آغاز طلایی بسکتبال ایران در امان، شروعی نو برای نسل طلایی!
کیک زون گزارش میدهد، تیم ملی بسکتبال در میان رویدادهای شگفتانگیز و غیرمنتظره، با کسب سه پیروزی قاطعانه و صدرنشینی به مرحله بعدی صعود کرد. در این مسیر، رقبا با استفاده از بازیکنان دوتابعیتی و آمریکایی برای قدرتنمایی آمده بودند، اما تیم ایران با موفقیت از این مرحله گذشت. اکنون این تیم برای رویاروییهای پنجره چهارم با تیمهای قدرتمند مانند نیوزیلند و فیلیپین با ستارگان شناختهشده خود آماده میشود. سفر بسکتبال ایران در این مسیر پر از پیچ و تاب بود که هر یک نیاز به مجموعهای از تصمیمات فنی و مدیریتی داشت. این تصمیمات مانند تکههای پازل به درستی کنار هم چیدند و نتیجه آن، شکست سوریه در دو بازی و اردن با ستاره آمریکایش جیلن هریس بود.
تیم ملی بسکتبال در شرایطی به این مسابقات رفت که تعداد زیادی از بازیکنان ملیپوش بدون انجام بازی رسمی به اردن اعزام شدند. پس از حدود 3.4 ماه دوری از مسابقه و تمرین، این بازیکنان باید با تیمهایی روبرو میشدند که بازیکنانشان در لیگهای خارجی و داخلی حضور مداومی داشتند و در بالاترین سطح آمادگی قرار داشتند. ملیپوشان بسکتبال اوایل خرداد در تالار مشحون گردهم آمدند و بازگشت سرمربی یونانی به ایران در حالی صورت گرفت که هنوز شرایط کشور به حالت عادی بازنگشته بود و سایه جنگ تحمیلی همچنان بر کشور حاکم بود. با این حال، لیستی از بازیکنان مستعد لیگ برتر اعلام شد و تمرینات که در ابتدا بیشتر بر آمادهسازی شرایط بدنی متمرکز بود، با حضور نزدیک به 20 بازیکن برگزار شد.
مانولوپولوس اکثر بازیکنان تیم ملی را از دل مینی تورنمنتی انتخاب کرد که با عنوان انتخابی برای کسب سهمیه سوپرلیگ غرب آسیا بین تیمهای استقلال، نفت آبادان و نفت زاگرس جنوبی برگزار شد. این مسابقات با انتقادات زیادی همراه بود اما در نهایت برای آمادهسازی تیم ملی کارآمد بود. کیفیت بالای شش بازیکن تیم استقلال و سه بازیکن تیم نفت آبادان که در این مسابقات حضور داشتند، باعث شد دیگر نفرات نیز به سرعت در شرایط مسابقه قرار گیرند. در نهایت، پس از بازی اول مقابل سوریه، وضعیت بدنی بازیکنان بهتر شد و شکست اردن و سوریه در بازی دوم و سوم به شکل مقتدرانهای رقم خورد.
نباید فراموش کرد که تیم ملی بسکتبال در غیاب سه بازیکن شاخص تیم ملی بهنام یخچالی، محمد امینی و سینا واحدی در این مسابقات حضور داشت. در صورت پایان مصدومیت واحدی و بازگشت امینی و یخچالی به تیم ملی، تیمی به مراتب پرستارهتر در اختیار خواهد بود.
دیگر اتفاق مثبت این پنجره، میانگین سنی 25.1 سال تیم ملی بود. در دقایقی از بازیهای تیم ملی با سوریه و اردن، با خروج کاظمی و زنگنه و حضور طاهری و شریفی، تیم ملی با میانگین سنی زیر 23 سال در زمین حضور داشت و نمایش قابل قبولی ارائه کرد. در این پنجره، نفراتی مانند مهدی حیدری با شرایط سنی زیر 20 سال، امیدهای ما را به آینده بیشتر کرد. جوانان تیم ملی بسکتبال در مهار ستارگانی مانند جیلن هریس، فردی ابراهیم و دونته مکگیل نشان دادند که فقط به کسب امتیاز و مهارتهای فردی محدود نیستند و به خوبی در چارچوب تیمی قرار گرفتند. این روزنههای نور و امید در سه بازی تیم ملی بسکتبال بود.
عبور از روزهای جنگ، تعطیلی لیگ و صعود به عنوان صدرنشین به مرحله بعدی مقدماتی جام جهانی، فرصتی را فراهم میکند. در ادامه، با برنامهریزی مشخص، تیم ملی بسکتبال ایران علاوه بر دنبال کردن مسیر جام جهانی 2027 قطر با حضور جوانان مستعدی که در این دو پنجره درخشیدند و باتجربههایی که خود را وقف تیم کردند، علاوه بر دستیابی به بلیت حضور در قطر، امیدوار به تغییر نسل و ظهور ستارگانی باشیم که مقابل تیم ملیهایی که دوتابعیتیهای نامداری هم داشتند، برای بازیهای بزرگ و تقابل با ستارگان تیمهای ملی فیلیپین و نیوزیلند و استرالیا با کیفیتی بالاتر حاضر شوند.
تیم ملی بسکتبال اکنون در آستانه روزهایی قرار دارد که پس از سالهای درخشان، حتی پس از ارتقای سطح و کیفیت قاره اروپا با توجه به اضافه شدن کشورهایی مانند استرالیا و نیوزیلند و استفاده از بازیکنان خارجی توسط قطر، عراق، اردن، سوریه و حتی تیمهای شرق آسیا برای رقابت، آماده است. پیش گرفتن این مسیر، روزهایی را رقم خواهد زد که هواداران بسکتبال در ایران انتظار آن را میکشند.
