حساسترین بازی زندگی این بازیکن ۲۴ ساله، یک استثنای مطلق بود. در حالی که تنها یک دقیقه به پایان نیمه اول باقی مانده بود، خطر خاصی روی دروازه اتریش احساس نمیشد. یک ارسال بلند در حال خروج از خط طولی بود و فیلیپ مونه، مدافع اتریش، صرفاً توپ را هدایت میکرد تا به بیرون برود. اما در کمال ناباوری، توپ با شدتی عجیب به پرچم کرنر برخورد کرد و به داخل زمین برگشت! طبق قوانین فوتبال، بازی باید ادامه پیدا میکرد.
