پایان رونالدو، یک تصمیم سرنوشتساز!
بر اساس گزارش کیک زون، طبیعی کردن شکست، اولین گام برای غلبه بر آن محسوب میشود. و این همان چیزی است که کریستیانو رونالدو از چند سال پیش آموخته است که به کار ببندد.
بازیکنی که در مادیرا به دنیا آمده بود، با شکست نزدیک صفر به یک برابر اسپانیا در یک بازی پایاپای که در وقتهای اضافه مشخص شد، از جام جهانی حذف گردید. او با سر بلند و پرافتخار وارد منطقه میکسزون ورزشگاه ایتیاندتی دالاس شد. او میدانست که بدون اینکه چیزی برای سرزنش کردن داشته باشد، با جام جهانی خداحافظی میکند.
اشکها، احساسات غمانگیز و آغوشها در میان بود. خداحافظی همیشه هزینهای دارد، بهویژه زمانی که این داستان اینقدر طولانی باشد. بیست سال و شش جام جهانی بعد، این آخرین مسابقه از تمامی مسابقات در بزرگترین تورنمنتی بود که وجود خواهد داشت، یعنی جام جهانی.
کریستیانو رونالدو بیان کرد: «از اینکه اینگونه خارج شدیم ناراحتم، اما من تمام توانم را گذاشتم و با وجدانی آسوده میروم. این فوتبال است، این زندگی یک فوتبالیست است؛ گاهی میبری، گاهی میبازی و باید ادامه داد.»
چشمان کریس میدرخشید و گاهی در حالی که به رسانههای بسیار فراوانی که در اعماق ورزشگاه تگزاس حضور داشتند پاسخ میداد، صدایش میگرفت. اما او هرگز سرش را پایین نیاورد: «من با وجدانی آسوده میروم، تمام توانم را گذاشتهام، سه عنوان قهرمانی برای پرتغال بردهام. در پایان بازی احساساتی شدم، اما همینطور احساس آرامش و وجدان راحت داشتم.»
با این حال، کریستیانو رونالدوی همیشگی نیز در آنجا حضور داشت و او در حالی خداحافظی کرد که نقش اصلی را داشت: «من سه عنوان قهرمانی با پرتغال بردهام، وجدانم راحت است. قبل از کریستیانو، پرتغال هیچ عنوانی کسب نکرده بود. بزرگترین جامی که در تیم ملی بردم در سال ۲۰۱۶ بود، یورو و برای من، صادقانه، همان ابعاد یک جام جهانی را دارد. به همین دلیل، تکرار میکنم، با وجدانی آسوده خارج میشوم.»
این بازیکن پرتغالی بخشی از تاریخ فوتبال اروپا است. به این شکل نیست: او فوتبالیستی است که از زمان تأسیس تیم ملی پرتغال، بیشترین بازی با ۲۳۳ مسابقه و بیشترین گل با ۱۴۶ گل را دارد؛ علاوه بر این، هیچکس به جز لئو مسی با ۳۰ بازی، بیشتر از او یعنی ۲۷ بار در بالاترین سطح رقابتهای فوتبال ملی بازی نکرده است.
او البته با یک رکورد منحصربهفرد میرود: او در شش جام جهانی شرکت کرده است، مانند لئو و ممو اوچوا، اما هیچکس به جز او در هر شش دوره گلزنی نکرده است. یک افسانه واقعی.
در این میان، اکنون باید دید آینده چه چیزی برای او به همراه دارد. در فوتبال باشگاهی موضوع مشخص است: او به بازی کردن ادامه خواهد داد. او به دنبال رسیدن به ۱۰۰۰ گل رسمی است که اکنون ۹۷۷ گل دارد و تا ژوئن ۲۰۲۷ با النصر قرارداد دارد.
او به عنوان قهرمان لیگ در عربستان سعودی، وظیفه دارد از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. اما در تیم ملی، موضوع شکل دیگری دارد. در اینکه این آخرین جام جهانی او بود تردیدی نیست. خود او این موضوع را در پیش از بازی و همچنین پس از بازی تأیید کرد. او به جام جهانی ۲۰۳۰ که در خانه برگزار میشود نخواهد رسید، اما اکنون باید تأمل کند.
او در حالی که مانند مودریچ در روزهای گذشته در تورنتو، تمام گزینهها را باز گذاشته بود، گفت: «دوباره برای پرتغال بازی کنم؟ باید با ذهنی آزاد، در آرامش باشم و سپس به بهترین شکل تصمیم بگیرم، با خانواده صحبت کنم، با افرادی که مرا دوست دارند گفتگو کنم. نه اینکه همین الان تصمیم بگیرم، چون فکر میکنم این کار منحرف کردن توجهات به خاطر یک مسئله شخصی است و من این کار را انجام نخواهم داد.»
