بارتوش کورک درباره زمان احتمالی خداحافظی‌اش از دنیای والیالبال صحبت کرد

یک ستاره شناخته‌شده و یکی از موفق‌ترین والیبالیست‌های تاریخ لهستان، بارتوش کورک، در گفتگوی مفصلی که با یک کانال یوتیوبی داشت، به طور کامل درباره صعود و سقوط‌های دوران حرفه‌ای‌اش، مشکلات روانی، آسیب‌های جدی و برنامه‌های آینده‌اش سخن راند. او ابراز داشت که این هدف می‌تواند پایان کارنامه درخشانی باشد که از خود به جای گذاشته است. کورک که در این فصل از فهرست تیم ملی لهستان کنار گذاشته شده است، اعتراف کرد که طی سال‌ها آموخته است که شکست را به عنوان بخشی اجتناب‌ناپذیر از دنیای ورزش بپذیرد. او توضیح داد که این طرز فکر را از طریق مطالعه کتاب‌ها و مشورت با افراد باتجربه به دست آورده و اکنون بیشتر از گذشته بر "لحظه حال" تمرکز دارد. کاپیتان پیشین تیم ملی لهستان معتقد است که غرق شدن در اشتباهات گذشته، تمرکز بازیکن را برای امتیازهای آینده مختل می‌کند. این پشت خط زن باتجربه همچنین در مورد هم‌تیمی‌هایش در تیم ملی صحبت کرد و به نقش شخصیت‌های تأثیرگذار در موفقیت یک تیم پرداخت. او توماس فورنال را به عنوان بازیکنی مثال زد که با ویژگی‌های اخلاقی و انرژی ویژه‌اش، تأثیر چشمگیری در فضای تیم ملی دارد. کورک همچنین کمیل سمنیوک را الگوی کامل حرفه‌ای‌گری معرفی کرد و از روش مدیریت آمادگی جسمانی و سبک زندگی ورزشی او تقدیر نمود.

این چهره برجسته والیبال لهستان، در ادامه سخنانش به نکات کلیدی دوران ورزشی‌اش اشاره کرد. او عمل جراحی کمر را یکی از سخت‌ترین تجربیات زندگی‌اش خواند؛ آسیبی که با وجود فشارهای جسمانی، به او در درک عمیق‌تر اهمیت مراقبت از بدنش کمک کرد. کورک همچنین عدم دعوت به مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۴ را یکی از تلخ‌ترین خاطرات خود ذکر کرد؛ رویدادی که پس از آن، او تصمیم گرفت از پست دریافت‌کننده به قطر پاسور تغییر دهد؛ انتخابی که مسیر ورزشی‌اش را دگرگون ساخت. او همچنین درباره بحران روانی‌اش پس از المپیک ریو ۲۰۱۶ گفت: «آن دوره، سخت‌ترین دوره زندگی حرفه‌ای من بود. با وجود اینکه می‌دانستم والیبال تمام زندگی‌ام است، دیگر هیچ علاقه‌ای به آن نداشتم و احساس خالی شدن عمیقی داشتم.» در پایان، کورک بزرگ‌ترین آرزوی باقی‌مانده از دوران ورزشی‌اش را فاش کرد و بیان داشت: «بسیار دوست دارم این اتفاق بیفتد. دروغ نمی‌گویم، این آرزوی من است. البته، من واقع‌بین هستم و ادعا نمی‌کنم که حتماً در المپیک لس‌آنجلس حضور خواهم یافت. عوامل مختلفی باید دست به دست هم دهند تا به آنجا برسم. اگر قرار باشد برای دو سال دیگر به بازی ادامه دهم، تنها هدفم المپیک خواهد بود. این پایان دوران حرفه‌ای من را رقم خواهد زد. مایلم برای کسب مدال طلا تلاش کنم و یکی از بازیکنان کلیدی تیمم باشم. البته، تیم ملی ما آنقدر قوی است که شاید خودشان مرا تا آن مرحله با خود ببرند.»