اشکهای مسی در جام جهانی؛ بازگشت قهرمانانه و رؤیای زنده جام
فوقستاره ۳۹ ساله آرژانتین تا دقایق پایانی مسابقه در آستانه خداحافظی با جام جهانی بود؛ چرا که مصر تا دقیقه ۷۶ با نتیجه ۲-۰ از قهرمانان جهان پیش بود. اما قهرمانان جهان با بازگشتی شگفتانگیز، رویای کسب دومین جام متوالی را زنده نگه داشتند. مسی با زدن گل تساوی، بار دیگر درخشش خود را در بالاترین سطح فوتبال اثبات کرد. این گل که هشتمین گل او در جام جهانی ۲۰۲۶ بود، باعث شد تا او با پیشی گرفتن از کیلیان امباپه و ارلینگ هالند، در صدر جدول گلزنان قرار گیرد. پس از پیروزی ۳-۲ آرژانتین، مسی نتوانست احساسات خود را کنترل کند و با چشمانی اشکبار، صعود تیمش را جشن گرفت. البته نیمه اول این دیدار با ثبت یک رکورد منفی برای او همراه بود؛ مسی به اولین بازیکن تاریخ جام جهانی تبدیل شد که خارج از ضربات پنالتی، دو پنالتی را در جریان رقابتها از دست داده است.
دیدار مقابل مصر برای فوقستاره آرژانتینی، یک بازی عادی نبود. او بار دیگر با ترسی مواجه شد که همچنان او را رها نمیکند. پنالتی از دست رفته در آتلانتا، تنها پنالتیای نبود که مسی در این جام جهانی از دست داد؛ او تاکنون دو پنالتی در جام جهانی ۲۰۲۶ و در مجموع چهار پنالتی در سه دوره اخیر جام جهانی را هدر داده است.
وقتی از بهترین بازیکن جهان و شاید تاریخ فوتبال صحبت میکنیم، چنین آماری اهمیت ویژهای پیدا میکند. نقطه سفید ۲۲ سانتیمتری روی زمین، گویی کریپتونیت لیونل مسی است؛ تنها نقطه ضعفی که قدرت او را تحلیل میبرد. ژاوی هرناندز زمانی گفته بود: «مسی در همه چیز بهترین است.» اما او در یک بخش از فوتبال هرگز بهترین نبوده: ضربات پنالتی. این موضوع عجیب به نظر میرسد، زیرا پنالتی در ظاهر سادهترین موقعیت گلزنی برای یک مهاجم محسوب میشود. پس از آن پنالتی از دست رفته، همه چیز به سمت فاجعه برای آرژانتین پیش میرفت تا اینکه دوباره همان همیشگی ظاهر شد. زمانی که مصطفی زیکو در دقیقه ۶۷ گل دوم مصر را به ثمر رساند و نتیجه را ۲-۰ کرد، به نظر میرسید مصر در آستانه رقم زدن یکی از بزرگترین شگفتیهای این دوره قرار دارد، اما کریستین رومرو در دقیقه ۷۹ اولین گل آرژانتین را زد تا امیدها زنده شود. چهار دقیقه بعد، مسی گل تساوی را وارد دروازه مصر کرد و در نهایت انزو فرناندز در وقتهای اضافه با ضربه سر، گل پیروزیبخش آرژانتین را به ثمر رساند و رؤیای تیم آفریقایی را بر باد داد.
بلافاصله پس از سوت پایان بازی، دوربینها بر روی مسی متمرکز شدند؛ او در حالی که پیروزی آرژانتین را جشن میگرفت، غرق در اشک بود. او باور نمیکرد که این مسابقه دشوار در چنین شرایطی به پایان رسیده و بار دیگر با کمک همتیمیهایش توانسته از یک مسیر سخت عبور کند.
همگی خستگی و کلافگی او در بازی با کیپورد را به یاد داریم؛ نگرانی از پایان رؤیای آرژانتین در مرحله یکهشتم نهایی و سپس نفس راحتی که کشید. امروز باز هم در دیداری دیگر که با نتیجهای مشابه آغاز شد، او نتوانست اشکهایش را کنترل کند و برای دقایقی گریست.
دو اسطوره، دو شب متوالی، دو بار اشک ریختن، اما با معانی متفاوت. شب گذشته، پس از حذف پرتغال مقابل اسپانیا، کریستیانو رونالدو نیز اشک ریخت. گریههای رونالدو و مسی هر دو پس از مسابقات سرنوشتساز رقم خورد، اما معنای متفاوتی داشت. رونالدو پس از لحظهای که پایان آخرین جام جهانی دوران حرفهای او بود، اشک ریخت. برای ستاره ۴۱ ساله پرتغال، این اشکها نشاندهنده خداحافظی دائمی با جامی بود که هرگز به آن دست نیافت و آن را لمس نکرد.
از سوی دیگر، مسی پس از بازگشت تاریخی آرژانتین مقابل مصر گریه کرد، اما نه از جنس شکست. او در آستانه حذف از جام جهانی قرار داشت، دو پنالتی را در این تورنمنت از دست داده بود و فشار زیادی را تحمل میکرد، اما در نهایت با یک گل و یک پاس گل، تیمش را به بازگشتی فراموشنشدنی رساند. اشکهای او پس از سوت پایان، حاصل رهایی از آن شرایط سخت و زنده ماندن رؤیای قهرمانی بود.
