با حفظ سنتهای کهن، هواداران ژاپن پس از بازی، ورزشگاه را تمیز کردند
یک گزارش از سوی کیک زون حاکی بود: شکست تلخ ژاپن در مقابل برزیل در مرحله یکشانزدهم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، یکی از تلخترین حذفهای تاریخ تیم سامورایی را رقم زد. گل خوردن در دقیقه ۵+90، نتیجه ناامیدکنندهای بود، اما این موضوع مانع از اجرای سنت همیشگی هواداران ژاپنی نشد. پس از پایان بازی، آنها سکوهای ورزشگاه را از زباله پاک کردند. البته هواداران ژاپن بلافاصله پس از پایان مسابقه به جمعآوری زبالهها نپرداختند. در حالی که اکثر تماشاگران برزیلی برای جشن برد از ورزشگاه خارج شده بودند، ژاپنیها پشت یکی از دروازهها باقی ماندند تا بازیکنان تیم ملی که در مرکز زمین حلقه تشکیل داده بودند، صحبتهای خود را تمام کنند. حدود ۱۵ دقیقه پس از خاتمه بازی، بازیکنان به سمت هواداران رفتند و از قدردانی آنها کردند و پس از آن، عملیات جمعآوری زبالهها آغاز شد.
نکته جالب توجه این بود که کیسههای آبیرنگ زباله که پیش از مسابقه بخشی از برنامه تشویق هواداران ژاپنی بود، پس از پایان بازی برای جمعآوری زبالهها مورد استفاده قرار گرفت. آنها این کیسهها را از هوا پر کرده و در طول مسابقه بالای سر خود تکان میدادند تا فضای تشویق را پرشورتر کنند. البته همه هواداران ژاپن در این کار مشارکت نکردند. برخی از آنها کیسههای خود که نوشتههای ژاپنی روی آن چاپ شده بود را به عنوان یادگاری داخل کیفشان گذاشتند و ورزشگاه را ترک کردند. همچنین بخش زیادی از تماشاگران ژاپنی پس از پایان مسابقه رفتند، اما تعداد کافی از هواداران برای تمیز کردن سکوها باقی ماندند. با توجه به حضور حدود ۷۰ هزار تماشاگر در ورزشگاه و فروش گسترده خوراکی و نوشیدنی، حجم زبالهها قابل توجه بود. در حین این اتفاق، استریمر مشهور IShowSpeed نیز با همراهی محافظانش وارد جایگاه هواداران ژاپن شد و تلاش کرد با آنها همدردی کند. او که پیراهن تیم ملی برزیل را بر تن داشت و فیلمبردارش نیز همراهش بود، با واکنش برخی هواداران روبهرو شد؛ آنها شعار «مسی، مسی» سر دادند و این بلاگر در نهایت جایگاه را ترک کرد. هواداران ژاپن نتوانستند تمام سکوها را کاملاً تمیز کنند، زیرا حدود ۳۰ دقیقه پس از پایان مسابقه، مأموران ورزشگاه از آنها خواستند محل را ترک کنند. آنها نیز هنگام خروج، هر زبالهای که در مسیر میدیدند برمیداشتند.
خبرنگار حاضر در ورزشگاه در همین زمان با یکی از هواداران ژاپن به نام کازوما گفتوگو کرد. او درباره دلیل این رفتار گفت: «ما یک ضربالمثل داریم؛ وقتی جایی را ترک میکنی، باید آن را بهتر از زمانی که واردش شدی، تحویل بدهی. از کودکی این را از پدر و مادرم شنیدهام، پدربزرگ و مادربزرگم هم همین را میگفتند و بعدتر معلمان مدرسه هم آن را به ما آموزش دادند. این بخشی از سنت و سبک زندگی ماست. اگر کسی این رفتار را عجیب بداند، برایمان اهمیتی ندارد که دیگران درباره ما چه فکر میکنند.» هوادار دیگری به نام یوشی نیز گفت: «ما فقط عادت داریم زبالههای خودمان را جمع کنیم. این مسئولیت و شیوه زندگی ماست. همه چیز از مدرسه شروع میشود؛ جایی که خودمان کلاسها را تمیز میکنیم و از محیط نگهداری میکنیم. اینجا در جام جهانی برگزارکنندگان کیسه زباله در اختیارمان قرار میدهند، اما من به خاطر آنها این کار را نمیکنم. فقط به این کار عادت دارم. اینکه رسانهها یا بلاگرها به ما توجه میکنند، اهمیتی ندارد. ما فقط یک کیسه زباله داریم و میدانیم باید زبالهها را داخل آن بریزیم.» در پایان نیز خبرنگار این گزارش با چند نفر از نیروهای خدماتی ورزشگاه هیوستون صحبت کرد؛ افرادی که کیسههای آبی هواداران ژاپنی را داخل کیسههای بزرگ سفید خود خالی میکردند. آنها گفتند هیچ گروه دیگری از هواداران، چه در فوتبال و چه در سایر رشتههای ورزشی، پس از مسابقات زبالههای خود را جمع نمیکنند و از خبرنگار خواستند پیام تشکر و قدردانی آنها را به هواداران ژاپن منتقل کنند.
