نجات نود ارومیه از یک فاجعه بزرگتر در لیگ دسته اول!
در هفتهای که به پایان رسید، سقوط تیم نود ارومیه به لیگ دسته دوم مسجل گشت. گرچه این باشگاه به صورت نظری هنوز امید به ماندن در لیگ را حفظ کرده است، اما این امکان تنها در حد فرضیه باقی مانده و به وقوع پیوستن آن مستلزم رویدادهایی کاملاً غیرعادی و دور از انتظار است. با این وجود، با توجه به اوضاع نابسامان درونی نود، میتوان اذعان داشت که حتی همین تنزل به دسته دوم، نتیجهای مطلوبتر از سایر سرنوشتهای محتمل برای این تیم به شمار میرود. در شرایطی که کارنامه فنی نود ارومیه با کسب تنها بیست و چهار امتیاز تا پایان هفته سیودوم، سقوط آنها را حتمی ساخت، مسائل پیچیده و بحرانی داخلی تیم، تهدیدی بهمراتب عمیقتر برای موجودیت باشگاه ایجاد کرده بود. با وجود اینکه فصل رو به اتمام بود، بازیکنان نود ارومیه به خاطر عدم دریافت حقوق یا مبالغ بسیار اندک، وضعیت بغرنجی را تجربه میکردند؛ شرایطی که گمانهزنیها درباره عدم رغبت آنها به حضور در رقابتها را به حقیقت نزدیک میساخت. علیرغم این مسائل، بازیکنان در تمامی مسابقات در برابر حریفان خود به میدان رفتند. اهمیت اقدام بازیکنان برای ادامه فعالیت، زمانی آشکارتر میشود که به یاد آوریم نود ارومیه به دلیل سابقه عدم حضور در بازی هفته نوزدهم، در آستانه مجازات حقوقی قرار گرفته بود. تکرار چنین رویدادی در بازیهای پایانی فصل، بر اساس مقررات انضباطی، میتوانست حکم سقوط فوری و مستقیم این باشگاه به دو رده پایینتر، یعنی به لیگ دسته سوم را به دنبال داشته باشد. اما بازیکنان با درک کامل پیامدهای جدی این غیبت احتمالی، از هرگونه حرکت اعتراضی که به خروج از زمین منجر شود، پرهیز نمودند. لازم به ذکر است که نود ارومیه فصل پیش را با آرمان بلندپروازانه «۴۰۰ روز تا لیگ برتر» شروع کرده بود؛ شعار و هدفی که سرانجام، با مواجهه با واقعیتهای تلخ میدان مسابقه و چالشهای مدیریتی و مالی، به تنزل اجتنابناپذیر به دسته پایینتر منجر شد.
