ذهن دروازه بان تیم ملی آمریکا در آن لحظه حساس (تصویر)
تیم ملی فوتبال ایالات متحده، پس از آنکه با غلبه بر بوسنی از دور گروهی مسابقات جهانی صعود کرد و به مرحله یکهشتم نهایی در برابر بلژیک رسید، با اشتیاق و انتظارات زیادی به میدان رفت. اما بازیکنان آمریکا که در کشور خود میزبانی را برعهده داشتند و به هر قیمتی به دنبال راهیابی به مراحل بالاتر بودند، در پایان به دلیل خطاهای پیاپی مدافعان و دروازهبان خود شکست را پذیرا شدند.
پیش از شروع این دیدار، فدراسیون جهانی فوتبال (فیفا) با حرکتی که هم غیرعادی و هم جنجالی تلقی میشد، درخواست رئیسجمهور آمریکا را برای لغو محرومیت فولارین بالوگان تأیید کرد. بدین ترتیب، با وجود اینکه بالوگان در بازی پیشین کارت قرمز گرفته بود، فرصت یافت تا بار دیگر در ترکیب مائوریسیو پوچتینو حضور یابد. این تصمیم به طور چشمگیری امیدهای تیم آمریکا را برای صعود تقویت کرد. با بازگشت بالوگان، پوچتینو توانست تقریباً با قویترین ترکیب ممکن تیمش را به زمین بفرستد. رسانههای آمریکایی نیز این رویداد را موهبتی بزرگ برای تیم ملی خود قلمداد کرده و بر این باور بودند که وجود مهاجم اصلی میتواند موازنه بازی با بلژیک را دگرگون سازد. با این حال، سیر وقایع در زمین مسابقه به گونهای رقم خورد که با پیشبینیهای آنان فاصله داشت و آمریکا در برابر تیمی قرار گرفت که هیچ خطایی، هرچند کوچک، را بدون پاسخ نمیگذاشت.
با وجود برتری نسبی تیم بلژیک، آمریکا تا میانه نیمه دوم هنوز فرصت داشت تا به بازی برگردد. نتیجه ۲ بر ۱ بود و شاگردان پوچتینو هنوز کنترل اوضاع را به طور کامل از دست نداده بودند، اما در دقیقه ۵۷، ورق برگشت. مت فریز برای دفع یک ارسال بلند از محدوده جریمه خود خارج شد و پس از مهار ابتدایی توپ، زیر فشار شارل دکتلار دچار تردید شد و توپ را از دست داد. دکتلار نیز با زیرکی توپ را برای هانس واناکن فرستاد تا او به سادگی دروازه خالی را باز کند و گل سوم بلژیک را به ثمر برساند. نکته شگفتانگیز این بود که فریز در ابتدا توپ را در اختیار داشت و اگر سریعتر واکنش نشان میداد، میتوانست با دور کردن آن، خطر را برطرف سازد، اما تعلل کوتاه او به بازیکن بلژیک این فرصت را داد تا توپ را از زیر پایش خارج کرده و به واناکن برساند. پیش از آنکه فریز بتواند به محوطه جریمه بازگردد و برای دفع ضربه آماده شود، توپ از فاصله دور وارد دروازه شد و اشتباهی که شاید با یک تصمیم ساده قابل اجتناب بود، به گل دیگری برای بلژیک منجر شد. هرچند شکست آمریکا تنها به این اشتباه ختم نمیشد و خط دفاعی این تیم نیز شب پرغلطی را سپری کرد، اما گل سوم ضربه مهلکی بود که توان بازگشت را از تیم میزبان گرفت. پس از آن، بلژیک با آرامش بیشتری بازی را کنترل کرد، تیم آمریکا از نظر روحی از هم پاشید و در نهایت گل چهارم را نیز دریافت کرد تا رؤیای صعود به جمع هشت تیم برتر جهان برایشان پایان یابد. فریز، که پیش از آغاز جام جهانی یکی از پرسشبرانگیزترین بازیکنان در ترکیب اصلی آمریکا به شمار میرفت و با انتقادات فراوانی وارد رقابتها شده بود، در طول مسابقات قبلی تیمش با نمایشهای قابل قبول خود تا حد زیادی منتقدان را ساکت کرده و اعتماد مائوریسیو پوچتینو را جلب نموده بود. او حتی در برابر بلژیک نیز، پیش از آن لحظه سرنوشتساز، چندین مهار خوب داشت و به عنوان یکی از عوامل زنده نگه داشتن امیدهای آمریکا محسوب میشد. اما فوتبال همیشه با دروازهبانها بیرحمانهتر برخورد میکند. اشتباه یک مهاجم ممکن است با گل بعدی از یاد برود، اما لغزش یک دروازهبان در یک مسابقه بزرگ معمولاً برای سالها در ذهن هواداران باقی میماند. به همین دلیل، تمام عملکرد قابل قبول فریز در این جام تحت تأثیر همان خروج ناموفق قرار گرفت و احتمالاً این صحنه، به ماندگارترین تصویر او از جام جهانی ۲۰۲۶ بدل خواهد شد.
مت فریز پس از اتمام مسابقه، مسئولیت اشتباه خود را بر عهده گرفت و بیان داشت: «این باخت واقعاً جانکاه است. به گمانم این لحظه بیش از هر رخداد دیگری در زندگیام برایم آزاردهنده است.» او در ادامه توضیح داد که هنگام خروج از دروازه، حس کرده بود شارل دکتلار بیش از اندازه به او نزدیک شده و همین عامل باعث تردید او در اتخاذ تصمیم درست گشته است. دروازهبان ۲۷ ساله آمریکا، علیرغم این پایان تلخ، همچنان به آینده روشن امیدوار است. او تأکید کرد که این ناکامی جزئی از روند تکامل نسل نوین فوتبال آمریکا خواهد بود و اطمینان داد که تیمش در سالهای آتی به دستاوردهای بهتری دست خواهد یافت. با این وجود، برای مت فریز، جام جهانی ۲۰۲۶ همواره با حسرتی عمیق همراه خواهد بود. رقابتهایی که میتوانست نقطه عطفی در مسیر حرفهای او و بستری برای تثبیت موقعیتش در تیم ملی آمریکا باشد، سرانجام با یک اشتباه فاجعهبار، به تلخترین یادگار فوتبالیاش تبدیل شد.
