ماجرای شگفتانگیز انزو: از نگارش نامه به مسی تا فتح جام!
با وجود آیندهای مبهم در چلسی، انزو فرناندز خود را برای بدل شدن به یکی از ستارههای بزرگ فصل تابستان آماده کرده بود. انتظارات پس از نمایش درخشان او در جام جهانی به حقیقت پیوست. نتیجه دیدار یکشنبه در نیوجرسی هر چه باشد، او به جمع قهرمانان آرژانتین میپیوندد که چهار سال پس از جام جهانی قبلی، بار دیگر آلبیسلسته را به دیدار نهایی جام جهانی رساندهاند؛ این بار در مقابل اسپانیا.
انزو، بازیکنی محوری در تیم لیونل اسکالونی، پیش از بازی نیمهنهایی برابر انگلیس، حضورش در ترکیب اصلی، بحثهای فراوانی را در رسانههای آرژانتینی به راه انداخته بود. گمانهزنیها حاکی از کنار گذاشته شدن یکی از هافبکها از ترکیب بود، اما آن بازیکن، مردی از سن مارتین نبود. او که گل پیروزیبخش دقیقه ۹۲ مقابل مصر در مرحله یکهشتم را به ثمر رسانده بود، بار دیگر در یک لحظه حساس نقشآفرینی کرد و در دقیقه ۸۵ بازی با انگلیس، گل تساویبخش (۱-۱) را وارد دروازه حریف کرد، گلی که اکنون در تاریخ فوتبال آرژانتین ماندگار شده است.
روند بازی تا حدودی با تعویض لئاندرو پاردس توسط اسکالونی و ورود نیکو گونزالس تغییر کرد. این تعویض نه به دلیل عملکرد ضعیف بازیکن بوکا جونیورز بود، بلکه کاملاً برعکس. در حقیقت، زمزمهها در بین خبرنگاران این بود که انزو باید از زمین خارج شود، اما آرژانتین پیش افتاد و تیم انگلیس از هم پاشید. انزو اظهار داشت: «بعد از تعویض لئو، به آن پست رفتم و احساس فوقالعادهای داشتم. بارها این نقش را ایفا کردهام، حتی در جام جهانی قبلی.» بیست دقیقه پس از این اتفاق، گل تساویبخش او به ثمر نشست.
او افزود: «دو یا سه شوت زده بودم. میدانستم که بالاخره لئو فرصتی برای گل زدن به من خواهد داد.» و همینطور هم شد. او در آن مسابقه با ۴ شوت، بیشترین تعداد شوت را داشت و با ۱۰۴ لمس توپ نیز، بیشترین تعداد لمس توپ را به نام خود ثبت کرد. این داستانی حماسی بود که از همان ابتدا، در هتل و کنار خولیان آلوارز، هماتاقیاش، شکل میگرفت. انزو اینگونه فاش کرد: «در این چند روز، من و خولیان در یک اتاق بودیم و بازی دیهگو مقابل انگلیس را سه یا چهار بار تماشا کردیم. من عاشق دیهگو هستم. او انگیزهای بزرگ برای ماست. مطمئنم که امروز دیهگو در بهشت بسیار خوشحال است و از ما حمایت کرد و کنارمان بود.»
ده سال پیش، انزو فرناندز ۱۵ ساله، نامهای را در شبکههای اجتماعی منتشر کرد و از مسی تقاضا کرد که تیم ملی را ترک نکند. این درخواست پس از آن مطرح شد که ستاره شماره ۱۰ تیم در میکسدزون ورزشگاه متلایف، به دنبال سومین شکست متوالی در فینالهای بزرگ، شامل فینال جام جهانی ۲۰۱۴، کوپا آمهریکای ۲۰۱۵ شیلی و کوپا آمهریکای ۲۰۱۶، اعلام کرد از تیم ملی آرژانتین خداحافظی میکند.
نکته جالب توجه اینجاست که سرنوشت، بار دیگر تیم آرژانتین را به همان ورزشگاه در نیوجرسی بازگردانده و انزو را کنار ستاره اهل روساریو قرار داده است. او در این باره گفت: «آن نامه را وقتی خیلی جوان بودم نوشتم. رؤیای چنین لحظاتی را داشتم و با خودم فکر میکردم آیا میتوانم کنار او بازی کنم یا نه و امروز خدا این فرصت را به من داده است که بتوانم در کنار او بازی کنم.»
بیشک، انزو مسی را الگویی تمامعیار برای خود میداند. او اظهار داشت: «همیشه سعی کردهام از او الگوبرداری کنم، فراتر از کارهایی که در زمین انجام میدهد و فوقالعاده هستند، از شخصیتش، از رفتارش در زندگی روزمره، از نحوه برخوردش با تمام دستاوردهایی که داشته و اینکه با وجود سنش همچنان خودش را به چالش میکشد. چون لئو در فوتبال به همه چیز رسیده است و با این حال میبینی چگونه تمرین میکند و چگونه خودش را آماده میکند و این برای من یک الگوی بزرگ برای دنبال کردن است.»
