بازگشت ستاره تکنیکی به پرسپولیس؛ فرصتی برای درخشش در فصل جدید

محمدحسین صادقی دوباره به زمین شماره سه ورزشگاه آزادی بازگشته است. پس از چند روز غیبت از تمرینات به دلیل بیماری مادرش، با هماهنگی مدیریت باشگاه، اکنون آماده شروع فصلی نوین است. این بازگشت، فراتر از پایان یک مرخصی کوتاه محسوب می‌شود و برای این وینگر جوان تیم پرسپولیس، می‌تواند نقطه آغازین برای مهم‌ترین فصل دوران ورزشی‌اش باشد. فوتبال ایران از مدت‌ها پیش با کمبود وینگرهای «مدافع‌دریبل‌زن» دست و پنجه نرم می‌کند؛ بازیکنانی که در لحظه دریافت توپ،首要 هدفشان غلبه بر مدافع حریف است نه ارسال پاس مطمئن به عقب یا کناره‌ها. صادقی یکی از معدود بازیکنانی است که این ویژگی را دارد. او در فصل گذشته و در ترکیب تیم هوادار بارها نشان داد که از مواجهه مستقیم با مدافعان حریف ابایی ندارد و همین جسارت، توجه مسئولان باشگاه پرسپولیس را به خود جلب کرد. اما پرسپولیس تنها تیمی نبود که خواهان استفاده از خدمات او بود؛ مهدی تارتار نیز از مدت‌ها پیش به این بازیکن توجه ویژه‌ای داشت و در بازار نقل‌وانتقالات گذشته، برای جذب او تلاش‌هایی انجام داده بود. این علاقه اکنون ابعاد و معنای عمیق‌تری یافته است، زیرا صادقی در این فصل تحت نظر سرمربی‌ای به میدان می‌رود که پیش از این به توانایی‌های فوتبالی او ایمان داشت و برای به خدمت گرفتنش تلاش می‌کرد. از سوی دیگر، ترکیب فعلی فهرست بازیکنان پرسپولیس نیز در نفع اوست. برخلاف برخی پست‌ها که رقابتی شدید در جریان است، در نواحی کناری زمین، همچنان فضایی برای تثبیت جایگاه یک بازیکن وجود دارد. این بدان معناست که صادقی نیازی ندارد صرفاً منتظر اشتباهات سایر بازیکنان بماند؛ در صورت به نمایش گذاشتن کیفیت خود در تمرینات و مسابقات، راهیابی به ترکیب اصلی دور از دسترس نخواهد بود. او سابقه حضور در تیم امید را در کارنامه دارد، از شیراز به سطح لیگ برتر رسید، در باشگاه هوادار نامی برای خود ساخت و اکنون در یکی از حساس‌ترین مراحل دوران فوتبال خود قرار گرفته است. پیوستن به پرسپولیس تنها گامی به جلو بود؛ گام بعدی، تبدیل استعدادهایش به جایگاهی ثابت در تیم است. شاید این فصل همان فصلی باشد که دیگر از محمدحسین صادقی به عنوان «پدیده آینده‌دار» نام برده نشود، بلکه از او به عنوان وینگری یاد شود که توانست با دریبل‌زنی، جسارت و اعتمادبه‌نفس، جایگاه خود را در پرسپولیس مستحکم کند.