راز موفقیت اسپانیای شگفتانگیز: مسی در بازی محو شده بود!
اسپانیا در سال ۲۰۲۶ درست مانند سال ۲۰۱۰ به مقام قهرمانی جهان دست یافت: با نتیجه یک بر صفر مقابل آرژانتین، پس از کسب پیروزی مشابه یک بر صفر در برابر هلند، که هر دو مسابقه در وقتهای اضافه به پایان رسیدند. با این حال، تفاوت میان دو تیم حاضر در فینال این بار خیرهکننده بود.
لوئیس دلافوئنته، سرمربی تیم، چه تدابیری اندیشید تا در دیدار نهایی نیویورک، آرژانتین را در هم بکوبد، همانند عملکردی که در کل رقابتها داشت؟ او در بازی پایانی، نبرد تاکتیکی با لیونل اسکالونی را نیز با اقتدار به سود خود به پایان برد.
تفاوت عمده در این بود که اگر در سال ۲۰۱۰ اسپانیا بازی بسیار دشواری را پشت سر گذاشت و هلند با حملات خود خطرآفرین بود و موقعیتهایی خلق میکرد، این بار تیم لاروخا حریفی را که تقریباً حضوری نداشت، به طور کامل تحت سلطه خود درآورد.
مالکیت توپ، ابزار اصلی اسپانیا در سال ۲۰۲۶؛ هم در حمله و هم در دفاع.
چگونه لوئیس دلافوئنته توانست چنین پیروزی قاطعی را رقم بزند؟ این موفقیت نه تنها در بازی پایانی، بلکه در تمام طول تورنمنت به دست آمد.
در تمامی برنامهریزیهای او، چه برای فاز تهاجمی و چه برای فاز تدافعی، حفظ مالکیت توپ نقشی حیاتی ایفا میکرد. آنها با نگه داشتن توپ زیر پای خود، موقعیتسازی میکردند، پیشروی میکردند، پاس میدادند، به بازی عمق میبخشیدند و بارها سرعت آن را افزایش میدادند. این وجه تمایز آنها با رقبا بود.
خط میانی، هم در حمله و هم در دفاع، نقش کلیدی داشت. آنها در تمامی مسابقات، بازی را حول محور رودری، که ستون فقرات تیم بود، کنترل میکردند. باز هم با استفاده از مالکیت توپ، بازی را تا حد امکان از دروازه خود دور نگه میداشتند. توپی که با پرس شدید از جلو، به سرعت بازپس گرفته میشد. آنها به حریفان اجازه نمیدادند که بیش از حد به محوطه جریمهشان نزدیک شوند. به همین دلیل، در این جام جهانی در هشت مسابقه از ابتدا تا انتها، تنها یک گل دریافت کردند.
فقط بلژیک موفق شد در پیروزی ۲-۱ خود در مرحله یکچهارم نهایی به آنها گل بزند. در سایر مسابقات، آنها در هفت بازی دیگر، از جمله دیدارهای نیمهنهایی و فینال، دروازه خود را بسته نگه داشتند. (۶۵۰ دقیقه، رکورد شکستناپذیری اونای سیمون، دروازهبان اسپانیا در جام جهانی است)
دلافوئنته چطور آرژانتین را در هم کوبید؟ چگونه او مسی را در فینال متوقف کرد؟
گری لینکر پیش از بازی اظهار داشت: «اگر عقب بنشینید، مسی را به دروازه نزدیک میکنید. او را دور نگه دارید!». این دقیقاً همان استراتژی بود که سرمربی اسپانیا به کار بست. او آرژانتین را از منطقهای که مسی در آن واقعاً خطرناک است، یعنی اطراف محوطه جریمه، دور نگه داشت.
لئو در ۳۹ سالگی دیگر قادر نیست از فواصل دور بر روند بازی تأثیر بگذارد؛ او نیاز دارد در یکسوم تهاجمی زمین حضور داشته باشد. و در بازی فینال، او به ندرت در این منطقه دیده شد.
(آرژانتین در طول ۱۲۰ دقیقه بازی در فینال مقابل اسپانیا هیچ شوت در چارچوبی نداشت و تنها دو بار برای گلزنی تلاش کرد) فقط در دقایق پایانی وقتهای اضافه بود که او معدود موقعیتهای تیم ملی آلبیسلسته را ایجاد کرد.
پیش از شروع مسابقه، این جمله زیاد شنیده میشد: «مسی را نمیتوان خنثی کرد. بحث بیشتر بر سر این خواهد بود که اسپانیا چه خواهد کرد تا با سبک بازی خود، خلق موقعیت و بهرهگیری از فرصتها به آرژانتین ضربه بزند.»
با این حال، او مسی را مهار کرد. و با بیاثر شدن مسی، دلافوئنته برنامههای خود، یعنی حمله، مالکیت توپ و ایجاد موقعیت را به اجرا گذاشت. برتری اسپانیا کامل و بیچونوچرا بود.
درس تاکتیکی دلافوئنته به اسکالونی.
دلافوئنته، دوئل با لیونل اسکالونی، شاگرد پیشین خود در کلاسهای مربیگری را با قاطعیت برد. تعویضهای او بسیار مؤثرتر بودند؛ هم بر روند بازی و هم بر تغییر نتیجه تأثیر گذاشتند. او برتری مطلق تیم را حفظ کرد و در نهایت، اسپانیا به لطف بازیکنان تعویضی خود توانست گل پیروزی و قهرمانی جهان را به ثمر برساند.
در دقیقه ۶۲، فران تورس وارد زمین شد. در دقیقه ۷۵ نیز نیکو ویلیامز به بازی آمد. در دقیقه ۱۰۶، نیکو با یک پاس رو به عقب، موقعیت گلزنی را برای ضربه نهایی فران فراهم کرد تا نتیجه بازی ۱-۰ به سود اسپانیا رقم بخورد. (اسپانیا روز یکشنبه در فینال ۲۰ شوت به سمت دروازه حریف زد که ۱۲ مورد آن در چارچوب بود)
اسکالونی هیچ نشاط ویژهای به بازی تزریق نکرد و استراتژی خود را تغییر نداد. او در بین دو نیمه، نیکو گونزالز را با پاردس تعویض کرد تا مرکز زمین را تقویت کند، اما این هافبک دفاعی بارها فضاها را در همان منطقه خالی گذاشت. ورود مولینا هیچ پویایی به تیم نبخشید. مدینا و سیمئونه نیز عملکرد مشابهی داشتند. اسکالونی در فینال، نبرد تاکتیکی و جنگ تعویضها را به دلافوئنته واگذار کرد.
آیا دلافوئنته میتواند سهگانه بزرگ را با اسپانیا تکرار کند؟ او اکنون قهرمانی اروپا و جام جهانی را در کارنامه دارد. آیا یک قهرمانی دیگر در یورو در راه است؟
اسپانیا اکنون با این پرسش مهم روبرو است: آیا دلافوئنته قادر است دستاورد بینظیر نسل ژاوی و اینیستا را تکرار کند؟ تیم لاروخا در چهار سال سلطه مطلق خود، دو بار قهرمان اروپا و یک بار قهرمان جهان شد (۲۰۰۸-۲۰۱۰-۲۰۱۲).
آنها نخستین جام ملتهای اروپا را تحت هدایت لوئیس آراگونس و سپس جام جهانی و یوروی بعدی را با سرمربیگری ویسنته دلبوسکه به دست آوردند.
اکنون با لوئیس دلافوئنته، آنها دو جام در اختیار دارند: یوروی ۲۰۲۴ و جام جهانی ۲۰۲۶. آیا او این سهگانه بزرگ را در یوروی ۲۰۲۸ بازسازی خواهد کرد؟
