سه نامزد احتمالی برای بازوبند کاپیتانی پرسپولیس
جدایی امید عالیشاه از پرسپولیس تنها به معنای پایان حضور یکی از باسابقه ترین بازیکنان سالهای اخیر این باشگاه نیست، بلکه جایگاه مهمی را نیز خالی کرده است. بازوبند کاپیتانی پرسپولیس که در دو دهه اخیر بر بازوی چهرههایی چون افشین پیروانی، کریم باقری، مهدی مهدویکیا، محمد نوری، سیدجلال حسینی و امید عالیشاه بسته شده بود، اکنون نیازمند صاحب جدیدی است؛ انتخابی که برای هر سرمربی اهمیت ویژهای دارد و میتواند یکی از اولین تصمیمات کلیدی او در فصل پیش رو باشد.
البته جدایی عالیشاه برای بسیاری قابل پیشبینی بود. کاپیتان شش فصل اخیر پرسپولیس در سالهای گذشته بارها با مصدومیتهای طولانی دست و پنجه نرم کرد و با توجه به شرایط سنی او، به نظر میرسید صرفنظر از اینکه چه کسی روی نیمکت پرسپولیس بنشیند، تصمیم به پایان همکاری با این بازیکن دیر یا زود گرفته خواهد شد، هرچند که او پرافتخارترین بازیکن تیم پرسپولیس در سالهای اخیر بود و محبوبیتی بیسابقه هم نزد هواداران این تیم داشت که البته ناشی از شخصیت آرام، وفاداری به تیم و البته کیفیت فنی بود اما حالا با بسته شدن این پرونده، نگاهها به سمت جانشین او معطوف شده است.
در حال حاضر، علی علیپور باسابقهترین بازیکن پرسپولیس از نظر تعداد بازی محسوب میشود. این مهاجم سرخپوش تاکنون ۲۷۵ بار پیراهن این تیم را بر تن کرده و از این حیث بالاتر از سایر بازیکنان فعلی قرار دارد. اگر معیار صرفاً سابقه حضور در پرسپولیس باشد، علیپور اولین گزینه برای بستن بازوبند خواهد بود؛ بازیکنی که سالها در این تیم حضور داشته، یکی از چهرههای محبوب سکوهاست و در دومین دوره حضورش نیز نقش مهمی در خط حمله ایفا میکند.
با این وجود، بسیاری شانس خوبی هم برای حسین کنعانی قائل هستند. مدافع ملیپوش پرسپولیس اگرچه با ۱۵۵ بازی فاصله قابل توجهی با علیپور دارد، اما چند عامل مهم به سود اوست: سن بالاتر، تجربه بیشتر در سطح ملی، شخصیت رهبری در زمین و البته بازی در قلب خط دفاع. در فوتبال، مدافعان میانی معمولاً ارتباط بیشتری با تمام خطوط تیم دارند و به همین دلیل بارها به عنوان کاپیتان انتخاب شدهاند.
البته نکته مهم در مورد تیم پرسپولیس این است که در حال حاضر شاید نه حسین کنعانی قابل مقایسه با بازیکنی نظیر سیدجلال حسینی در پست خود و مناسب کاپیتانی باشد و نه علی علیپور. بازیکنانی که اگرچه میراث فنی قابل اعتنایی برای تیم خود داشتهاند اما دستکم نزد گروهی از هواداران در موقعیت بازیکنانی نظیر سیدجلال، مهدویکیا، پیروانی و... نیستند. البته برای امید عالیشاه نیز اوضاع چنین بود و در حواشی مختلفی که در دو فصل گذشته برای پرسپولیس پیش آمد، بسیاری غیبت یک کاپیتان نظیر سیدجلال را اثرگذار میدانستند.
اما معادله کاپیتانی پرسپولیس یک متغیر مهم هم دارد: احمد نوراللهی. هافبک باتجربهای که همچنان یکی از اهداف نقل و انتقالاتی پرسپولیس محسوب میشود. نوراللهی با ۲۱۸ بازی برای پرسپولیس، سابقه قهرمانیهای متعدد، چند سال حضور در فوتبال امارات و تجربه بازی در تیم ملی، از نظر جایگاه و شخصیت فوتبالی یکی از گزینههای طبیعی کاپیتانی خواهد بود. او نزد هواداران نیز از جایگاه بالایی برخوردار است و اگر انتقالش از کلباء نهایی شود، میتواند حتی از همان ابتدای حضورش یکی از مدعیان اصلی بستن بازوبند باشد. البته این سناریو فعلاً به نتیجه مذاکرات باشگاه با کلباء وابسته است و هنوز قطعیتی درباره بازگشت او وجود ندارد - خصوصا که پرسپولیس نتوانسته پیشرفت قابل ملاحظه در این پرونده به وجود بیاورد.
اما شاید برایتان جالب باشد که بدانید در سالهای تاریخ لیگ برتر، چه کسانی کاپیتان پرسپولیس بودند:
لیگ بیست و پنجم: امید عالیشاه (ششم) لیگ بیست و چهارم: امید عالیشاه (سوم) لیگ بیست و سوم: امید عالیشاه (قهرمان) لیگ بیست و دوم: امید عالیشاه (قهرمان) لیگ بیست و یکم: سیدجلال حسینی (دوم) لیگ بیستم: سیدجلال حسینی (قهرمان) لیگ نوزدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) لیگ هجدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) لیگ هفدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) لیگ شانزدهم: سیدجلال حسینی (قهرمان) لیگ پانزدهم: هادی نوروزی - رضا نورمحمدی (دوم) لیگ چهاردهم: محمد نوری (هشتم) لیگ سیزدهم: محمد نوری (دوم) لیگ دوازدهم: مهدی مهدویکیا (هفتم) لیگ یازدهم: مهدی مهدویکیا (دوازدهم) لیگ دهم: شیث رضایی - سپهر حیدری (چهارم) لیگ نهم: کریم باقری (چهارم) لیگ هشتم: کریم باقری (پنجم) لیگ هفتم: کریم باقری (قهرمان) لیگ ششم: کریم باقری (سوم) لیگ پنجم: کریم باقری (نهم) لیگ چهارم: بهروز رهبریفرد (چهارم) لیگ سوم: افشین پیروانی (پنجم) لیگ دوم: افشین پیروانی (سوم) لیگ اول: افشین پیروانی (قهرمان)
نگاهی به تاریخ لیگ برتر نشان میدهد پرسپولیس معمولاً بازوبند را به بازیکنانی سپرده که علاوه بر سابقه، نقش رهبری پررنگی در تیم داشتهاند. افشین پیروانی نخستین کاپیتان سرخها در لیگ برتر بود و جام نخست لیگ برتر با او بالای سر رفت. البته پیروانی در سالهای بعدی دیگر مدافع همیشگی در ترکیب پرسپولیس نبود و پس از دو فصل از جمع سرخپوشان کنار رفت.
پس از او بهروز رهبریفرد کاپیتان پرسپولیس شد اما دوران بازی این مدافع پرسابقه هم به سرعت تمام شد تا سرانجام یک کاپیتان با ثبات بازوبند را در دست بگیرد: کریم باقری. پرسپولیس با آقا کریم روزهای خوبی را سپری کرد و در لیگ هفتم نیز به عنوان قهرمانی رسید و یک جام حذفی را نیز با کاپیتانی او بالای سر برد تا اینکه علی دایی، عذر آقا کریم را خواست و باقری هم با وفاداری کامل به پیراهن سرخ، از فوتبال خداحافظی کرد.
کاپیتان بعدی پرسپولیس شیث رضایی بود اما حواشی بیشمار این بازیکن سبب شد تا دایی بازوبند را به سپهر حیدری بدهد که با قهرمانی در جام حذفی، نام سپهر نیز در میان کاپیتانهای قهرمان پرسپولیس ثبت شود. با ورود حمید استیلی مهدی مهدویکیا کاپیتان پرسپولیس شد و برای دو فصل او نقش رهبری را ایفا کرد که البته باتوجه به نیمکتنشینی پرشمار این بازیکن، بازوبند اغلب دست نفرات دیگر بود.
سپس نوبت به محمد نوری رسید که اوج عملکرد خود را در لیگ چهاردهم نشان داد اما در پایان این فصل و با حضور برانکو، نوری به دلیل مشکلات مالی از پرسپولیس جدا شد و به المسیمیر قطر پیوست و دیگر نیز هرگز نتوانست به پرسپولیس برگردد. سپس کاپیتان جاودانه سرخها در اردوی ترکیه به اولین رهبر رختکن در دوران برانکو تبدیل شد: هادی نوروزی. کاپیتان فقید سرخپوشان فصل را با بازوبند و یک گل تماشایی مقابل پدیده آغاز کرد اما تنها چند هفته بعد اتفاق شوکهکننده، باورنکردنی و تلخ برای کاپیتان هادی رقم خورد...
بعد از درگذشت کاپیتان فقید پرسپولیس، بازوبند به رضا نورمحمدی رسید که البته باتوجه به اینکه او هم بیشتر روی نیمکت حضور داشت، محسن بنگر این نقش را برعهده میگرفت. در پایان لیگ پانزدهم هر دو بازیکن از پرسپولیس جدا شدند و این آغاز یک دوران جدید و پرافتخار برای پرسپولیس بود، با ورود سیدجلال حسینی. سیدجلال از لیگ شانزدهم تا بیست و یکم کاپیتان پرسپولیس بود و پنج قهرمانی متوالی را با این تیم به دست آورد و البته یک نایب قهرمانی تلخ در لیگ بیست و یکم.
یحیی گلمحمدی تصمیم گرفت سیدجلال را کنار بگذارد که البته کاپیتان سرخپوشان بدون حاشیه و داستان خود را بازنشسته کرد و به کادرفنی تیم پیوست و بازوبند را به امید عالیشاه داد که دوره حضور او نیز با افتخارات پرشمار از جمله قهرمانی در لیگ بیست و دوم و بیست و سوم همراه بود. در این میان، سیدجلال با شش فصل کاپیتانی، پرافتخارترین و ماندگارترین کاپیتان تاریخ پرسپولیس در لیگ برتر محسوب میشود و امید عالیشاه نیز در شش فصل اخیر این نقش را بر عهده داشت.
