سرمربی پاراگوئه: آقای امباپه، واقعاً برایت متاسفم!
تیم ملی فرانسه روز شنبه موفق شد با گل پنالتی کیلیان امباپه در نیمه دوم، تیم ملی پاراگوئه را با نتیجه یک بر صفر مغلوب کرده و به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی راه یابد. در حالی که فرانسویها مالکیت توپ را در اختیار داشتند، برای عبور از خط دفاعی حریف که طبق برنامه بازی تقریباً بینقص گوستاوو آلفارو، سرمربی آرژانتینی آنها، عمل میکرد، با دشواری روبهرو شدند. این مربی اعلام کرد: «ما برای رقابت اینجا بودیم و رقابت کردیم.»
او بعد از اتمام این مسابقه، در مورد آینده کاری خود سخن گفت: «صادقانه بگویم، نزدیک به پنج یا شش سال است که من خانوادهام را در اولویت دوم زندگی خود قرار دادهام. قبلاً با تیم اکوادور در جام جهانی حضور داشتم و پاراگوئه فرصت دیگری به من بخشید. در آن لحظه با خودم اندیشیدم: دیگر کافی است، کار من به پایان رسیده است. مایل نیستم هیچ حدس و گمانی در این باره مطرح شود. مدیر برنامههایم از هرگونه گفتوگو با افراد دیگر منع شده است. امروز زخمهای عمیقی دارم. نمیتوانم به درستی فکر کنم و نیاز دارم تا شرایط آرام شود. نمیدانم با مسیر حرفهای خود چه خواهم کرد، هرچند هیچ مکانی دلپذیرتر از پاراگوئه وجود ندارد.»
این سرمربی متولد شهر رافائلا، بیان کرد: «ما قصد نداشتیم این موقعیت را از دست بدهیم، بسیار به آن نزدیک بودیم. با تمام توان و امکاناتی که در اختیار داشتیم، جنگیدیم. بازیهای تیم فرانسه به طور معمول شصت دقیقه به طول انجامید، زیرا آنها به سرعت کار را به پایان میرساندند. من با این رضایت از اینجا میروم که میدانم رقابت کردیم و با سربلندی این مسیر را ترک میکنیم. اگر چنین سطح از تعهد و تلاش وجود داشته باشد، پاراگوئه میتواند در آینده چشماندازهای بزرگی را انتظار داشته باشد.»
در پایان، او همچون پدری دلسوز با هر یک از اعضای تیم رفتار کرد؛ تیمی که اکنون بخشی جداییناپذیر از تاریخ فوتبال کشورش محسوب میشود. او بازیکنان را در آغوش میکشید و یکی از صمیمانهترین این برخوردها با ماتیاس گالارزا فوندا بود که در آستانه جدایی از ریور پلاته قرار دارد و در طول این مسیر، شجاعت زیادی از خود نشان داد. آلفارو اظهار داشت: «آنها میگویند او نمیتواند برای ریور پلاته بازی کند، اما آیا میتواند برای آلمان بازی کند؟ او قابلیت بازی برای هر تیمی در سراسر جهان را دارد.»
آلفارو در صحبتهای پایانی خود بیان کرد: «ما با سربلندی از این رقابتها خارج میشویم. تیم پاراگوئه هر آنچه در توان داشت، در زمین مسابقه به کار گرفت. اگر آن ضربه پنالتی اتفاق نمیافتاد، گمان میکنم بازی به وقتهای اضافه کشیده میشد. هر فردی باید به تمام جزئیات، به ویژه در محوطه جریمه، دقت کند. آنها فوقالعاده دقیق و بیرحم بودند و بازیکنان با سرعتی بالایی در اختیار دارند. اما با وجود این، ما با افتخار از اینجا میرویم.»
او در ادامه با اشاره به حوادثی که میان امباپه و دروازهبان تیم پاراگوئه به وقوع پیوست، افزود: «آنچه ما در رختکن تجربه کردیم، بسیار عمیق و از جنبه انسانی غنی بود. فضایی برای بروز احساسات مهیا شد. چقدر دلخراش است که این رقابتها را ترک کنیم، چقدر دردناک است. به بازیکنانم گفتم از شما سپاسگزارم. باخت، رنجآور است. ما اشک ریختیم. نمیدانیم آیا بار دیگر فرصتی برای جبران این شکست نصیبمان خواهد شد یا خیر.»
امروز ما با بازیکنانی مصاف دادیم که برای کسب توپ طلا و عنوان بهترین گلزن تاریخ جام جهانی رقابت میکنند. این در شرایطی است که در تیم ما بازیکنان جوانی حضور دارند که هرگز والدین خود را نشناختهاند. من به دنبال ایجاد یک تحول عمیق بودم. آیا میدانید از آخرین باری که فلاکو گیل دستمزد خود را دریافت کرده، چه مدت زمانی سپری شده است؟ او مجبور شد لباسهایش را بفروشد تا جان دخترش را نجات دهد، اما امباپه حتی دست او را نفشرد. این واقعاً مایه تأسف است.»
