اعتراف صریح به نارضایتی از کاپیتان تیم ملی!
در مسابقات لیگ ملتهای والیبال سال ۲۰۲۶، تیم ملی والیبال ایران نتوانست عملکرد قابل قبولی از خود به نمایش بگذارد. تحت رهبری روبرتو پیاتزا، ملیپوشان کشورمان تنها سه پیروزی را در دوازده مسابقه به دست آوردند که این آمار، یکی از ضعیفترین نمایشهای تاریخ تیم ملی والیبال ما در این تورنمنت محسوب میشود. با توجه به روال سالهای گذشته، ضعف نتایج تیم ملی والیبال با انتقادات گسترده هواداران روبرو شد و در این میان، مرتضی شریفی، کاپیتان و دریافتکننده قدرتی تیم، بیشتر از دیگران مورد هدف انتقادات قرار گرفت. برخی از علاقهمندان والیبال معتقدند که عملکرد ضعیف مرتضی شریفی در این فصل و همچنین شیوه رهبری او در جایگاه کاپیتان، مستقیماً بر نتایج ناامیدکننده تیم ملی تأثیر گذاشته و او را یکی از عوامل اصلی این ناکامی میدانند.
این شرایط بسیار شبیه به سالهای پیش است؛ زمانی که پس از عدم موفقیتهای تیم ملی در برخی رویدادهای بینالمللی، میلاد عبادیپور، کاپیتان و دریافتکننده آن زمان تیم ملی والیبال ایران، بیش از سایر بازیکنان هدف انتقادات هواداران قرار میگرفت و بسیاری او را عامل اصلی نتایج تیم میدانستند. البته به نظر میرسد مرتضی شریفی برای تثبیت جایگاه خود به عنوان کاپیتان تیم ملی، نیاز به تحولات اساسی در رویکرد و رفتار خود دارد. برای مثال، در طول سه هفته برگزاری لیگ ملتهای والیبال، هیچ مصاحبهای از سوی وی در پایگاه خبری فدراسیون والیبال منتشر نشد. بارها خبرنگاران اعزامی فدراسیون والیبال به مسابقات خواستند او به عنوان با تجربهترین بازیکن و کاپیتان تیم با رسانهها گفتگو کند، اما شریفی هرگز این درخواستها را نپذیرفت.
بازیکنان یک تیم معمولاً نگاه خود را به سوی کاپیتان معطوف میکنند و سکوت یک کاپیتان در چنین شرایطی با مسئولیتی که بر دوش او قرار گرفته هماهنگی ندارد. از طرف دیگر، نقش رهبری کاپیتان در داخل زمین نیز اهمیت ویژهای دارد؛ جمع کردن بازیکنان در مواقع حساس، حفظ روحیه تیمی و تبدیل شدن به انگیزهبخش تیم، از وظایف اصلی یک کاپیتان محسوب میشوند؛ مسائلی که دستکم در لیگ ملتهای امسال کمتر از سوی مرتضی شریفی دیده شد.
