نبرد نورنبرگ؛ خشنترین بازی تاریخ جامهای جهانی
مسابقه تیمهای پرتغال و هلند در جام جهانی ۲۰۰۶ که با ثبت ۲۰ کارت و ۶۳ خطا همراه بود، به عنوان پرتنشترین و خشنترین بازی در تاریخ این مسابقات ثبت شده است.
دیدار نیمهنفیلی بین انگلیس و آرژانتین مملو از خطا بود، به ویژه در نیمه اول که مجموعاً ۱۹ خطا از سوی هر دو تیم به ثبت رسید. با این حال، این مسابقه در مقایسه با رویارویی معروف در نورنبرگ، یعنی جدال پرتغال و هلند در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ که به عنوان خشنترین بازی تاریخ این رقابتها شناخته میشود، بسیار معمولی به نظر میرسید.
تیمهای ملی پرتغال و هلند در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۰۶ که در آلمان برگزار شد، با یکدیگر روبرو شدند. تیم ملی پرتغال با رهبری لوئیس فیگو و حضور کریستیانو رونالدوی جوان، در برابر نسل طلایی هلند متشکل از بازیکنانی چون آرین روبن، رابین فن پرسی، وسلی اسنایدر و رود فن نیستلروی قرار گرفت. هر دو تیم بدون شکست وارد مرحله حذفی شده بودند و از مدعیان اصلی قهرمانی به شمار میرفتند.
انتقامی با حسابهای ناتمام
رسانهها پیش از آغاز این دیدار درباره احتمال بالای درگیری و خشونتی که ممکن است در جریان بازی رخ دهد، هشدار داده بودند. این پیشبینیها ریشه در تقابلهای گذشته دو تیم داشت. در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۴، پرتغال در مرحله نیمهنهایی جام ملتهای اروپا، هلند را حذف کرده و مانع از رسیدن آنها به دومین فینال تاریخشان در این رقابتهای قارهای شده بود. به همین دلیل، بازیکنان هلندی انگیزه بسیار زیادی برای گرفتن انتقام داشتند.
دیداری که انتظار میرفت یک نمایش تمامعیار از فوتبال در بالاترین سطح باشد، در نهایت به یک نبرد بیرحمانه تبدیل شد. والنتین ایوانوف، داور اهل روسیه، قضاوت این بازی را بر عهده داشت؛ دیداری که در بسیاری از دقایق آن، فوتبال کاملاً به حاشیه رانده شد. در پایان، ثبت ۶۳ خطا، ۱۶ کارت زرد و ۴ کارت قرمز، که مجموعاً ۲۰ کارت را شامل میشد، رکورد بیسابقهای در تاریخ جامهای جهانی بر جای گذاشت.
از همان لحظات ابتدایی بازی مشخص بود که فوتبال در اولویت دوم قرار خواهد گرفت. مارکو فان باستن، سرمربی وقت تیم ملی هلند، به بازیکنانش دستور داده بود که به هر قیمتی شده مانع از پیشرفت کریستیانو رونالدو شوند؛ بازیکنی که اولین تجربه حضور در مرحله حذفی جام جهانی را پشت سر میگذاشت.
و آنها در رسیدن به هدفشان موفق بودند. در دقیقه دوم بازی، مارک فان بومل به دلیل یک تکل خشن بر روی بازیکن پرتغالی، اولین کارت زرد مسابقه را دریافت کرد. چند دقیقه بعد، خالد بولحروز با یک خطای بسیار شدید بر روی پای کریستیانو رونالدو، تنها با کارت زرد جریمه شد و این حرکت باعث شد رونالدو پیش از پایان نیمه اول، با چشمانی اشکبار زمین بازی را ترک کند.
با وجود شرایط بسیار دشوار و غیرعادی حاکم بر بازی، تیم ملی پرتغال موفق شد با گل مانیش، تکگل پیروزیبخش خود را به ثمر برساند. با این حال، تیم پرتغال پیش از پایان نیمه اول ضربه سنگینی را متحمل شد. آنها نه تنها کریستیانو رونالدو را به دلیل مصدومیت از دست دادند، بلکه کاستینیا نیز پیش از آغاز نیمه دوم با دریافت کارت زرد دوم، از بازی اخراج شد.
پس از آغاز نیمه دوم، شدت خشونت در بازی کاهش نیافت. بازیکنان پرتغالی اتفاقات رخداده را شخصی تلقی کرده و با خشونت بیشتری به بازی ادامه دادند. لوئیس فیگو پس از ضربه سر به فن بومل در یک درگیری گروهی، کارت زرد دریافت کرد. بولهروز نیز با خطای دیگری بر روی فیگو اخراج شد و در دقایق پایانی، دکو و جیووانی فن برونکهورست نیز کارت زرد دوم خود را دریافت کردند تا این بازی با چهار اخراجی به پایان برسد.
سپ بلاتر، رئیس وقت فدراسیون بینالمللی فوتبال (فیفا)، به شدت از داور مسابقه انتقاد کرد و او را در حفاظت از زیباییهای فوتبال ناکام دانست. این دیدار، آخرین قضاوت والنتین ایوانوف، داور روسی، در دنیای فوتبال بود و عملکرد او برای همیشه در زمره تاریکترین صفحات تاریخ جامهای جهانی ثبت و ضبط شد.
چرا که با وجود برگزاری یک دوره جام جهانی درخشان و موفق در سال ۲۰۰۶ در آلمان، همواره دیداری وجود دارد که بیش از هر چیز با عنوان فراموشنشدنی «نبرد نورنبرگ» در اذهان باقی خواهد ماند.
