دلیل لغو مسابقه مورد انتظار آرژانتین و اسپانیا چه بود؟
با نزدیک شدن به پایان مسابقات، شاهد برگزاری ۱۰۴ بازی بودیم که طولانیترین دوره در تاریخ این رقابتها پس از افزایش تیمها از ۳۲ به ۴۸ کشور محسوب میشود.
تنها دو بازی دیگر باقی مانده است: دیدار ردهبندی میان انگلیس و فرانسه که روز شنبه ۱۸ جولای در میامی برگزار خواهد شد، و مسابقه نهایی در نیویورک که در آن دو تیم برای کسب ارزشمندترین جام فوتبال جهان با یکدیگر رقابت میکنند.
این رویارویی، پس از تقابل اروگوئه و آرژانتین در سال ۱۹۳۰، تنها دومین فینال در تاریخ جامهای جهانی میان دو تیم اسپانیاییزبان خواهد بود. اسپانیا که در هفت بازی خود تنها یک گل دریافت کرده است، امیدوار است با تکیه بر همان سبک مالکیت توپ و پاسهای متوالی که به تیکیتاکا شهرت یافت، ۱۶ سال پس از قهرمانی تاریخی خود در سال ۲۰۱۰، دومین جام جهانیاش را بالای سر ببرد.
در سوی دیگر، آرژانتین که مدافع عنوان قهرمانی خود در قطر ۲۰۲۲ است، به دنبال آن است که به سومین کشوری در تاریخ تبدیل شود که توانسته دو دوره پیاپی قهرمان جام جهانی شود؛ موفقیتی که از زمان برزیل در سالهای ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ هیچ تیمی به آن دست نیافته است. علاوه بر این، آلبیسلسته با کسب چهارمین قهرمانی خود، در کنار ایتالیا و آلمان قرار خواهد گرفت و پس از برزیل با پنج قهرمانی، به دومین تیم پرافتخار تاریخ تبدیل خواهد شد.
نکته جالب توجه این است که این تنها دومین برخورد اسپانیا و آرژانتین در تاریخ جامهای جهانی خواهد بود؛ پیش از این در جام ۱۹۶۶، آرژانتین با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شده بود.
داستان پشت پرده فینالیسیمایی که هرگز برگزار نشد
برای نخستین بار قرار بود قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی در دیداری تحت عنوان فینالیسیما به مصاف هم بروند؛ مسابقهای که میتوانست زمینه را برای فینال جام جهانی امسال به بهترین شکل مهیا کند. این دیدار میان قهرمانان یورو و کوپا آمهریکا قرار بود در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۶ در ورزشگاه لوسیل قطر برگزار شود.
با این حال، این مسابقه در نهایت به دلیل وخامت اوضاع امنیتی در خاورمیانه، به خصوص به دلیل تنشهای مرتبط با رژیم اشغالگر، ایران و ایالات متحده، لغو گردید. برگزارکنندگان جام جهانی به این نتیجه رسیدند که برگزاری مسابقه در این منطقه، ریسک قابل توجهی برای بازیکنان، هواداران و کادر اجرایی به همراه دارد و همین امر منجر به لغو چندین رویداد مهم بینالمللی دیگر در منطقه شد.
علاوه بر بحران منطقهای، توافقی نیز بر سر انتخاب میزبان جایگزین حاصل نشد. یوفا گزینههای مختلفی را بررسی کرد، از جمله برگزاری بازی در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو در مادرید و حتی سازماندهی یک رویارویی رفت و برگشتی بین اسپانیا و آرژانتین، اما فدراسیون فوتبال آرژانتین این پیشنهادها را رد کرد.
آرژانتین پیشنهاد داد بازی پس از جام جهانی برگزار شود، اما تاریخهای پیشنهادی با برنامه تیم ملی اسپانیا هماهنگ نبود. در نهایت، فینالیسیما به طور قطعی لغو شد و هواداران را با حسرت تماشای این رویارویی برجای گذاشت.
سرنوشت در نهایت صحنه بسیار بزرگتری را برای این دو تیم فراهم کرد: فینال جام جهانی.
روایت این مسابقه بر روی تقابل لیونل مسی ۳۹ ساله و لامین یامال ۱۹ ساله متمرکز است. هر دوی این بازیکنان ریشهای مشترک دارند: پرورشیافتگان آکادمی معتبر لاماسیا در بارسلونا. مسی به عنوان مهمترین فوتبالیست تاریخ باشگاه کاتالان شناخته میشود، در حالی که یامال از هماکنون به عنوان وارثی برای هدایت نسل آینده در نظر گرفته میشود.
این داستانی با تمهای سینمایی است؛ موضوعی که این فینال را به صحنهای ایدهآل برای به تصویر کشیدن انتقال نسل بین یک اسطوره تثبیتشده و ستاره بزرگ آینده تبدیل میکند.
فینالیسیما هرگز نتوانست به انجام برسد، اما فوتبال در نهایت جایزهای بسیار بزرگتر را به ارمغان آورد: فینال جام جهانی میان اسپانیا و آرژانتین، با حضور مسی و یامال به عنوان شخصیتهای اصلی نبردی که بهترین بازیکن گذشته را در مقابل کسی قرار میدهد که بسیاری او را ستاره بزرگ بعدی فوتبال جهان میدانند.
