اینفانتینو باید برود؛ او فوتبال را به نابودی میکشاند!
مدیر اسپانیایی در مصاحبهای چنین اظهار داشت: «اینفانتینو به فوتبال علاقهای ندارد، اما از حمایت فدراسیونها برخوردار است، زیرا هیچکس جسارت رویارویی با او را ندارد.»
اعتراضات تند لالیگای اسپانیا از گمانهزنیهای رو به فزونی درباره تغییر قریبالوقوع قالب جام جهانی در سال ۲۰۳۰، از ۴۸ به ۶۴ تیم، نشأت میگیرد.
سخنان آلخاندرو دومینگز، رئیس کنفدراسیون فوتبال آمریکای جنوبی (کنمبول)، درباره جام جهانی آتی، که اعلام کرده بود دوره بعدی در خانه برگزار میشود و اروگوئه، آرژانتین و پاراگوئه به مناسبت صدمین سالگرد، میزبان بازیهای اولیه تیمهای ملی خود خواهند بود، به هیچ وجه به آرامش اوضاع کمک نکرده است.
تباس اظهار داشت: «فیفا مسائل را دقیقاً همانطور که میخواهد، برای اهداف خود و در جهت منافع شخصیاش ساماندهی میکند، و مسلماً نه برای فوتبال. بنابراین اگر به ۲۷ دقیقه استراحت نیاز داشته باشد، این کار را انجام میدهد! وقفههای خنککننده یک دروغ محض است. ما در لالیگا هم آن را داریم، اما تنها زمانی که هوا بسیار گرم باشد. اینجا ورزشگاههای دالاس، لسآنجلس و آتلانتا همگی دارای سیستم تهویه مطبوع بودند. من مجبور شدم روی سکوها سوییتر بپوشم. این یک دروغ و یک وقفه تبلیغاتی بود. و پس از آن نیز پرونده بالوگان مطرح شد.»
تباس با لحنی شدید انتقاد کرد و اظهار داشت: «این موضوع نشان میدهد که ما توسط نهادی اداره میشویم که هر کاری دلش میخواهد انجام میدهد و هر زمان و به هر شکلی که بخواهد تصمیمگیری میکند؛ آن هم فقط در جهت منافع خودش و بدون کوچکترین توجهی به سایر ارکان فوتبال، چه رسد به مشورت با آنها. و در بسیاری از موارد نیز، این اقدامات کاملاً بر خلاف منافع واقعی فوتبال است.»
در پاسخ به این سؤال که آیا راهی برای تغییر وضعیت موجود نیست، خاویر تباس حملات خود را شدیدتر کرد: «این کار دشوار است، زیرا در این سیستم شرکای جرم فعالی وجود دارند که در این نوع تصمیمگیریها همکاری میکنند، به همراه شرکای جرم غیرفعالی که سکوت اختیار کردهاند، افشاگری نمیکنند و اقدامی برای جلوگیری از تکرار این مسائل انجام نمیدهند. آنها در کافهها یا پشت تلفن در مکالمات خصوصی از این سیستم انتقاد میکنند، اما در عمل هیچ قدمی برای پایان دادن به این وضعیت برنمیدارند. لغو تعلیق بازیکن آمریکایی یک مسئله فوقالعاده جدی است.»
وی بار دیگر تأکید کرد: «آنها خوششانس بودند که بلژیک، آمریکا را حذف کرد، وگرنه رسوایی بسیار بزرگتری رخ میداد که میتوانست به قیمت از دست رفتن جایگاه جیانی اینفانتینو تمام شود. از آنجایی که بلژیک پیروز شد، توانستند این مشکل را مخفی نگه دارند، اما این مسائل تنها نوک کوه یخ هستند.»
وی افزود: «رقابتهای داخلی همان چیزی هستند که فوتبال را سرپا نگه داشتهاند. فیفا در حال نابود کردن صنعت فوتبال است؛ صنعتی که برای رویدادی ۴۰ روزه و با مشارکت اقلیتی از بازیکنان، دهها هزار شغل ایجاد میکند. آیا بهترین فوتبالیستها به آنجا میرسند؟ البته، اما آنها در لیگهای ما نیز حضور دارند. ما به تیمهای ملی کمتری نیاز داریم و باید از فوتبال داخلی در تمامی سطوح، حمایت بیشتری شود. آنها اصلاً به این موضوع واقف نیستند و تصمیمات غیرمسئولانهای میگیرند!»
وقتی از او پرسیده شد که آیا اینفانتینو باید از سمت خود کنارهگیری کند، با قاطعیت پاسخ داد: «به نظر من بله، گمان میکنم زمان رفتن او فرا رسیده است! اما او از پشتیبانی سیستم و فدراسیونها برخوردار است. حرف زیادی برای گفتن باقی نمیماند، مگر نه؟ هیچ کاندیدای مخالفی وجود ندارد، هیچکس نمیخواهد بازنده شود. این همان سیستم است و از ریشه بیمار است. او نباید بماند، اما وضعیت کنونی نشان میدهد که او رفتنی نیست. این روزها در آمریکا افراد زیادی را دیدم که با اینفانتینو مخالف بودند و با کارهای او موافق نبودند. آنها این را میگویند، اما هیچ کاری انجام نمیدهند. نمیدانم سکوت بدتر است یا شراکت در جرم، زیرا کسانی که سکوت میکنند کاملاً از آسیبهایی که به فوتبال وارد میشود آگاهند.»