تصمیم تعیینکننده رونالدو در آستانهاش!
بر اساس گزارش کیک زون، طبیعی کردن شکست، اولین قدم برای عبور از آن محسوب میشود. و این همان چیزی است که کریستیانو رونالدو از چند سال پیش یاد گرفته که به کار ببندد.
بازیکنی که در مادیرا به دنیا آمد، با شکست نزدیک صفر به یک مقابل اسپانیا در بازی پایاپای که در وقتهای اضافه به نتیجه رسید، از جام جهانی حذف شد. او با سر بلند و پرافتخار به منطقه میکسزون ورزشگاه ایتیاندتی دالاس وارد شد. او میدانست که بدون اینکه چیزی برای سرزنش کردن خود داشته باشد، با جام جهانی خداحافظی میکند.
اشکها، احساسات غمانگیز و آغوشها در میان بود. خداحافظی همیشه هزینه دارد، بهویژه وقتی که این داستان اینقدر طولانی باشد. بیست سال و شش جام جهانی بعد، این آخرین مسابقه از همه مسابقات در بزرگترین تورنمنتی بود که وجود خواهد داشت، یعنی جام جهانی.
کریستیانو رونالدو بیان کرد: «از اینکه اینگونه خارج شدیم غمگینم، اما من تمام توانم را به کار بستم و با وجدانی آسوده میروم. این فوتبال است، این زندگی یک فوتبالیست است؛ گاهی میبری، گاهی میبازی و باید ادامه داد.»
چشمان کریس برق میزد و گاهی در حالی که به رسانههای بسیار فراوانی که در اعماق استادیوم تگزاس حضور داشتند پاسخ میداد، صدایش میگرفت. اما او هرگز سرش را پایین نینداخت: «من با وجدانی آسوده میروم، تمام توانم را به کار بستم، سه عنوان قهرمانی برای پرتغال کسب کردهام. در پایان بازی احساساتی شدم، اما همچنان احساس آرامش و وجدان راحت داشتم.»
با این حال، کریستیانو رونالدوی همیشگی نیز در آنجا حضور داشت و او در حالی خداحافظی کرد که نقش اصلی را داشت: «من سه عنوان قهرمانی با پرتغال کسب کردهام، وجدانم راحت است. قبل از کریستیانو، پرتغال هیچ عنوانی نبرده بود. بزرگترین جامی که در تیم ملی بردم در سال ۲۰۱۶ بود، یورو و برای من، صادقانه، همان ابعاد یک جام جهانی را دارد. به همین دلیل، دوباره تأکید میکنم، با وجدانی آسوده خارج میشوم.»
این بازیکن پرتغالی بخشی از تاریخ فوتبال اروپا است. در این شکلی نیست: او فوتبالیستی است که از زمان تأسیس تیم ملی پرتغال، بیشترین بازی با ۲۳۳ مسابقه و بیشترین گل با ۱۴۶ گل را دارد؛ علاوه بر این، هیچکس به جز لئو مسی با ۳۰ بازی، بیشتر از او یعنی ۲۷ بار در بالاترین سطح رقابتهای فوتبال ملی بازی نکرده است.
او البته با یک رکورد منحصربهفرد میرود: او در شش جام جهانی شرکت کرده است، مانند لئو و ممو اوچوا، اما هیچکس به جز او در هر شش دوره گلزنی نکرده است. یک افسانه واقعی.
در این میان، اکنون باید دید آینده چه چیزی برای او به همراه دارد. در فوتبال باشگاهی موضوع روشن است: او به بازی کردن ادامه خواهد داد. او به دنبال ۱۰۰۰ گل رسمی است که اکنون ۹۷۷ گل دارد و تا ژوئن ۲۰۲۷ با النصر قرارداد دارد.
او به عنوان قهرمان لیگ در عربستان سعودی، وظیفه دارد از تاج و تخت خود دفاع کند. اما در تیم ملی، موضوع شکل دیگری است. در اینکه این آخرین جام جهانی او بود شکلی نیست. خود او این موضوع را در پیشبازی و همچنین در پسبازی تأیید کرد. او به جام جهانی ۲۰۳۰ که در خانه برگزار میشود نخواهد رسید، اما اکنون باید تامل کند.
او در حالی که مانند مودریچ در روزهای گذشته در تورنتو، همه گزینهها را باز میگذاشت، گفت: «دوباره برای پرتغال بازی کنم؟ باید با ذهن آزاد، در آرامش باشم و بعد به بهترین شکل تصمیم بگیرم، با خانواده صحبت کنم، با افرادی که مرا دوست دارند صحبت کنم. نه اینکه همین حالا تصمیم بگیرم، چون فکر میکنم این کار منحرف کردن توجهات به خاطر یک مسئله شخصی است و من این کار را انجام نخواهم داد.»
