شرمآور و حیرتانگیز: رویداد بیسابقه پیش از فینال جام جهانی
در یک سمت، نمایندگان اسپانیا، شامل رودری و لوئیس دلافوئنته، و در سوی دیگر، بازیکنان و کادر فنی آرژانتین، متشکل از دیبو مارتینز، مسی و لیونل اسکالونی، حضور داشتند. جام قهرمانی جام جهانی بین این دو گروه قرار گرفته بود و همه برای ثبت عکسی که هیجان فینال روز بعد را دوچندان کند، آماده میشدند. اما این جمع پنج نفره، صحنه را با چهرههای سرشناسی چون تام بردی، ستاره NFL، کوین دورنت، بازیکن برجسته NBA، نواک جوکوویچ، تنیسباز پرافتخار، ریو فردیناند، فوتبالیست سابق انگلیس، و کوین هارت، کمدین آمریکایی، شریک شدند. این صحنهای که در نیویورک رقم خورد، به وضوح نمایانگر هدفی بود که این دوره از جام جهانی دنبال میکرد.
این گردهمایی پر از ستاره در نمایشگاه سالانه هواداران ورزشی شهر نیویورک، موسوم به فناتیکس، در برابر دیدگان تماشاگران برگزار شد. همکاری با برگزارکنندگان این نمایشگاه، یکی از آخرین اقدامات جام جهانی بود که با تلاش آشکار فیفا برای وارد کردن رویداد اصلیاش به عرصه سرگرمی شکل گرفته بود؛ آخرین گام نیز فینال فردا با نمایش بین دو نیمه خواهد بود.
این ابتکار، سنتها و پروتکلهای معمول را زیر پا گذاشت و به همان میزان که مورد توجه قرار گرفت، با انتقاد نیز روبرو شد. یکی از نوآوریهای امسال، جلو انداختن زمان مصاحبههای مربیان و کاپیتانهای تیمهای فینالیست بود که این بار دو روز پیش از مسابقه و در قالب یک رویداد خاص برگزار شد. مصاحبه روز گذشته به دو بخش تقسیم میشد؛ بخشی برای مطبوعات، مطابق با پروتکلهای سنتی که هر بار یک تیم حضور داشت، و بخش دیگر با حضور همه، به همراه ستارگان رشتههای ورزشی دیگر که در مقابل هواداران سوالات خود را مطرح میکردند.
احساس خجالت و معذب بودن در چهره فینالیستها کاملاً مشهود بود. تماشاگران به گونهای رفتار میکردند که گویی در یک استادیوم ورزشی هستند. هنگامی که دلافوئنته قصد داشت به سوال جوکوویچ پاسخ دهد، اکثریت هواداران آرژانتینی او را هو کردند. سرمربی اسپانیایی روی صحنه با قاطعیت گفت: «از دوران کودکی به من آموزش دادهاند که به همه احترام بگذارم. آنها نیز باید این درس را بیاموزند که همیشه محترم باشند.»
مسی از وضعیت پیشآمده ناراحت بود، اما به نظر میرسید اسکالونی بیش از هر کس دیگری خشمگین است. وقتی در مصاحبه سنتی از او پرسیده شد که روی صحنه به دلافوئنته چه گفته است، این مربی از فرصت استفاده کرد تا به شدت از کل رویداد انتقاد کند. سرمربی آرژانتینی اظهار داشت: «نمیگویم آنجا چه گفتم، چون در شرایطی بسیار سورئال بودیم، در ناکجاآباد... به دلافوئنته گفتم که فقط به خاطر او آمدم. در غیر این صورت، نمیآمدم و چیزهای دیگری هم بود که به شما نخواهم گفت.»
واقعیت این است که اسکالونی حتی پیش از این اتفاق با دلافوئنته، طعم ناخوشایندی از این رویداد را تجربه کرده بود. این مربی، در پاسخ به سوالی درباره آمادهسازی برای فینال، فاش کرد که این رویداد برنامههای تیمش را به طور کامل به هم ریخته است. او با نگرانی از وضعیت بازیکنانش گفت: «ما یک روز قبل، ساعت ۱۱ شب به نیویورک رسیدیم. امروز به دلیل این کنفرانس، مجبور شدیم در زمانی که اصلاً مایل نبودیم، تمرین کنیم. مجبور به انجام یک تمرین سریع شدیم و نتوانستیم هیچ چیز را آزمایش کنیم. تمام تمرکزمان بر استراحت بوده است. برخی از ورزشکاران ما صددرصد آماده نیستند.»
این نمایشگاه در یک مرکز همایش بزرگ، روبروی رودخانه هادسون برگزار شد. فیفا فضای وسیعی را با مجموعهای از برنامههای تبلیغاتی برپا کرده بود که یکی از آنها اعلام برگزاری جام جهانی زنان سال آینده در برزیل بود، و همچنین فروشگاه رسمی خود را نیز افتتاح کرد. هرچند فوتبال برجستهترین ورزش در این رویداد نبود، اما حضور فیفا در این نمایشگاه نشان داد که اولویت اصلیاش، تلاش برای ادغام فوتبال در بازار آمریکا است؛ بازاری که در آن با این ورزش صرفاً به عنوان یک سرگرمی برخورد میشود.
در طول جام جهانی، ابتکارات متعددی در این زمینه به اجرا درآمد. بحثبرانگیزترین آنها بیشک «توقف برای نوشیدن آب» بود که تقریباً در هر بازی با هو کردن هواداران روبرو میشد. بازی فردا، علاوه بر اینها، به دلیل برگزاری کنسرتهای شکیرا، جاستین بیبر و بیتیاس، شاهد وقفهای طولانیتر خواهد بود.
دلافوئنته با حالتی تسلیمشونده ابراز داشت: «آنچه امروز برای ما عجیب به نظر میرسد، مثل همین وقفههای آبنوشی و فواصل ۱۵ تا ۳۰ دقیقهای، ممکن است چند سال دیگر به یک هنجار تبدیل شود. بنابراین، تنها کاری که باقی میماند، سازگاری و پذیرش چیزهایی است که نمیتوان تغییر داد.»
