دلیل عدم برگزاری مبارزه انتظاری آرژانتین و اسپانیا چیست؟
با فرا رسیدن ایستگاه پایانی مسابقات، شاهد برپایی ۱۰۴ ملاقات بودیم که این دوره به عنوان طولانیترین زمان در تاریخ این تورنمنت پس از افزایش تیمهای شرکتکننده از ۳۲ به ۴۸ کشور شناخته میشود.
تنها دو دیدار تا پایان این رقابتها باقی مانده است: ملاقات ردهبندی میان انگلیس و فرانسه که روز شنبه ۱۸ جولای در میامی انجام خواهد شد، و بازی نهایی در نیویورک که دو تیم برای کسب ارزشمندترین جام فوتبال جهان به رقابت با یکدیگر خواهند پرداخت.
این رویارویی، دومین فینال تاریخ جام جهانی میان دو کشور اسپانیاییزبان خواهد بود؛ پس از تقابل تاریخی اروگوئه و آرژانتین در سال ۱۹۳۰. اسپانیا که در طول هفت بازی خود تنها یک گل دریافت کرده، با اتکا به همان سبک مالکیت توپ و پاسهای فراوان موسوم به تیکیتاکا، در پی کسب دومین قهرمانی جهان خود پس از ۱۶ سال از اولین قهرمانیاش در سال ۲۰۱۰ است.
در سوی دیگر، آرژانتین که مدافع عنوان قهرمانی دوره ۲۰۲۲ قطر است، تلاش میکند تا به سومین تیم در تاریخ فوتبال تبدیل شود که موفق به کسب دو دوره متوالی قهرمانی جام جهانی میشود؛ دستاوردی که از زمان برزیل در سالهای ۱۹۵۸ و ۱۹۶۲ تاکنون توسط هیچ تیمی تکرار نشده است. افزون بر این، آلبیسلسته در پی کسب چهارمین جام جهانی خود است تا با ایتالیا و آلمان در جایگاه دوم پرافتخارترین تیمهای تاریخ قرار گیرد و تنها پشت سر برزیل با پنج عنوان قهرمانی جای بگیرد.
نکته قابل توجه این است که این مسابقه تنها دومین رویارویی اسپانیا و آرژانتین در تاریخ جامهای جهانی خواهد بود؛ پیش از این در سال ۱۹۶۶، آرژانتین با نتیجه ۲ بر ۱ پیروز شده بود.
داستان پشت پرده فینالیسیمی که هرگز به اجرا درنیامد
برای اولین بار در تاریخ، قرار بود قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی در قالب مسابقه فینالیسima به مصاف هم بروند؛ دیداری که میتوانست پیشزمینهای ایدهآل برای فینال جام جهانی امسال باشد. این بازی قرار بود در تاریخ ۲۷ مارس ۲۰۲۶ در ورزشگاه لوسیل قطر میان قهرمانان یورو و کوپا آمریکا برگزار شود.
با این حال، این مسابقه در نهایت به دلیل وخامت اوضاع امنیتی در خاورمیانه، به خصوص به دلیل تنشهای موجود میان رژیم اشغالگر، ایران و ایالات متحده، لغو شد. برگزارکنندگان جام جهانی به این نتیجه رسیدند که برپایی مسابقه در این منطقه، ریسک قابل توجهی برای بازیکنان، هواداران و کادر اجرایی به همراه دارد و همین امر منجر به لغو چندین رویداد مهم بینالمللی دیگر در منطقه شد.
علاوه بر بحران منطقهای، توافقی بر سر میزبانی جایگزین نیز حاصل نشد. یوفا گزینههای مختلفی از جمله برگزاری بازی در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو مادرید یا حتی برپایی دیدارهای رفت و برگشتی میان اسپانیا و آرژانتین را بررسی کرد، اما فدراسیون فوتبال آرژانتین این پیشنهادات را رد نمود.
آرژانتین پیشنهاد داد که این بازی پس از جام جهانی برگزار شود، اما زمانبندیها با تقویم تیم ملی اسپانیا همخوانی نداشت. در نهایت، فینالیسima به طور قطعی لغو شد و هواداران را با حسرت تماشای این رویارویی مواجه ساخت.
سرنوشت در نهایت صحنهای حتی بزرگتر را برای این دو تیم رقم زد: فینال جام جهانی.
روایت این مسابقه بر محور تقابل لیونل مسی ۳۹ ساله و لامین یامال ۱۹ ساله شکل گرفته است. هر دو بازیکن دارای یک ریشهی مشترک هستند: پرورشیافتگان آکادمی معتبر بارسلونا، لاماسیا. مسی به عنوان مهمترین فوتبالیست تاریخ باشگاه کاتالان شناخته میشود، در حالی که یامال از همین حالا به عنوان وارث او برای هدایت نسل آینده تیم محسوب میشود.
این داستان، با تمهای سینمایی خود، فینال را به صحنهای ایدهآل برای به تصویر کشیدن تغییر نسل میان یک اسطورهی تثبیتشده و ستارهی درخشان آینده تبدیل میکند.
فینالیسima هرگز برگزار نشد، اما فوتبال در نهایت جایزهای بسیار بزرگتر را به ارمغان آورد: فینال جام جهانی میان اسپانیا و آرژانتین، با حضور مسی و یامال به عنوان نقشهای اصلی در نبردی که بهترین بازیکن گذشته را در برابر کسی قرار میدهد که بسیاری او را ستاره بزرگ بعدی دنیای فوتبال میدانند.
