انتقادات پس از پایان: اجرای فینال یک فاجعه محسوب میشد!
کیک زون گزارش داد که برای نخستین بار در تاریخ، نمایشی در میان دو نیمه بازی فینال مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ به اجرا درآمد؛ اجرایی که بعید به نظر میرسد در کشوری غیر از آمریکا، جایی که رویدادهای ورزشی را به نمایشهای بزرگ سرگرمکننده تبدیل کرده، برگزار شود. این نمایش که برای بسیاری از تماشاگران جذابتر از خود بازی بود، برتری اسپانیا را برای مدت ۲۷ دقیقه، یعنی ۱۲ دقیقه بیشتر از زمان استراحت معمول ۱۵ دقیقهای که بازیکنان برای تجدید قوا و دریافت دستورالعمل به رختکن میروند، به تأخیر انداخت.
نمایش با حضور مدونا آغاز شد که همراه با قهرمانان جام جهانی برزیل، رونالدینیو و رونالدو، وارد زمین شد. پس از آن، اجرای پرقدرت آهنگ «Seven Nation Army»، یکی از سرودهای نمادین فوتبال جهان، با رهبری گوستاوو دودامل، آهنگساز معروف ونزوئلایی، به همراه یک ارکستر و شخصیتهای ماپتها به نمایش درآمد. سپس، تعدادی از ستارگان بینالمللی صحنه را در دست گرفتند. گروه کرهای بیتیاس در کنار شخصیت تلویزیونی تد لاسو به اجرای برنامه پرداختند.
سپس جاستین بیبر به صحنه آمد. این خواننده کانادایی با یک اجرای آکوستیک گیتار، ریتم نمایش را کاهش داد و در نهایت، شکیرا و بورنا بوی با اجرای زنده آهنگ Dai Dai، سرود رسمی این مسابقات که در طول ۱۰۴ بازی این جام جهانی پخش شد، این نمایش را به پایان رساندند. همانطور که معمولاً در این نوع تولیدات جهانی رخ میدهد، این نمایش با پیامی درباره صلح و وحدت به اجرا درآمد که توسط گروه کلدپلی و گروه کر PS22 اجرا شد.
از آنجایی که این نخستین نمایش استراحت بین دو نیمه در تاریخ فینال جام جهانی بود، طبیعی بود که نظرات متفاوتی را به همراه داشته باشد. با این حال، تعداد کمی از افراد بودند که انتقادشان به اندازه انتقاد رونی تند و صریح بود. در طول پخش زنده بیبیسی از ورزشگاه متلایف، در کنار جو هارت و میکا ریچاردز، رونی نارضایتی خود را پنهان نکرد و انتقاد صریحی را مطرح کرد: «بهترین بخش این نمایش، زمانی بود که به پایان رسید.»
وقتی از هر سه تحلیلگر در مورد بهترین لحظه این نمایش پرسیده شد، رونی به صراحت پاسخ داد: «من از بسیاری از این هنرمندان خوشم میآید اما به نظر من، این نمایش فاجعه بود. این نمایش هیچ حسی به من منتقل نکرد. تنها چیزی که میخواستم این بود که بازی دوباره شروع شود. من از بورنا بوی، بیبر و شکیرا خوشم میآیم اما همه چیز خیلی کسلکننده بود.»
