افتخار من رقابت با قهرمان المپیک است؛ او یک اعجوبه واقعی است!

در رقابت‌های معتبر کره جنوبی که با حضور گسترده قهرمانان جهان و المپیک برگزار شد، تیم ملی تکواندوی مردان عملکردی درخشان ارائه داد. علی نجفی، تکواندوکار سنگین وزن ایران که در یک وزن با آرین سلیمی، مدال‌آور طلای المپیک پاریس، به رقابت می‌پردازد، پس از کسب مدال برنز در این مسابقات مدال خود را به ماکان نصیری، شهید مظلوم حادثه میناب، تقدیم نمود.

پس از پایان مسابقات آزاد کره جنوبی، گفتگویی با علی نجفی در مورد این رقابت‌ها، مصدومیتش و دلایل تقدیم مدال به ماکان نصیری صورت گرفت. در ادامه، مشروح صحبت‌های این تکواندوکار وزن ۸۷+ کیلوگرم ایران را می‌خوانید: "خدا را شکر که پس از یک تا دو سال دوری، با کسب مدال به مسابقات بازگشتم. تورنمنت اوپن کره جنوبی مسابقاتی بسیار باکیفیت بود. سطح فنی این رقابت‌ها که همواره قهرمانان جهان و المپیک در آن حضور دارند، کاملاً مشخص است. بازگشت به تیم ملی پس از مدتی دوری برایم کمی سخت بود، اما خدا را شکر می‌کنم که عملکرد خوبی داشتم و توانستم مدال کسب کنم."

"به نظر من، تورنمنت اوپن کره جنوبی در میان تمام مسابقات تکواندو رتبه اول را دارد و از سطح بالایی برخوردار است. تیم ملی ایران نتایجی استثنایی کسب کرد و تمام اعضای تیم عملکردی عالی داشتند. ما موفق به کسب ۵ مدال طلا و ۲ مدال برنز شدیم و نشان دادیم که در سطح جهانی حرف‌های زیادی برای گفتن داریم. تیم ملی تکواندوی ایران در حال حاضر نسلی را پرورش می‌دهد که در آینده دستاوردهای بیشتری خواهد داشت، هرچند تاکنون نیز نتایج خوبی به دست آمده است. به دلیل مصدومیت قدیمی در ناحیه پا، نتوانستم در مسابقه مقابل آرین سلیمی بازی کنم. این مصدومیت در بازی نیمه‌نهایی مقابل نماینده کره جنوبی تشدید شد. با وجود این آسیب، توانستم آن مبارزه را به پایان برسانم و به نیمه‌نهایی صعود کنم، اما در بازی مرحله پیش از فینال دیگر قادر به ادامه مسابقه نبودم. البته آن بازی با آرین سلیمی بود و خوشبختانه یک ایرانی توانست به فینال راه یابد و مدال طلا را کسب کند. من نیز خدا را شکر می‌کنم که به مدال برنز دست یافتم. با افتخار، مدال خود را به شهید ماکان نصیری تقدیم کردم. در واقع، این افتخار نصیب من شد که اجازه چنین کاری را داشتم و توانستم مدالم را به یکی از مظلوم‌ترین شهدای تاریخ ایران تقدیم کنم. آرزو داشتم مدال طلا کسب کنم و آن را به روح ماکان نصیری تقدیم نمایم، اما با توجه به اینکه پرچم ایران در این وزن به اهتزاز درآمد و مدال طلا نیز برای ایران بود، خدا را شکر می‌کنم. امیدوارم خانواده ایشان این مدال را از من بپذیرند."

"من آماده هستم و مصدومیتم جدی نیست. هر تصمیمی که کادرفنی برای مسابقات پیش رو بگیرد، تابع آن خواهم بود. تلاش می‌کنم در هر مسابقه‌ای که شرکت می‌کنم، بهترین نتیجه را کسب کرده و پرچم ایران را به اهتزاز درآورم. اینکه با آرین سلیمی، قهرمان المپیک، در یک وزن هستیم، واقعاً کار را برایم دشوار کرده است. آرین یکی از اعجوبه‌های تکواندو و الگوی تلاش و کوشش است. کسب مدال طلای المپیک او نیز گواه این موضوع است. من و آرین هم دوست و هم رقیب هستیم و حتی در حین مسابقه نیز مانند دوستان با یکدیگر رقابت می‌کنیم. این رقابت برای من مایه افتخار است. هر دوی ما برای سرافرازی پرچم ایران تلاش می‌کنیم و خواهان اهتزاز پرچم ایران در تمامی مسابقات هستیم، چه من باشم و چه آرین."