سرمربی پاراگوئه: آقای امباپه، واقعاً برایت متاسفم!
تیم ملی فرانسه در روز شنبه، با زدن پنالتی توسط کیلیان امباپه در نیمه دوم، توانست تیم ملی پاراگوئه را با نتیجه یک بر صفر شکست داده و به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی صعود کند. در حالی که فرانسویها بر مالکیت توپ مسلط بودند، برای عبور از دفاع حریف که به طور بینقصی طبق برنامه بازی گوستاوو آلفارو، سرمربی آرژانتینی آنها عمل میکرد، با مشکل مواجه شدند. این مربی اعلام کرد: «برای رقابت اینجا بودیم و رقابت کردیم.»
پس از پایان این مسابقه، او در مورد آینده شغلی خود صحبت کرد: «صادقانه بگویم، تقریباً پنج یا شسال است که خانوادهام را در اولویت دوم زندگی خود قرار دادهام. قبلاً با تیم اکوادور در جام جهانی حضور داشتم و پاراگوئه فرصت دیگری به من داد. در آن لحظه به خودم گفتم: دیگر کافی است، کار من به پایان رسیده است. نمیخواهم هیچ حدسی درباره این موضوع مطرح شود. مدیر برنامههایم از هرگونه گفتوگو با دیگران منع شده است. امروز زخمهای عمیقی دارم. نمیتوانم درست فکر کنم و نیاز دارم تا شرایط آرام شود. نمیدانم با مسیر حرفهای خود چه خواهم کرد، هرچند هیچ جا دلپذیرتر از پاراگوئه نیست.»
این سرمربی که در شهر رافائلا به دنیا آمده بود، گفت: «ما قصد نداشتیم این فرصت را از دست بدهیم، بسیار به آن نزدیک بودیم. با تمام توان و امکاناتی که داشتیم، جنگیدیم. بازیهای تیم فرانسه معمولاً شصت دقیقه طول میکشید، زیرا آنها سریعاً کار را تمام میکردند. با رضایت از اینجا میروم چون میدانیم رقابت کردیم و با سربلندی این مسیر را ترک میکنیم. اگر این سطح از تعهد و تلاش وجود داشته باشد، پاراگوئه میتواند در آینده چشماندازهای بزرگی داشته باشد.»
در پایان، او مانند پدری دلسوز با اعضای تیم رفتار کرد؛ تیمی که حالا بخشی جداییناپذیر از تاریخ فوتبال کشورش محسوب میشود. او بازیکنان را در آغوش میکشید و یکی از صمیمانهترین برخوردها با ماتیاس گالارزا فوندا بود که در آستانه جدایی از ریور پلاته قرار داشت و در این مسیر شجاعت زیادی از خود نشان داد. آلفارو اظهار داشت: «آنها میگویند او نمیتواند برای ریور پلاته بازی کند، اما آیا میتواند برای آلمان بازی کند؟ او قابلیت بازی برای هر تیمی در سراسر جهان را دارد.»
آلفارو در سخنان پایانی خود بیان کرد: «ما با سربلندی از این رقابتها خارج میشویم. تیم پاراگوئه تمام آنچه در توان داشت را در زمین مسابقه به کار گرفت. اگر آن ضربه پنالتی اتفاق نمیافتاد، فکر میکنم بازی به وقتهای اضافه کشیده میشد. هر فردی باید به تمام جزئیات، به ویژه در محوطه جریمه، توجه کند. آنها فوقالعاده دقیق و بیرحم بودند و بازیکنان با سرعتی بالا در اختیار دارند. اما با وجود این، ما با افتخار از اینجا میرویم.»
او با اشاره به حوادثی که بین امباپه و دروازهبان تیم پاراگوئه رخ داد، افزود: «آنچه ما در رختکن تجربه کردیم، بسیار عمیق و از جنبه انسانی غنی بود. فضایی برای بروز احساسات فراهم شد. چقدر دلخراش است که این رقابتها را ترک کنیم، چقدر دردناک است. به بازیکنانم گفتم از شما سپاسگزارم. باخت، رنجآور است. ما اشک ریختیم. نمیدانیم آیا بار دیگر فرصتی برای جبران این شکست نصیبمان خواهد شد یا خیر.»
امروز ما با بازیکنانی روبهرو شدیم که برای کسب توپ طلا و عنوان بهترین گلزن تاریخ جام جهانی رقابت میکنند. در حالی که در تیم ما بازیکنان جوانی حضور دارند که هرگز والدین خود را نشناختهاند. من به دنبال ایجاد یک تحول عمیق بودم. آیا میدانید از آخرین باری که فلاکو گیل دستمزد خود را دریافت کرده، چه مدت زمانی گذشته است؟ او مجبور شد لباسهایش را بفروشد تا جان دخترش را نجات دهد، اما امباپه حتی دست او را نفشرد. این واقعاً مایه تأسف است.»
