نگرانی در ایتالیا: آیا پاسخ پپ منفی خواهد بود؟
پپ گواردیولا همواره در نشستهای خبری با حوصله و شفافیت صحبت میکند و سعی دارد لبخندی بر لب داشته باشد، اما هرگز اجازه نمیدهد ابهامی باقی بماند. هنگامی که او جدایی خود از منچسترسیتی را پس از یک دهه حضور پربار و کسب جامهای متعدد اعلام کرد، دلیل اصلی این تصمیم را نیاز به استراحت عنوان کرد.
با این حال، در انتهای صحبتهایش به امکان وقوع اتفاقی غیرمنتظره اشاره کرد؛ تماسی که نادیده گرفتن آن دشوار بود. زمانی که این پیشنهاد از سوی پائولو مالدینی، اسطورهای که گواردیولا قهرمانی بارسلونا در لیگ قهرمانان ۲۰۰۹ را به او تقدیم کرده بود، مطرح میشود، قضیه پیچیدهتر میگردد. و وقتی این مدیر ایتالیایی همراه با لئوناردو، مشاور باتجربه، که تضمینکننده چشماندازهای بزرگ است، حاضر میشوند، امتناع از تأمل و بررسی آن سخت میشود.
از این رو، هنگامی که مالدینی و لئوناردو آخر هفته گذشته برای مذاکره درباره پیشنهاد هدایت تیم ملی ایتالیا با گواردیولا در اسپانیا ملاقات کردند، ذهن پپ دچار تردید شد. وسوسه توقف و استراحت در کنار خانواده و پدرش بسیار قدرتمند بود. تعهد روزانهای که این مربی کاتالان در زمین تمرین از خود نشان میدهد، طاقتفرسا بوده و هزینههای شخصی سنگینی بر او تحمیل کرده است؛ اکنون با توجه به جایگاهش، زمان مناسبی برای استراحت فرا رسیده است.
اما در سوی دیگر، ایتالیا و سمت سرمربیگری تیم ملی، که سازوکاری متفاوت با هدایت یک باشگاه دارد، قرار دارد. پپ به ایتالیا پیوندهای عاطفی عمیقی دارد؛ او در گذشته برای تیمهای رم و برشا بازی کرده و در همان دوران با کارلو ماتزونه، که گواردیولا او را «استاد زندگیام» مینامد، آشنا شد. گواردیولا بارها به ایتالیا سفر کرده و حتی در فوریه سال گذشته برای تماشای بازی تیمش مقابل پرو پاتریا در ورزشگاه ریگامونتی حضور یافت. او همچنین روابط دوستانه نزدیکی با ادواردو پیووانی، مدیر تیم برشا، دارد.
علاوه بر این، ایتالیا کشوری نزدیک به قلب اوست و همچنان به عنوان تیمی چهار ستاره شناخته میشود. گواردیولا کنترل کاملی بر آینده این تیم خواهد داشت که میتواند به بزرگترین دستاورد دوران مربیگری او تبدیل شود: احیای هویت فوتبال ایتالیا که در سالهای اخیر آسیب دیده و تضعیف شده است.
اصل و اساس مذاکرات آخر هفته مالدینی و لئوناردو بر همین موضوع استوار بود. این دو مدیر فدراسیون فوتبال ایتالیا به گواردیولا پیشنهاد دادند تا شبکهای اختصاصی از همکاران و استعدادیابهای خود را تشکیل دهد و وظایف سالانه، بهویژه شناسایی استعدادهای ایتالیایی، را میان آنها تقسیم کند. علاوه بر این، گواردیولا در انتخاب سرمربی تیم زیر ۲۱ سال نیز حق اظهار نظر خواهد داشت؛ سمتی که ممکن است همچنان در اختیار سیلویو بالدینی باشد. همچنین او میتواند یک فلسفه واحد را در تمام ردههای سنی تیمهای ملی ایتالیا پیاده کند.
ایده اصلی این طرح، انتقال کامل فلسفه گواردیولا به فوتبال ایتالیا است تا این کشور هویت یکپارچهای پیدا کند و از هدر رفتن استعدادها و ضعف ارتباط میان بخشهای مختلف جلوگیری شود. این پروژهای بسیار جذاب است، اما پپ به خوبی میداند که چنین مسئولیتی تمام انرژی او را خواهد گرفت، زیرا واگذاری کارها به دیگران برای او آسان نیست. به همین دلیل، او در حال بررسی پیشنهاد است و چند روز دیگر برای تأمل فرصت خواسته است.
پاسخی که بیشتر انتظار میرود، «نه» باشد. دلیل اصلی این پیشبینی، نیاز این شغل به تعهد و انرژی فراوانی است که در حال حاضر، توان جسمی و روحی گواردیولا اجازه آن را نمیدهد؛ هرچند رد کردن چنین پیشنهادی برای او آسان نخواهد بود. جووانی مالاگو، رئیس فدراسیون فوتبال ایتالیا، نیز تمام تلاش خود را به کار گرفته و بهطور علنی اعلام کرده است که با وجود محدودیتهای بودجه، برای فردی با ویژگیهای پپ گواردیولا استثنا قائل خواهند شد.
ممکن است قراردادی با دستمزد سالانه پنج میلیون یورو به او پیشنهاد شود که هنوز فاصله زیادی با بیش از ۲۰ میلیون یورویی دارد که در دوران حضورش در منچسترسیتی دریافت میکرد. با این حال، در مقایسه با بودجه فعلی فدراسیون فوتبال ایتالیا، این مبلغ قابل توجهی است. تمام این اقدامات با هدف نشان دادن ارزش گواردیولا به او انجام شده است.
مالاگو، مالدینی و لئوناردو برای معرفی سرمربی جدید آتزوری، فردا ۲۳ ژوئیه را به عنوان ضربالاجل تعیین کرده بودند، زیرا قرار است در مجمع لیگ سری آ در میلان حضور یابند. با این حال، نه تنها به دلیل مسائل مالی، بلکه به دلیل شرایط موجود، اگر نام مورد نظر گواردیولا باشد، ممکن است استثنائی قائل شوند. چند روز فرصت بیشتر، به این امید که پپ نظرش را تغییر دهد و شیفته فوتبال ایتالیا شود، همانگونه که فوتبال ایتالیا شیفته او شده است.
