فرار از ورشکستگی در دسته اول فوتبال!

در هفته گذشته، تیم فوتبال ۹۰ ارومیه به طور رسمی سقوطش به لیگ دسته دوم را تجربه نمود. هرچند از نظر تئوری هنوز امیدی برای بقا باقی مانده، اما این امید صرفاً در اعداد و ارقام纸上ی محدود شده و نیازمند وقوع حوادث شگفت‌انگیز و غیرمنتظره است. با توجه به اوضاع داخلی باشگاه ۹۰، شاید سقوط به دسته دوم، سرنوشتی بهتر از گزینه‌های پیش رو باشد. درحالی که ذخیره ۲۴ امتیازی تیم ۹۰ ارومیه تا پایان هفته سی‌ودوم، سقوط فنی این تیم را مسلم ساخته بود، مشکلات داخلی وخیم‌تر، تهدیدی جدی‌تر برای ماهیت باشگاه محسوب می‌شد. در آستانه پایان فصل، بازیکنان ۹۰ ارومیه به دلیل عدم دریافت مطالبات یا دریافت مبالغ ناچیز، در بحرانی‌ترین شرایط به سر می‌بردند؛ وضعیتی که شایعات پیرامون عدم تمایل آن‌ها برای حضور در بازی‌ها را به واقعیت نزدیک کرده بود. با این وجود، بازیکنان در تمامی مسابقات حاضر شدند. اهمیت این تصمیم زمانی روشن‌تر می‌شود که بدانیم تیم ۹۰ ارومیه به دلیل عدم حضور در بازی هفته نوزدهم، در آستانه مجازات‌های انضباطی قرار داشت. تکرار چنین اتفاقی در بازی‌های باقی‌مانده، طبق مقررات، منجر به سقوط مستقیم باشگاه به دو رده پایین‌تر یعنی لیگ دسته سوم می‌شد. با این حال، بازیکنان با درک پیامدهای جدی چنین اقدامی، از هرگونه اعتراض که به ترک میدان منجر شود، خودداری کردند. این در حالی است که تیم ۹۰ ارومیه فصل گذشته را با رویای بلندپروازانه دستیابی به لیگ برتر در ۴۰۰ روز آغاز کرده بود؛ شعاری که در نهایت در مواجهه با واقعیت‌های تلخ میدان و مشکلات مدیریتی و مالی، جای خود را به سقوط اجتناب‌ناپذیر به دسته پایین‌تر داد.