خشنترین نبرد تاریخ جامهای جهانی؛ پرتغال ۲-۰ هلند!
دیدار پرتغال و هلند در سال ۲۰۰۶ با ثبت ۲۰ کارت و ۶۳ خطا به عنوان داغترین بازی در تاریخ جامهای جهانی شناخته میشود.
بازی نیمهنهایی بین انگلیس و آرژانتین پر از خطا بود، مخصوصاً در نیمه اول که هر دو تیم در مجموع ۱۹ خطا انجام دادند. با این حال، این مسابقه هیچ شباهتی به نبرد معروف نورنبرگ، یعنی بازی پرتغال و هلند در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶، که به عنوان خشنترین بازی تاریخ جام جهانی شناخته میشود، نداشت.
تیم ملی پرتغال به رهبری لوئیس فیگو و با حضور کریستیانو رونالدوی جوان، در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان به مصاف هلندی رفت که نسلی پر از استعداد از بازیکنانی چون آرین روبن، رابین فن پرسی، وسلی اسنایدر و رود فن نیستلروی را در اختیار داشت. هر دو تیم بدون شکست به مرحله حذفی صعود کرده بودند و به عنوان مدعیان قهرمانی این دوره از مسابقات شناخته میشدند.
یک انتقام با حسابهای تسویه نشده.
رسانهها پیش از بازی نسبت به احتمال یک رویارویی خصمانه هشدار داده بودند. این موضوع ریشه در تقابلهای پیشین داشت. در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴، پرتغال تیم ملی هلند را در نیمهنهایی جام ملتهای اروپا حذف کرده بود و مانع از رسیدن آنها به دومین فینال تاریخشان در این رقابتها شده بود. به همین دلیل، بازیکنان هلندی انگیزهای قوی برای انتقام داشتند.
بازیای که انتظار میرفت یک نمایش فوتبالی و فنی در بالاترین سطح باشد، در نهایت به یک جنگ بیرحمانه تبدیل شد. والنتین ایوانوف، داور روسی، قضاوت این دیدار را بر عهده داشت که در بسیاری از دقایق آن، فوتبال به کلی به حاشیه رفت. حاصل کار، ثبت ۶۳ خطا، ۱۶ کارت زرد و ۴ کارت قرمز بود که در مجموع با ۲۰ کارت، رکورد بیسابقهای در تاریخ جامهای جهانی برجای گذاشت.
از همان لحظات ابتدایی بازی مشخص بود که تمرکز اصلی بر روی فوتبال نخواهد بود. مارکو فان باستن، سرمربی هلند، از بازیکنانش خواسته بود که به هر قیمتی از پیشروی کریستیانو رونالدو، که اولین تجربه بازی در مرحله حذفی جام جهانی را پشت سر میگذاشت، جلوگیری کنند.
و آنها در این امر موفق بودند. در دقیقه دوم بازی، مارک فان بومل با یک تکل خشن بر روی بازیکن پرتغالی، اولین کارت زرد مسابقه را دریافت کرد. چند دقیقه بعد، خالد بولحروز با خطایی بسیار شدید بر روی کریستیانو رونالدو مواجه شد که تنها با کارت زرد جریمه شد و رونالدو را مجبور کرد تا پیش از پایان نیمه اول، با چشمانی اشکبار زمین بازی را ترک کند.
با وجود شرایط دشوار و غیرعادی بازی، پرتغال توانست با گل مانیش به پیروزی دست یابد. با این حال، تیم ملی پرتغال پیش از پایان نیمه اول ضربه بزرگی متحمل شد. آنها نه تنها رونالدو را به دلیل مصدومیت از دست دادند، بلکه کاستینیا نیز پیش از آغاز نیمه دوم، با دریافت کارت زرد دوم از بازی اخراج شد.
پس از آغاز نیمه دوم، شدت درگیریها کاهش نیافت. بازیکنان پرتغال اتفاقات رخداده را شخصی تلقی کرده و با خشونت بیشتری به بازی ادامه دادند. لوئیس فیگو پس از ضربه سر به فان بومل در یک درگیری، کارت زرد گرفت، بولحروز با خطای دیگری بر روی فیگو اخراج شد و در دقایق پایانی نیز دکو و جیووانی فن برونکهورست با دریافت کارت زرد دوم، از زمین بازی اخراج شدند تا این مسابقه با چهار اخراجی به پایان برسد.
سپ بلاتر، رئیس وقت فیفا، به شدت از داور مسابقه به دلیل عدم توانایی در حفظ زیباییهای فوتبال انتقاد کرد. آن دیدار، آخرین قضاوت والنتین ایوانوف، داور روسی، در دنیای فوتبال بود و عملکرد او برای همیشه در زمره تاریکترین صفحات تاریخ جامهای جهانی ثبت شد.
چرا که با وجود برگزاری یک جام جهانی درخشان در سال ۲۰۰۶ در آلمان، همواره دیداری وجود دارد که پیش از هر چیز با عنوان فراموشنشدنی «نبرد نورنبرگ» به یاد آورده خواهد شد.
