عشق به میهن، فراتر از تمام مفاهیم!
کیک زون گزارش داد که تیم ملی ایران با وجود کسب سه امتیاز از طریق سه تساوی، نتوانست به مرحله حذفی جام جهانی ۲۰۲۶ راه یابد و کارش را در گروهی به پایان رساند. هواداران ایرانی امیدوار بودند با توجه به افزایش تیمها به ۴۸، طلسم عدم صعود به دور بعدی شکسته شود و ما در مراحل حذفی حاضر شویم، با این حال این اتفاق نیفتاد و نتایج سایر مسابقات به شکلی رقم خورد که حذف تلخ دیگری را تجربه کنیم. سعید عزتاللهی، هافبک باتجربه تیم ملی، در هر سه بازی در ترکیب اصلی حضور داشت و عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش گذاشت. عزتاللهی که در سالهای اخیر مورد توجه همه سرمربیان تیم ملی بوده، در دوره امیر قلعهنویی نیز جایگاه ثابتی در ترکیب داشت و معمولا نام او در بین ۱۱ بازیکن ابتدایی دیده میشود. دو روز پس از حذف تیم ملی ایران، سعید عزتاللهی با انتشار پستی در اینستاگرام ناامیدی خود را بابت عدم صعود به دور حذفی ابراز کرد. این بازیکن همچنین از مهماننوازی مردم تیخوانا و کشور مکزیک تشکر کرد و در پایان مدعی شد عشق و علاقه به تیم ملی ایران و وطن، بر همه چیز اولویت دارد. سعید عزتاللهی در صفحه خود این پست را منتشر کرد: نوشتن این چند خط شاید سختترین کاری باشد که تا امروز انجام دادهام. ما همه یک رؤیا داشتیم و با تمام وجود برای آن جنگیدیم، اما این بار قسمت نبود. میدانم که برای بسیاری از هموطنان، این روزها فقط به فوتبال خلاصه نمیشود. مردم عزیز ما در ماههای گذشته روزهای سختی را پشت سر گذاشته و دردها و نگرانیهای زیادی را تحمل کردهاند؛ شاید به همین دلیل، گاهی حتی شادی هم مثل گذشته ساده نیست. ما هم با تمام وجود تلاش کردیم، اما گاهی توان انسان به اندازه آرزوهایش نیست.
اگر نتوانستیم لبخند را به مردم عزیزمان هدیه بدهیم، باور کنید هیچکس بیشتر از خود ما از این موضوع ناراحت نیست. از صمیم قلب از همه مردم ایران، در هر کجای دنیا و با هر نگاه و هر عقیدهای، بابت حمایت، عشق، دعاها و حتی انتقادهایشان تشکر میکنم. پوشیدن پیراهن تیم ملی همیشه بزرگترین افتخار زندگی من بوده و خواهد بود. همچنین دوست دارم از مردم مهربان مکزیک، بهویژه شهر زیبای تیخوانا، صمیمانه تشکر کنم. از نخستین روز حضورمان چیزی جز احترام، محبت و مهماننوازی از شما ندیدیم. گرمای قلب شما باعث شد در این روزهای سخت، احساس کنیم از خانه دور نیستیم و این محبت را هرگز فراموش نخواهم کرد. در پایان فقط یک چیز میماند؛ ایران، خانه همه ماست و وطن، بالاتر از هر اختلاف و هر سلیقهای است. آرزو میکنم روزی برسد که سهم مردم ما از زندگی، بیشتر از اشک، اندوه و حسرت، لبخند، آرامش و امید باشد. تا همیشه، برای ایران.
