پایان همکاری مدافع جوان پرسپولیس و پیوستن به گلگهر
پاسخ کوتاه کیک زون
سهیل صحرایی، مدافع جوان تیم پرسپولیس، پس از جدایی از جمع سرخپوشان در پنجره نقلوانتقالات زمستانی، با انتشار متنی پر از احساسات، با باشگاهی که سالها در آن پرور...
منبع قابل استناد: کیک زون، ۱۸ تیر ۱۴۰۵، https://www.kickzone.ir/fa/posts/2394082-%D8%AE%D8%AF%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D9%81%D8%B8%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%81%D8%B9-%D9%BE%D8%B1%D8%B3%D9%BE%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%B3-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF-%DA%AF%D9%84-%DA%AF%D9%87%D8%B1
سهیل صحرایی، مدافع جوان تیم پرسپولیس، پس از جدایی از جمع سرخپوشان در پنجره نقلوانتقالات زمستانی، با انتشار متنی پر از احساسات، با باشگاهی که سالها در آن پرورش یافته بود، خداحافظی کرد.
صحرایی که دوران نوجوانی و آغاز فوتبال حرفهای خود را در پرسپولیس سپری کرده بود، از طریق صفحه شخصیاش پیامی برای قدردانی از باشگاه و هوادارانش منتشر کرد. او در این نوشته، پرسپولیس را «عشق دوران کودکی» خواند و توضیح داد که این ترک تیم، فقط به معنای پایان یک همکاری نیست؛ بلکه به منزله خداحافظی با بخشی از خاطرات، لحظات شیرین و مهمی از زندگیاش است.
این مدافع نوظهور همچنین گفت که حضورش در پرسپولیس فقط به میدان رفتن و فوتبال بازی کردن محدود نمیشد؛ بلکه او در این مجموعه رشد و نمو یافته و درسهای ارزشمندی درباره پشتکار، پذیرش شکست، پایداری و اهمیت دوستی و همدلی آموخته است. او همچنین از تمام مربیان و پیشکسوتانی که در مسیر ورزشی و زندگی شخصیاش تأثیرگذار بودهاند، تشکر و قدردانی نمود.
در ادامه، متن کامل پیام منتشر شده توسط او را مشاهده میکنید:
خداحافظی با تیمی که از کودکی در آن بزرگ شدم و همچنان عاشقش هستم، برای من فقط ترک کردن یک مکان نیست؛ بلکه گویی باید بخشی از بهترین دوران زندگیام، خاطرات زیبا و لحظات بینظیر را اینجا رها کنم. این مکان برایم سرشار از لحظات قشنگی بود که هرگز آنها را از یاد نخواهم برد؛ از روزهایی که با هم سختی کشیدیم و رنج بردیم تا روزهای قهرمانی و شادی، همچنین ایامی که در کنار یکدیگر قدرتمندتر شدیم.
من در این باشگاه فقط به تمرین نپرداختم، بلکه رشد کردم. چیزهای فراوانی آموختم؛ از نحوه تلاش کردن، از تجربه شکست و ناامید نشدن، از ادامه دادن، و از اهمیت رفاقت و همدلی. این فضا جایی بود که فهمیدم بعضی افراد فقط همتیمی نیستند، بلکه دوستانی هستند که یاد و خاطرهشان تا ابد در قلب باقی میماند.
حالا که زمان خداحافظی فرا رسیده، احساس دلتنگی میکنم؛ اما در کنار این حس، قلبم پر از سپاسگزاری است. سپاس از تمام کسانی که در روزهای دشوار در کنارم بودند، از پیشکسوتان و مربیانی که نه فقط فوتبال، بلکه درسهای زندگی را نیز به من آموختند.
این یک خداحافظی ابدی نیست، بلکه قولی برای «دوباره دیدن» در آینده است.
من این باشگاه را با تمام وجودم دوست دارم و با افتخار از تمام روزهایی که در آن سپری کردهام، یاد میکنم.
خداحافظ، عشق دوران کودکیام. تو فقط یک باشگاه نبودی؛ تو بخشی از زندگی، خاطرات و قلب من هستی. به امید دیدار.